A33 Community

Ειδικά => Ψυχολογία => Μήνυμα ξεκίνησε από: pixie στις Ιουλίου 02, 2009, 12:02:33 πμ

Τίτλος: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Ιουλίου 02, 2009, 12:02:33 πμ
'Οχι μην φανταστείτε πως θα την υμνήσουμε εδώ, είναι πραγματικά άσχημη η εικόνα της...

Τελευταία έχω καταλήξει πως η αχαριστία αγγίζει τα όρια της ανθρώπινης διαστροφής, άρα είναι ένα θέμα που ανήκει στη σφαίρα του ψυχρού παραλογισμού που δεν αναγνωρίζει αισθήματα ευγνωμοσύνης ή ανταπόδοσης.

'Ενα είδος έπαρσης που σε κάνει να πιστεύεις πως δεν χρωστάς σε κανέναν!
'Ισως και να έχουν εξελιχθεί τόσο τα άκαμπτα στοιχεία μέσα στην ψυχρή δομή των αχάριστων, που και η ελάχιστη επιείκεια να θεωρείται σημείο χλευασμού.

'Οταν προσφέρεις απλόχερα και γίνεσαι καθημερινό στήριγμα σε κάποιον για να δεις στη συνέχεια μια αδιάφορη ανατροπή στη συμπεριφορά του - μόλις σταθεί ξανά στα πόδια του - εδώ υπάρχει το σημάδι της αχαριστίας.


Δυστυχώς ο άνθρωπος πολύ εύκολα αλλοτριώνεται σε επίπεδο συνείδησης [αν γνωρίζει κιόλας τι είναι] κι άλλο τόσο εύκολα υποτροπιάζει ως προς τις αξίες του, ξεχνάει ακόμα και την έννοια του ''ευχαριστώ'' έστω στον λόγο, κάτι που δεν κοστίζει τίποτα! 'Ωστε να γίνει η αχαριστία λιγάκι πιο ανθρώπινη και κάπως δικαιολογημένη!

Και δυστυχώς η αχαριστία είναι που καταστρέφει την ισορροπία στις σχέσεις των ανθρώπων.
Είναι εκείνη η αίσθηση του ''χρησιμοποιημένου'' που σε πνίγει όταν υπάρχει ευαισθησία.
'Ελα όμως που η καλοσύνη ακόμα υπάρχει κι η ανιδιοτέλεια ευτυχώς το ίδιο. Και υπάρχουν και άνθρωποι εκτός από φτηνά μυαλά σε μικρά ανθρωπάκια!
'Ανθρωποι, που ζουν κάπου πιο ψηλά κι επειδή δεν μπορούν να ανταποδώσουν αλλιώς στα προβλέψιμα μικρά ανθρωπάκια, τα τοποθετούν πάλι μέσα στην καρδιά τους!  :grin:


pixie
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: KostasD33 στις Ιουλίου 02, 2009, 12:12:31 πμ
Αντί για πορτρέτο στους αχάριστους δεν τους περνάμε την κορνίζα στο λαιμό
Πάντως πολλά μπορώ να συγχωρέσω το δούλεμα και την αχαριστία σχεδόν ποτέ, ειδικά όταν είναι υποτροπιάζουσα και στάση ζωής ....
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Ιουλίου 02, 2009, 12:24:32 πμ
Η αχαριστία είναι ένα σκληρό σημείο για κάποιους που έχουν ακόμα ανθρωπιστικά οράματα.
Ακυρώνει κάθε χαρισματική επικοινωνία.
Ακυρώνει την ίδια την ανθρώπινη επαφή και τους άγραφους νόμους της.

Δεν ακυρώνει ωστόσο ποτέ τον ''άνθρωπο'', που πάλι θα βρίσκει και θα δίνει με ανιδιοτέλεια, πάλι θα εξακολουθεί να νοιάζεται, να μοιράζεται και να προσφέρει ερείσματα.
Το χειρότερο όλων, πάντως, είναι να έχεις τη διάθεση να προσφέρεις, να δίνεις, και ο άλλος να αμφισβητεί την εικόνα σου και να ψάχνει τα κίνητρά σου, επειδή ο ίδιος είναι αχάριστος και λειτουργεί ανάλογα...

Εγώ πάντως μάλλον έχω μάθει να συνυπάρχω πλέον με την αχαριστία. Οριοθετούμαι βέβαια όταν την αντιλαμβάνομαι και κρατάω αποστάσεις. Στην τελική, ήταν επιλογή μου: είχα και έδωσα, δεν ζητάω να μου αναγνωρίσει κάποιος κάτι, μπορεί άλλωστε να μην είναι σε θέση τη δεδομένη χρονική στιγμή και να το κάνει αργότερα.  Ακόμα πιστεύω πως κατά κάποιο τρόπο υπάρχει δικαιοσύνη στο σύμπαν!

'Οταν βέβαια πάει να με θίξει, εκεί απλά αλλάζω πορεία...
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: kataigida στις Ιουλίου 08, 2009, 03:00:49 μμ
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΕΛΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ.ΕΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΝ ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΤΟ ΑΚΤΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΝΩ ΑΠΛΟΧΕΡΑ,ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ.ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΕ ΑΧΑΡΙΣΤΟ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΩ ΝΑ ΔΙΝΩ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΤΙ ΚΑΝΩ ΓΙ ΑΥΤΟΝ.ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΕΓΩ ΓΙΑΤΙ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΝΟΙΩΘΩ ΜΙΑ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ.ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟ ΕΧΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ.ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ..ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΟΛΟΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ...
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: tziger στις Ιουλίου 08, 2009, 03:17:27 μμ
Δυστυχώς όλοι μας έχουμε συναντήσει μπροστά μας αχάριστους.
Είναι άνθρωποι που φοβούνται να δώσουν μήπως χάσουν κάτι απο τον εαυτό τους.Δεν γελάνε παρόλο που τους βλέπουμε να γελούν.Είναι ανασφαλείς και μίζεροι και πάντα σε πλησιάζουν για να κερδίσουν ή για να σου κλέψουν κάτι! Και εμείς τι κάνουμε? Προχωρούμε ,και τους αφήνουμε στον θλιβερό μικρόκοσμό τους..
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Ιουλίου 08, 2009, 08:19:19 μμ
Ναι, υπάρχουν άνθρωποι που, όντας ατομικιστές, πάνω απ' όλα βάζουν τον εαυτό τους, το συμφέρον τους, το άκαμπτο εγώ τους, τις προσωπικές τους ανάγκες και αποφεύγουν να δώσουν το παραμικρό, από φόβο μην χάσουν κάτι από την αυτοκυριαρχία τους κι ότι τέλος πάντων τους αφορά.

Είναι τόσο μικροί, τόσο ανασφαλείς, τόσο λίγοι, αλλά και τόσο απρόσιτοι. Δεν χαίρονται με την χαρά σου, δεν επιδοκιμάζουν την προσπάθειά σου, δεν σε εκτιμούν.
 
Και δεν είναι μόνο αυτό, αν τους προσφέρεις εσύ, μάλλον θλίβονται περισσότερο διότι πολύ απλά δεν επιθυμούν τo αντίδωρο!

Είναι μια διαδικασία κι αυτό... ;-)

Αλλά ας μην ξεχνάμε, ότι όταν κάποιος διαστρέφει την αλήθεια το κάνει επειδή δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε τη δική του! Ούτε τον εαυτό του τον ίδιο κατανοεί, πώς θα μπορούσε να προσφέρει στον άλλον!
Θεωρώ ότι απαιτείται ορθολογική ωριμότητα και συνέπεια στις ανθρώπινες συναναστροφές. Αν η απάντηση είναι κάτι ασαφή συναισθηματικά παραληρήματα, καλύτερα να μην αποδοθεί ποτέ! Ζήτω η αχαριστία!
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: Gerogriniarhs στις Ιουλίου 09, 2009, 01:43:25 πμ
Ιδού ένα παράδειγμα πορτραίτου αχαριστίας

 (http://www.a33.gr/files/images/6207/frame.jpg)

Παρατάω για χάρη τους,ολόκληρη μοσχαρίσια (Νο 43 περικαλώ),για να φορουμοπαιχνιδιαστούμε κι αυτές εξαφανίζονται  :mad:
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: kuria στις Ιουλίου 09, 2009, 12:18:44 μμ
[quote user="Gerogriniarhs" post="320108"]Ιδού ένα παράδειγμα πορτραίτου αχαριστίας

 (http://www.a33.gr/files/images/6207/frame.jpg)

Παρατάω για χάρη τους,ολόκληρη μοσχαρίσια (Νο 43 περικαλώ),για να φορουμοπαιχνιδιαστούμε κι αυτές εξαφανίζονται  :mad:[/quote]


τι χρωσταω κι εγω η σχεδον γυναικα...

κανε μου το λογαριασμο παλιογκρινιαρη να στα δωσω να ξεχρεωσουμε...  ]
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: tziger στις Ιουλίου 09, 2009, 01:23:56 μμ
[quote user="pixie" post="320065"]
Και δεν είναι μόνο αυτό, αν τους προσφέρεις εσύ, μάλλον θλίβονται περισσότερο διότι πολύ απλά δεν επιθυμούν τo αντίδωρο!

Είναι μια διαδικασία κι αυτό... ;-)

![/quote]


Είναι ανεξάντλητα τα όρια της υπομονής όμως,για να αντέξεις αυτήν την διαδικασία? Προσωπικά λέω πως όχι! Υπάρχει και ο αυτοσεβασμός.. ;-)
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: kataigida στις Ιουλίου 09, 2009, 01:31:56 μμ
[quote user="kuria" post="320129"][quote user="Gerogriniarhs" post="320108"]Ιδού ένα παράδειγμα πορτραίτου αχαριστίας

 (http://www.a33.gr/files/images/6207/frame.jpg)

Παρατάω για χάρη τους,ολόκληρη μοσχαρίσια (Νο 43 περικαλώ),για να φορουμοπαιχνιδιαστούμε κι αυτές εξαφανίζονται  :mad:[/quote]


τι χρωσταω κι εγω η σχεδον γυναικα...

κανε μου το λογαριασμο παλιογκρινιαρη να στα δωσω να ξεχρεωσουμε...  ]
[/quote]


Eγώ φταίω φίλε μου που αργήσατε να παίξετε κι εγώ είχα νυστάξει? :roll:  :???: Επιφυλάσσομαι όμως... ;-)  :mryellow:
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: kuria στις Ιουλίου 09, 2009, 10:08:52 μμ
λεγε τον παλιοπαιδο λεγε τον ξενυχτη μεχρι και ληστη
μα μη τον λες αχαριστο και παλιοεγωιστη...  ]
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: larus audouinii στις Ιουλίου 09, 2009, 10:50:30 μμ
αχααααάριστη καρδιά δε μ' αγαπάς, κι ας ήμουν αγκαλιά να καταλήξεις ('ασχετο αλλά το παλιόπαιδο σιγοτραγουδάω και γω κάπου κάπου)  :smile:

kataigida που εισαι ντε ;
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: kataigida στις Ιουλίου 09, 2009, 11:38:39 μμ
Εδώ είμαι αλλά μήπως μπερδέψαμε τα θέματα?Νομίζω δεν είμαστε στα παιχνίδια,
μήπως να πάμε εκεί? :mrorange:
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Αυγούστου 13, 2009, 09:25:34 πμ
Λέγεται ότι:

Κάποτε επισκέφθηκε την φυλακή ο Χριστός.
Απευθύνεται σε κάποιο φυλακισμένο και τον ρωτάει:
-Εσύ τι έκανες?
-Εγώ έκλεψα, απάντησε εκείνος.
-Συγχωρεμένος να είσαι, μπορεί να πεινούσες, του είπε ο Χριστός και ρωτάει κάποιον άλλον:
-Εσύ τι έκανες?
-Εγώ σκότωσα, του απαντάει εκείνος.
-Συγχωρεμένος να είσαι, μπορεί να σκότωσες ''εν βρασμώ ψυχής'', του λέει ο Χριστός και προχωρώντας πιο κάτω ρωτάει έναν άλλον.
-Εσύ τι έκανες? τον ρωτάει ο Χριστός
-Εγώ ήμουν αχάριστος, απαντάει ο άλλος...
 
...κι ο Χριστός τον προσπέρασε!!!
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: black_velvet στις Αυγούστου 13, 2009, 11:16:20 μμ
[quote user="KostasD33" post="319480"]Αντί για πορτρέτο στους αχάριστους δεν τους περνάμε την κορνίζα στο λαιμό
Πάντως πολλά μπορώ να συγχωρέσω το δούλεμα και την αχαριστία σχεδόν ποτέ, ειδικά όταν είναι υποτροπιάζουσα και στάση ζωής ....[/quote]

Συμφωνώ και επαυξάνω!
Για να μην πω ότι το "σχεδόν" είναι περιττό.  ]

[quote user="pixie" post="323098"]Λέγεται ότι:

Κάποτε επισκέφθηκε την φυλακή ο Χριστός.
Απευθύνεται σε κάποιο φυλακισμένο και τον ρωτάει:
-Εσύ τι έκανες?
-Εγώ έκλεψα, απάντησε εκείνος.
-Συγχωρεμένος να είσαι, μπορεί να πεινούσες, του είπε ο Χριστός και ρωτάει κάποιον άλλον:
-Εσύ τι έκανες?
-Εγώ σκότωσα, του απαντάει εκείνος.
-Συγχωρεμένος να είσαι, μπορεί να σκότωσες ''εν βρασμώ ψυχής'', του λέει ο Χριστός και προχωρώντας πιο κάτω ρωτάει έναν άλλον.
-Εσύ τι έκανες? τον ρωτάει ο Χριστός
-Εγώ ήμουν αχάριστος, απαντάει ο άλλος...
 
...κι ο Χριστός τον προσπέρασε!!![/quote]

Και ναι, αυτό τα λέει όλα.
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Αυγούστου 29, 2009, 11:52:46 μμ
Τελευταία έχω καταλήξει πως η αχαριστία αγγίζει τα όρια της ανθρώπινης διαστροφής, άρα είναι ένα θέμα που ανήκει στη σφαίρα του ψυχρού παραλογισμού που δεν αναγνωρίζει αισθήματα ευγνωμοσύνης ή ανταπόδοσης.

'Ενα είδος έπαρσης που σε κάνει να πιστεύεις πως δεν χρωστάς σε κανέναν!
'Ισως και να έχουν εξελιχθεί τόσο τα άκαμπτα στοιχεία μέσα στην ψυχρή δομή των αχάριστων, που και η ελάχιστη επιείκεια να θεωρείται σημείο χλευασμού...
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: katinaki στις Αυγούστου 30, 2009, 12:11:40 μμ
αυτό το θέμα έρχεται και σαν συνέχεια της απογοήτευσης από τη φιλία...
Όντως δυνατό μάθημα  ]
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: Rakendytos στις Αυγούστου 31, 2009, 11:16:34 μμ
Αυτα τα ποστακια τα γουσταρω πολυ.. με τρελαινουυυννν!!!

Μου θυμιζουν Χριστιανους να καινε μαγισσες..  :mrorange:

Σας βρηκα αχαριστο.. αμε  ;-)

Η μητερα μου απο μικρο.. αχαριστο με ανεβαζε.. αχαριστο με κατεβαζε..
ελεγε χαρακτηριστικα οτι ειμαι σαν το σκισμενο σακι..
που οσο κι οτι κι αν του ριχνεις παει στο "κενο"

Αλλα δεν ειναι μονο η μαμα Ρακενδυτου.. πολυς κοσμος..

Ενα πρωινο.. καπου στο κεντρο της Αθηνας..
καθομουν και λιαζομουν σ ενα παγκακι ακουγοντας τον Μερμηγκα απο Σωκρατη
ειχα μπουκαρει και σε κατι τουαλετες μιας δημοσια υπηρεσιας και πατησα μια ξουρα..
(να μην αναφερω σε ποια και χασω την καβατζα)

φρεσκος φρεσκος..

ειχα και στην τσεπη κατι βαρκακια Μυτιληναικο τραχανα και μασουλαγα..
Περνα που λετε ενας τυπος κοντοστεκεται.. σιγοτραγουδα το τραγουδι..

και τα μικρα του τα μερμηγκααα-κια

και μου αφηνει ενα 2ευρω..
σωθηκαμε..  :shock:  βγαλαμε και τσιγαρα

απο την επομενη και καθε μερα περνουσε και μου ριχνε το 2ευρω..
ειχα λυσει το προβλημα.. εβγαζα το σουβλακι και με κατι  αρπαχτες και μπυρα..
(ειχε 1,60 το σουβλακι)

ελα ομως που ενα πρωι αντι για 2ευρω αφησε 1ευρω..
τι πικρα ειν αυτη  :sad:
συνεχισε παντως να περνα και να μ αφηνει..
 
οσπου ενα πρωι.. πανω που παω να το γραπωσω..
το ευρω εινε 50λεπτο..
και μετα απο μια βδομαδα τιποτα..
απο το απεναντι πεζοδρομιο ο τυπος..   :???:  

Με πηρε απο κατω.. εχασα τα ετοιμα
αλλα καποια στιγμη το ξεπερασα..

Πριν απο μερικες μερες περπατωντας στην Αθηνας λιγο πριν το Μετρο
ετυχε να ερθουμε προσωπο με προσωπο και με χαιρετισε..

Τι εγινε ρε μεγαλε... πως περνας..

Πως να περνω αδελφε του λεω..
πεινα.. μεγαλη πεινα..
ειχα κι εσενα που με την χορηγια σου επαιρνα το σουβλακι
αλλα μου εκανες περικοπες και το κοψες..

Δε γινοταν αλλιως φιλε μου λεει..
Οσο ημουν μονος το 2ευρω περισευε..
μετα πατρευτηκα σου αφηνα το ευρωπουλο..
οταν ηρθε το παιδι με το ζορι περισευε το 50λεπτο..
τωρα με την κριση και τις κρεμες του μωρου δε περισευει τιποτα..






Τον μαλακα.. με τα δικα μου τα λεφτα πηγε να κανει παιδι..  :mad:
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: black_velvet στις Σεπτεμβρίου 01, 2009, 03:31:21 μμ
[quote user="pixie" post="323993"]Τελευταία έχω καταλήξει πως η αχαριστία αγγίζει τα όρια της ανθρώπινης διαστροφής, άρα είναι ένα θέμα που ανήκει στη σφαίρα του ψυχρού παραλογισμού που δεν αναγνωρίζει αισθήματα ευγνωμοσύνης ή ανταπόδοσης.

'Ενα είδος έπαρσης που σε κάνει να πιστεύεις πως δεν χρωστάς σε κανέναν!
'Ισως και να έχουν εξελιχθεί τόσο τα άκαμπτα στοιχεία μέσα στην ψυχρή δομή των αχάριστων, που και η ελάχιστη επιείκεια να θεωρείται σημείο χλευασμού...[/quote]

Ε λοιπόν..... Προσκυνώ!

Δεν έχω να προσθέσω μήτε να αφαιρέσω ούτε κόμμα.
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 03, 2009, 11:38:00 πμ
:grin:

Καλωσύνη σου...

Και γενικότερα...


Η ζωή μας, τυχαία ή κατ' επιλογή, διασταυρώνεται ή συνευρίσκεται με τις ζωές των άλλων ανθρώπων και κάπου ενδόμυχα όλοι ψάχνουμε για ζωτικά σημεία επαφής...

Και η αχαριστία σαφώς είναι παράγοντας που καταστρέφει κάθε πιθανή ισορροπία στις σχέσεις.

Αλλά να σχολιάσω κάτι? Είναι πολύ θετικό να έχεις την αυτάρκειά σου και να διαθέτεις εσωτερική δύναμη... 'Ετσι που η ισορροπία σου να μην διαταράσσεται εύκολα από τη στάση των άλλων... Να μπορείς να είσαι δοτικός και χαρισματικός κι ας είναι σκάρτος όποιος θέλει!!!
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: black_velvet στις Σεπτεμβρίου 03, 2009, 04:23:34 μμ
[quote user="pixie" post="324184"]:grin:

Καλωσύνη σου...

Και γενικότερα...


Η ζωή μας, τυχαία ή κατ' επιλογή, διασταυρώνεται ή συνευρίσκεται με τις ζωές των άλλων ανθρώπων και κάπου ενδόμυχα όλοι ψάχνουμε για ζωτικά σημεία επαφής...

Και η αχαριστία σαφώς είναι παράγοντας που καταστρέφει κάθε πιθανή ισορροπία στις σχέσεις.

Αλλά να σχολιάσω κάτι? Είναι πολύ θετικό να έχεις την αυτάρκειά σου και να διαθέτεις εσωτερική δύναμη... 'Ετσι που η ισορροπία σου να μην διαταράσσεται εύκολα από τη στάση των άλλων... Να μπορείς να είσαι δοτικός και χαρισματικός κι ας είναι σκάρτος όποιος θέλει!!![/quote]

First things first]
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 03, 2009, 05:50:03 μμ
Καλησπέρα! Δεν μίλησα για υπερτιμημένη αυταρέσκεια, αυτό είναι άλλο θέμα, αλλά για ένα είδος γαλήνιας εσωτερικής ισορροπίας που σου επιτρέπει να προσφέρεις όντας χαρισματικός προς τους συνανθρώπους σου επειδή απλά έχεις, θέλεις και δίνεις δίχως να ζητάς απαραίτητα αντίδωρο!

'Αστο κι ας πέσει χάμω δλδ, και μακριά από παρατράγουδα και εγωϊστικές συνέπειες σε περίπτωση αγνωμοσύνης....

Συμφωνώ ως προς την αυτοκριτική.
Ο καθένας από εμάς είναι ένας κόσμος ολόκληρος.'Ενας κόσμος απέραντος γεμάτος συναισθήματα και εμπειρίες σκληρές ή ευφρόσυνες, από τα οποία αντλεί καθημερινά.

Ωστόσο είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι, όλα είναι σε σχέση με τον εαυτό μας! 'Αλλωστε ζω σημαίνει γίνομαι και ξαναγίνομαι και εξελίσσομαι και μεταλλάσσομαι, αλλά τοποθετώ πάντα ψηλά αυτό που μετράει για μένα και είναι ξεχωριστό για τον εαυτό μου.
Και στο σημείο αυτό βέβαια, μέχρι να γίνουν κάποιες βαθύτερες συνειδητοποιήσεις ή αναθεωρήσεις, η αυτοκριτική είναι απαραίτητη.
 

Καλό είναι να μην μιμούμαστε ποτέ κάτι που ανήκει σε άλλους. Να επινοούμε ή να φανταζόμαστε ή να δημιουργούμε τον δικό μας δρόμο ο καθένας...
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 13, 2009, 04:27:18 μμ
Και κάτι σχετικό από τα κείμενα του τέλους του Κ. Καρυωτάκη!

Θα καλλιεργήσω το ωραιότερο άνθος. Στις καρδιές των ανθρώπων θα φυτέψω την Αχαριστία. Ευνοϊκοί είναι οι καιροί, κατάλληλος ο τόπος. Ο άνεμος τσακίζει τα δέντρα. Στη νοσηρή ατμόσφαιρα ορθώνονται φίδια. Οι εγκέφαλοι, εργαστήρια κιβδηλοποιών. Τερατώδη νήπια τα έργα, υπάρχουν στις γυάλες. Και μέσα σε δάσος από μάσκες, ζήτησε να ζήσεις. Εγώ θα καλλιεργήσω την Αχαριστία.

Όταν έρθει η τελευταία άνοιξις, ο κήπος μου θα 'ναι γεμάτος από θεσπέσια δείγματα του είδους. Τα σεληνοφώτιστα βράδια, μονάχος θα περπατώ στους καμπυλωτούς δρόμους, μετρώντας αυτά τα λουλούδια. Πλησιάζοντας με κλειστά μάτια τη βελούδινη, σκοτεινή στεφάνη τους, θα νιώθω στο απρόσωπο τους αιχμηρούς των στημόνες και θ’ αναπνέω τ’ άρωμά τους.

Οι ώρες θα περνούν, θα γυρίζουν τ' άστρα, και οι αύρες θα πνέουν, αλλά εγώ, γέρνοντας ολοένα περσότερο, θα θυμάμαι.

Θα θυμάμαι τις σφιγμένες γροθιές, τα παραπλανητικά χαμόγελα και την προδοτική αδιαφορία.

θα μένω ακίνητος ημέρες και χρόνια, χωρίς να σκέπτομαι, χωρίς να βλέπω, χωρίς να εκφράζω τίποτε άλλο. Θα είμαι ολόκληρος μια πικρή ανάμνησις, ένα άγαλμα που γύρω του θα μεγαλώνουν τροπικά φυτά, θα πυκνώνουν, θα μπερδεύονται μεταξύ τους, θα κερδίζουν τη γη και τον αέρα. Σιγά σιγά οι κλώνοι τους θα περισφίγγουν το λαιμό μου, θα πλέκονται στα μαλλιά μου, θα με τυλίγουν με ανθρώπινη περίσκεψη.

Κάτου από τη σταθερή τους ώθηση, θα βυθίζομαι στο χώμα.

Και ο κήπος μου θα είναι ο κήπος της Αχαριστίας!
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Νοεμβρίου 15, 2009, 04:02:30 μμ
Το δύσκολο σημείο είναι ότι η έννοια της αχαριστίας παίρνει διαστάσεις για τον λόγο ότι αφορά συνήθως δικούς μας ανθρώπους, συνεπώς δεν μπορούμε να τους αγνοήσουμε.
Είναι άτομα από τα οποία έχουμε προσδοκίες και στα οποία υποτίθεται έχουμε χαρίσει την εμπιστοσύνη μας και έχουμε μοιραστεί πράγματα. Γι αυτό, άλλωστε έχει τόση σημασία και γι' αυτό ασχολούμαστε και γι' αυτό βιώνουμε πόνο και θυμό από τη στάση τους!
 

Κι επειδή με τους κοντινούς μας ανθρώπους συμβόλαια δεν κάνουμε, θα πρέπει να είμαστε σαφείς στον τρόπο που επικοινωνούμε μαζί τους ως προς το τι θέλουμε, να κάνουμε εκ των προτέρων την οριοθέτησή μας και να ορίζουμε γενικότερα όσα οικειοθελώς προσφέρουμε ώστε να μην νιώθουμε στη συνέχεια εκτεθειμένοι απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό!  ;-)
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: rain στις Νοεμβρίου 15, 2009, 11:21:36 μμ
[quote user="pixie" post="323098"]Λέγεται ότι:

Κάποτε επισκέφθηκε την φυλακή ο Χριστός.
Απευθύνεται σε κάποιο φυλακισμένο και τον ρωτάει:
-Εσύ τι έκανες?
-Εγώ έκλεψα, απάντησε εκείνος.
-Συγχωρεμένος να είσαι, μπορεί να πεινούσες, του είπε ο Χριστός και ρωτάει κάποιον άλλον:
-Εσύ τι έκανες?
-Εγώ σκότωσα, του απαντάει εκείνος.
-Συγχωρεμένος να είσαι, μπορεί να σκότωσες ''εν βρασμώ ψυχής'', του λέει ο Χριστός και προχωρώντας πιο κάτω ρωτάει έναν άλλον.
-Εσύ τι έκανες? τον ρωτάει ο Χριστός
-Εγώ ήμουν αχάριστος, απαντάει ο άλλος...
 
...κι ο Χριστός τον προσπέρασε!!![/quote]
Μετά όμως από μερικά χρόνια του έκανε προσηλυτισμό ο Saul και έκανε τον χριστιανισμό μεγάλο και τρανό σαν κρατική θρησκεία
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: larus audouinii στις Νοεμβρίου 15, 2009, 11:48:33 μμ
Saul κρατικό;  kyria έλα που σε χρειάζομαι  ;-)  Έναν Σαουλ έχω υπόψιν
(Και σου είπα σους εσυ....) :grin:
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Νοεμβρίου 25, 2009, 10:56:25 πμ
Η αχαριστία είναι μέσα στις πιο παράλογες έννοιες...


Αλοίμονο σε όποιον τη γεύτηκε! Η πληγή που μένει είναι μεγάλη...
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 15, 2010, 07:20:50 μμ
Σήμερα διαπίστωσα, για άλλη μια φορά, πως κάποιοι άνθρωποι επιμένουν να ζουν με δηλητήρια... 'Η έχουν συμβιβαστεί στην ψυχρή λογική και στο σκληρό συμφέρον ή χάρισαν κάπου κάποτε την καρδιά τους και ξέχασαν να την ξαναπάρουν πίσω κι απόμειναν άδειοι μέσα τους...

'Η απλά τους λείπει η ανθρώπινη γλυκύτητα ή είναι θέμα απόφασης να περνούν αδιάφοροι κι ανυποψίαστοι χωρίς να ρίξουν ούτε ένα βλέμμα στο μεγαλείο και την ανταπόδοση αυτής της ζωής.

Κάποιοι άνθρωποι έχουν επιλεκτική μνήμη καθώς, εξυπηρετώντας το ατομικό τους συμφέρον, χρησιμοποιούν τους άλλους κι ύστερα νιώθουν πως δεν χρωστούν σε κανέναν τίποτα!
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: katinaki στις Σεπτεμβρίου 15, 2010, 09:35:25 μμ
δε βαριέσαι! :neutral:
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 16, 2010, 08:27:56 πμ
[quote user="katinaki" post="341498"]δε βαριέσαι! :neutral:[/quote]
Σωστά... μου είναι πολύ οικείο πλέον όλο αυτό, κι ο κύκλος με τα άτομα αυτά σαφώς κλείνει, αλλά κάθε επανάληψη μου προκαλεί πάντα τα ίδια πικρά συναισθήματα απογοήτευσης!
Είναι για το κατάντημα του ανθρώπου... για το τίποτα... γιατί μου χαλάνε πάλι την εικόνα και μου ανατρέπουν την πεποίθηση ότι υπάρχει δικαιοσύνη στο σύμπαν...
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: titica στις Ιανουαρίου 30, 2012, 04:06:47 μμ
Αχ αχ, είχα κι εγώ μια υποτιθέμενη φίλη αχάριστη του κερατά που λένε................................................

Έπεσε το μάτι μου τυχαία εδώ πέρα τώρα και μια λύσσα με πάνει αυτή τη στιγμή, γιατί η λεγάμενη με περνούσε για μεγάλο κορόιδο.
Με χρησιμοποίησε μια χαρά, τις γνωριμίες μου, τους πελάτες μου στη δουλειά της, την ψυχολογική στήριξη που επί 4 χρόνια της έδινα για να σταθεί στα πόδια της κι ύστερα μην είδατε τον Κίτσο τον λεβέντη!
Άλλαξε μετά, έγινε η δυνατή!!! Ασιχτίρ βαρέθηκα.............................................................................
Τίτλος: Re: Το πορτρέτο της Αχαριστίας...
Αποστολή από: katinaki στις Ιανουαρίου 30, 2012, 04:14:03 μμ
[quote user="titica" post="359612"]Αχ αχ, είχα κι εγώ μια υποτιθέμενη φίλη αχάριστη του κερατά που λένε................................................

Έπεσε το μάτι μου τυχαία εδώ πέρα τώρα και μια λύσσα με πάνει αυτή τη στιγμή, γιατί η λεγάμενη με περνούσε για μεγάλο κορόιδο.
Με χρησιμοποίησε μια χαρά, τις γνωριμίες μου, τους πελάτες μου στη δουλειά της, την ψυχολογική στήριξη που επί 4 χρόνια της έδινα για να σταθεί στα πόδια της κι ύστερα μην είδατε τον Κίτσο τον λεβέντη!
Άλλαξε μετά, έγινε η δυνατή!!! Ασιχτίρ βαρέθηκα.............................................................................[/quote]

πώς την πάτησα έτσι κι εγώ; τόσες φορές τους στήριξα, έβγαλαν λεφτά από μένα αλλά δε λέω να βάλω και μυαλό