A33 Community

Ειδικά => Θρησκείες => Μήνυμα ξεκίνησε από: pixie στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 10:07:48 πμ

Τίτλος: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 10:07:48 πμ
'Οσες φορές κι αν κοιτάξει κάποιος τα αστέρια με γυμνό μάτι αλλά ακόμα καλύτερα με ένα τηλεσκόπιο, θα νιώσει πάντα το ίδιο δέος με τις εικόνες άλλων πλανητών, οι οποίοι είναι τελείως διαφορετικοί από ότι η Γη μας, σε μέγεθος, σε σύσταση, σε θερμοκρασία, σε ατμόσφαιρα.
Και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τη μηδαμινότητά μας, πως τα μεγέθη των πλανητών και του σύμπαντος γενικότερα έχουν διαστάσεις γίγαντα σε σχέση με το μέγεθος της ύπαρξής μας [είτε σε ύψος, είτε σε χρόνο].

Αλήθεια, είναι δυνατόν να υπάρχει μια ανώτερη, αόρατη, πνευματική ύπαρξη η οποία αφού έπλασε όλο αυτό το απέραντο σύστημα ήρθε στην Γη και ζήτησε από τα μικροσκοπικά όντα της να ακολουθούν συγκεκριμένα συστήματα ζωής γιατί μόνον έτσι θα αισθανόταν πληρότητα?

Δηλ. δημιούργησε μικρά ανθρωπάκια κατ΄εικόνα και ομοίωση, τους έκλεισε μέσα σε μηχανισμούς σκέψης και σε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής μέσα σε σπίτια σαν ένοχες παγίδες και τα κινεί παίζοντας με τα νήματα της ζωής τους!
 

Κι από την άλλη πλευρά, δεν είναι θεωρητικά εγωϊστικό να θεωρούμε εμείς, τα ασήμαντα μόρια, τα πλάσματα που δεν ζούμε ούτε 1/10'' σε σχέση με την ηλικία του σύμπαντος, πως τα πάντα δημιουργήθηκαν για μας από έναν αόρατο παντοδύναμο δημιουργό?
Και ο οποίος μάλιστα κάνει αυστηρά παζάρια, ανάλογα με τον τρόπο ύπαρξης, για μια μεστή ζωή τώρα και για το ευτυχισμένο μέλλον της ψυχής μας μετά θάνατον?

Μήπως εμείς οι άνθρωποι, από τη στιγμή που κάναμε τόσες προσπάθειες απόκτησης της αυτοσυνειδησίας μας, θα πρέπει έγκαιρα να αντιληφθούμε πως, καλές οι υποσχέσεις περί σωτηρίας της ψυχής, αλλά οι άνθρωποι που ζουν γύρω μας είναι πολύ πιο σημαντικοί από έναν διφορούμενο θεό???
 

pixie
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: rain στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 08:17:36 μμ
Ω! Θεέ μου...

ναι !!!
τι έγινε???
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 08:29:22 μμ
:mryellow:  :mryellow:


Ο αγαπημένος μου Πωλ Βαλερύ σε ένα από τα δοκίμιά του αναφέρεται στα κοχύλια δίχως να μπορεί να εξηγήσει γιατί και πώς τα δημιουργήματα αυτά είναι πάντα φτιαγμένα τόσο όμορφα. Δεν είναι βέβαια τούτο παράδειγμα που να αποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού!

Επίσης ο Χώκινγκς, αστροφυσικός, αδυνατεί να δεχθεί ότι όλα αυτά τα ουράνια σώματα δημιουργήθηκαν μόνο για τον άνθρωπο, ενώ δέχεται ότι από της γενέσεως του σύμπαντος υπήρχαν όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να υποστηριχθεί η ανθρώπινη διαβίωση, λες και προυπήρχε κάποια πρόνοια.

Ο Αμερικανός φιλόσοφος Ουίλλιαμ Τζέϊμς αναφέρεται με τη δική του ξεχωριστή συλλογιστική σε όσους δεν είναι ακόμα σε θέση να πιστέψουν στο Θεό.
 
''Είμαι αποφασισμένος να πάω με τη μεριά των νικητών.

Αν πράγματι υπάρχει Θεός, η πίστη μου είναι νίκη!
Αν δεν υπάρχει Θεός, η πίστη μου είναι επίσης νίκη, γιατί μέχρι τότε που θα διαπιστώσω την ανυπαρξία του, θα έχω δεχθεί όλα τα καλά της πίστης!''
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: rain στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 08:34:23 μμ
μονά  ζυγά νενικήκαμεν  :mrblue:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: sourtoyki στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 08:40:36 μμ
Ω θεε μου… δεν υπαρχει θεος.
Σαφως το συμπαν , τα αστερια, τα κοχυλια, τα φτερα μιας πεταλουδας και πολλα ακομη πραγματα είναι πανεμορφα. Και οπωσδήποτε αυτό δεν αποδεικνύει την υπαρξη κανενος θεου. Το εχει εξηγησει ο Δαρβινος πριν πολύ καιρο και συνεχίζουν να το κανουν και σημερα οι βιολογοι. Ο κοσμος που ζουμε και μας περιβαλει είναι αποτελεσμα  φυσικης επιλογης και όχι καποιων νεκραναστημενων θεων όπως θελουν να πιστευουν καποιοι.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 08:52:38 μμ
Καλώς ήρθες στην παρέα μας  sourtoyki! :grin:

Διαβάζω κάπου ότι ''Ο Αθεϊσμός δεν δέχεται υπερφυσικά πλάσματα και θεωρεί ότι ο Κόσμος είναι αιώνιος και άφθαρτος, δεν τον έπλασε κανένας και δεν έχει ανάγκη από καμιά υπερφυσική δύναμη, για να συνεχίσει να υπάρχει''...

Τώρα τελευταία πάντως, ακούγεται πολύ συχνά και μία άλλη θέση, ο όρος Αγνωστικισμός! Που σημαίνει ότι ουδείς μπορεί να γνωρίζει για την ύπαρξη ή την μη ύπαρξη του Θεού, άρα η γνώση αυτή είναι αδύνατη.

Μιλάμε δηλαδή για τους θρησκευτικούς ορθολογιστές, που δεν είναι ούτε θεϊστές, ούτε άθεοι, και οι οποίοι αναφέρονται στις γήινες ιδιότητες των ανθρώπων με περιορισμό της δυνατότητας υπέρβασης σε ένα μεταφυσικό επίπεδο.
Ότι η ανθρώπινη γνώση περιορίζεται στον φυσικό κόσμο και ότι ο ανθρώπινος νους δεν αγγίζει το υπερφυσικό, άρα δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τίποτα περισσότερο από το απτό! Σωστά?

Βέβαια έτσι, το πρόβλημα της ύπαρξης παραμένει άλυτο...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: sourtoyki στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 09:08:10 μμ
Γεια σε ολους.
 Ο ορος αγνωστικισμος φιλε μου δεν μου καθεται καθολου καλα στα αυτια. Μου ερχεται λιγο βολικο να αμφισβητω αλλα ταυτοχρονα να κραταω και μια ʽʼ πισινηʼʼ σε περιπτωση που κανω λαθος. Υπαρχουν αγνωστικιστες που κλεινουν προς τον Θεισμο και αλλοι προς την αντιθετη πλευρα. Ο ritsard Donkins αναλυει πολύ ευστοχα τις ατυχες τους θεσεις και απανταει καταλληλα στο  Η ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΑΥΤΑΠΑΤΗ που σου συνιστω να του ριξεις μια ματια αν σε περιπτωση δεν το εχεις διαβασει.
  Μεγαλη η αδυναμια στο υπερβατικο ακομα και σε ορθολογιστες. Ετσι δεν είναι;;
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 21, 2009, 09:47:43 μμ
Δεν γνωρίζω το βιβλίο που αναφέρεις, σ΄ευχαριστώ για την πρόταση, ασφαλώς και θα ρίξω μια ματιά και αν θέλεις το ξανασυζητάμε...


Ναι όντως, έτσι είναι σχετικά με τα υπερβατικά θέματα.

Η αντίληψη του αόρατου και γενικότερα η πνευματική σφαίρα συνήθως προκαλεί δέος και οι περισσότεροι προτιμούν να μη θίγουν τα κακώς κείμενα και να ''ταίζονται'' απριόρι! Είναι η ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει και να αποδοθεί ακέραια κάπου...

Η κοινωνία μας είναι μάλλον πολύ ορθολογική. Αν δεν μπορούμε να επαληθεύσουμε κάτι άμεσα, το αγνοούμε ή το περιφρονούμε ή το χλευάζουμε... ;-)
 
Ευτυχώς, όμως, τα μυστήρια του ανθρώπινου νου αποκαλύπτουν αντιληπτικές δυνάμεις μεγαλύτερες από εκείνες που δεχόμαστε συνήθως και περιλαμβάνουν την αντίληψη άλλων σφαιρών και άλλων διαστάσεων ζωής.

Και δεν θα μάθουμε ποτέ τι είναι αλήθεια, αν δεν αρχίσουμε ν'ανοίγουμε τις πόρτες και να εξευρευνούμε αυτές τις σφαίρες κι αυτές τις διαστάσεις...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 24, 2009, 07:53:29 μμ
Ο άνθρωπος, προκειμένου να κατανοήσει μια θεωρία, νιώθει μέσα του την ανάγκη για κάτι χειροπιαστό για να πειστεί, κι αυτό είναι απολύτως κατανοητό αν βρίσκεται στο στάδιο να αντιλαμβάνεται τις εικόνες με τις αισθήσεις του και δεν έχει αναπτύξει ακόμα, μέσω του διαλογισμού, την ικανότητα να συλλαμβάνει αφηρημένες έννοιες όπως την θρησκευτική ιδέα.

Αν ρωτούσα τη μητέρα μου σήμερα, θα μου έλεγε απλά ότι η σωστή σχέση με τον Θεό είναι απαραίτητη για την ύπαρξή της σ' αυτόν ή στον άλλο κόσμο.  
Εγώ πιστεύω ότι οι θεοί, οι άγγελοι, οι αρχάγγελοι, δεν είναι ούτε θεία πλάσματα ούτε όμως δημιουργήματα της φαντασίας ή της ανάγκης μας για κάποια ανώτερη δύναμη.
Είναι δημιουργήματα από αστρική ουσία και εμψυχωμένα από αστρικές δυνάμεις! 'Ολοι οι εσωτεριστές γνωρίζουν τον τρόπο που γίνεται αυτό...

Συνεπώς ένας θεός είναι ένα κυριαρχικό ον, μια πολύ ισχυρή μορφή, ένα Στοιχειακό που για να ''γίνει'' χρειάστηκαν αιώνες και μια σειρά διαδοχικών γενιών  που λειτουργούσαν με την ίδια πίστη και είχαν ως βάση τα ίδια πρότυπα...
Κι εκείνος που επικαλείται αυτή τη μορφή, θα πρέπει να καταλάβει πως την ίδια στιγμή γίνεται εκείνος φορέας της επίκλησης και αποδέχεται να κυριαρχήσει επάνω του!
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: sourtoyki στις Σεπτεμβρίου 24, 2009, 09:52:14 μμ
Παράθεση
αν βρίσκεται στο στάδιο να αντιλαμβάνεται τις εικόνες με τις αισθήσεις του και δεν έχει αναπτύξει ακόμα, μέσω του διαλογισμού, την ικανότητα να συλλαμβάνει αφηρημένες έννοιες όπως την θρησκευτική ιδέα.


μπορεις σε παρακαλω να μου εξηγησεις τι ακριβως εννοεις;;;;
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 25, 2009, 12:01:06 πμ
[quote user="sourtoyki" post="325541"]
Παράθεση
αν βρίσκεται στο στάδιο να αντιλαμβάνεται τις εικόνες με τις αισθήσεις του και δεν έχει αναπτύξει ακόμα, μέσω του διαλογισμού, την ικανότητα να συλλαμβάνει αφηρημένες έννοιες όπως την θρησκευτική ιδέα.


μπορεις σε παρακαλω να μου εξηγησεις τι ακριβως εννοεις;;;;[/quote]


Εννοώ ότι δεν έχει αναπτύξει ακόμα τις υπεραισθήσεις του! Αναφέρομαι στην παρουσία του ''άλλου χώρου'' στον υπερβατικό τρόπο σκέψης, έξω από τις 5 αισθήσεις, όπου οι εικόνες γίνονται διαισθήσεις και φυσικά βρίσκει δικαίωση και το θρησκευτικό συναίσθημα επί της ουσίας πλέον!
Αναφέρομαι στην αντίληψη του αόρατου μέσω της διόρασης...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: κώστας στις Σεπτεμβρίου 25, 2009, 11:00:50 πμ
Ω θεε μου… δεν υπαρχει θεος.
Πρόμπλεμ]
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 25, 2009, 11:16:57 πμ
[quote user="κώστας" post="325578"]Ω θεε μου… δεν υπαρχει θεος.
Πρόμπλεμ][/quote]


Ακριβώς! Αλλά έχω και μια ερώτηση για σένα κώστα! ;-)

Κάπου είχες αναφερθεί στο απολλώνιο σώμα. Αστειευόμενος? 'Η γνωρίζεις σχετικά για τον Απολλώνιο Τυανέα τον μεγάλο Θεοσοφιστή που του αποδίδουν ιδιότητες θεού σε μεγαλύτερο βαθμό μάλιστα από αυτές του Χριστού?
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: κώστας στις Σεπτεμβρίου 25, 2009, 11:30:38 πμ
Το μόνο που μπορώ να υποθέσω
για τον απολλώνιο Τυανέα είναι
ότι πιθανά έλκει την καταγωγή του
από τα κατσάβραχα της Μάνης.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: sourtoyki στις Σεπτεμβρίου 28, 2009, 09:16:51 μμ
Pixie…….καλα κανεις και πιστευεις ότι και οπου τελικα πιστευεις.  Απλα όπως ειπε ο Thomas Jefferson ΄΄ ο χλευασμος είναι ο μονος τροπος να αντιμετωπισεις αφηρημενες εννοιεςʼʼ …….οταν κατι δεν είναι σαφες δεν μπορεις να το αναλυσεις με λογικα επιχειρηματα. Υπαρχουν 3 θεοι σε έναν ή 1 θεος σε τρεις;;;  Υπαρχουν νεραιδες…6η αισθηση ή 7η ή 8η…..εξωγιηνες μορφες ζωης ( που πιθανον να υπαρχουν αλλα ακομα δεν υπαρχουν αποδεικτικα στειχοια)…..υπαρχoυν υπερβατικες δυναμεις που καθοριζουν ή όχι την ζωη μας;;;;;;;  
   Γραφεις πως οι αγγελοι είναι δημιουργήματα από αστρική ουσία…….ΟΥΣΙΑ…..ΟΥΣΙΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;   πες μου τι είναι η ουσια;;;;
  Το πιθανοτερο είναι ότι ΙΣΩΣ αν κανω χρηση χασις η αλλων παραισθησιογόνων ουσιων για αρκετα χρονια μπορει να ʽʼαντιληφθωʼʼ και εγω το ΄΄αορατοʼʼ μεσω της ʽʼδιορασηςʼʼ.

Κωστα………..ξερεις ποσο καλυτερος θα ηταν ο κοσμος μας ( ανα τους αιωνες) αν δεν υπηρχαν θρησκειες και θειστες;; Και ας παρεμενε ο αθεισμος χωρις νοημα.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 28, 2009, 10:04:45 μμ
Δεν χρειάζονται πάντως παραισθησιογόνα, sourtoyki, για να αντιληφθείς ότι υπάρχει ''κάτι άλλο'' πίσω από τους μηχανισμούς της θρησκείας.

'Αποψή μου είναι ότι η βάση κάθε θρησκείας - και μάλιστα όσο πιο εξελιγμένη και φιλοσοφική - είναι μονοθειστική, πάντα στη λογική των ανθρώπων υπάρχει ο 'Ενας που δημιουργεί και κυριαρχεί στα πάντα!

Δεν είμαι Χριστιανή στην ταυτότητά μου, αλλά ο Χριστός πάνω στον σταυρό, ο μεγάλος αυτός φιλόσοφος, η ισχυρή πνευματική οντότητα, που κατάντησε καρικατούρα στα χέρια του κλήρου, μου φέρνει δάκρυα στα μάτια. Είναι σαν να μας κοιτάζει εκλιπαρώντας μας: ''Λίγα καρφιά ακόμα, θα μου τα δωρίσετε???''...
Ξέρεις πόσες φορές θα ήθελα να μπορούσα να τον κατεβάσω από εκεί και να εφαρμόσω ουρανό στις πληγές του, καθαρό ουρανό, την καθαρή ανάσα μιας ανθρώπινης αλήθειας επιτέλους...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Σεπτεμβρίου 29, 2009, 12:16:48 πμ
Αν αναφέρεσαι στον Χριστιανισμό, τότε θα 'θελα να επισημάνω τα εξής (κι αυτό επειδή είδα κάπου τα "εικόνα" και "ομοίωση"):

[quote user="pixie" post="325117"]
... οι άνθρωποι που ζουν γύρω μας είναι πολύ πιο σημαντικοί από έναν διφορούμενο θεό???
 
[/quote]
Δεν είναι ο Θεός διφορούμενος.
Ο τρόπος που τον αντιμετωπίζουν όσοι δεν Τον έχουν γνωρίσει πραγματικά παραπαίει δεξιά κι αριστερά. Μιας και δεν μπορούν (συνήθως λόγω άγνοιας) να Τον κοιτάξουν κατάματα.


Αλλά, ας τα πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή:

[quote user="pixie" post="325117"]'...
Δηλ. δημιούργησε μικρά ανθρωπάκια κατ΄εικόνα και ομοίωση, τους έκλεισε μέσα σε μηχανισμούς σκέψης και σε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής μέσα σε σπίτια σαν ένοχες παγίδες και τα κινεί παίζοντας με τα νήματα της ζωής τους!
[/quote]

Πρώτο λάθος: Ο Θεός δεν δημιούργησε "μικρά ανθρωπάκια". Ο άνθρωπος αποτελεί το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο δημιούργημά Του.

Δεύτερο λάθος: Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ' εικόνα με σκοπό το καθ' ομοίωσιν και όχι κατ'εικόνα και ομοίωση.

Τρίτο λάθος: Δεν κινεί απολύτως κανένα νήμα. Αυτό αποτελεί α) δικαιολογία όσων αδυνατούν ή/και δεν θέλουν να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεών τους και β) όσων αντιπαλεύονται τις διδαχές Του. Όπως είχα γράψει και παλιότερα, ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ' εικόνα και μετά τον άφησε ελεύθερο να βρει μόνος του τον δρόμο προς το "καθ' ομοίωση".

Κ.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 29, 2009, 09:31:54 πμ
Θα πιαστώ από την τελευταία σου φράση, Βελουδένια! Και θα πω ότι ναι, γιαυτό είμαστε στη Γη! Γιαυτά τα σκαλοπάτια - αναβαθμούς εσωτερικής επίγνωσης που μας οδηγούν νοερά στη συνάντηση με τον βαθύτερο εαυτό μας τον "καθ' ομοίωση".

Στη δική μου θρησκεία, ο δάσκαλος λέει: ''Σκέψου ότι ολόκληρη η Γη είναι φίλη σου... Αγάπη, Θεός, Μόκσα, δεν έχει διαφορά - είναι η ίδια ταύτιση...''
Ο Χριστός είπε: ''Να συγχωρείς και ν' αγαπάς ακόμα και τους εχθρούς σου...''

Η υπέρβαση είναι φανερή και στα δύο... Προσπαθούν να μας κάνουν ν' αλλάξουμε ερμηνείες ώστε να έχουμε την υψηλότερη αναλαμπή συνείδησης και μια εξελιγμένη ψυχή χωρίς μικρότητες...

Οι Ινδουϊστές το ονομάζουν Ντουίτζ που σημαίνει μια δεύτερη γέννηση - η γέννηση της συνείδησης! Αυτό εννοεί κι ο Χριστός με την Ανάσταση που φυσικά δεν είναι η δεύτερη γέννηση του σώματος, αλλά η γέννηση μιας καθαρής ψυχής...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: cna στις Σεπτεμβρίου 29, 2009, 03:29:26 μμ
[quote user="black_velvet" post="325993"]
Πρώτο λάθος: Ο Θεός δεν δημιούργησε "μικρά ανθρωπάκια". Ο άνθρωπος αποτελεί το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο δημιούργημά Του.
Κ.[/quote]

Διακρίνω ίχνη αλαζονείας; Είμαστε σίγουρη ότι είμαστε οι μόνοι νοήμονες σε αυτό το απέραντο σύμπαν;
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Σεπτεμβρίου 29, 2009, 07:02:46 μμ
[quote user="pixie" post="325998"]Θα πιαστώ από την τελευταία σου φράση, Βελουδένια! Και θα πω ότι ναι, γιαυτό είμαστε στη Γη! Γιαυτά τα σκαλοπάτια - αναβαθμούς εσωτερικής επίγνωσης που μας οδηγούν νοερά στη συνάντηση με τον βαθύτερο εαυτό μας τον "καθ' ομοίωση".

Στη δική μου θρησκεία, ο δάσκαλος λέει: ''Σκέψου ότι ολόκληρη η Γη είναι φίλη σου... Αγάπη, Θεός, Μόκσα, δεν έχει διαφορά - είναι η ίδια ταύτιση...''
Ο Χριστός είπε: ''Να συγχωρείς και ν' αγαπάς ακόμα και τους εχθρούς σου...''

Η υπέρβαση είναι φανερή και στα δύο... Προσπαθούν να μας κάνουν ν' αλλάξουμε ερμηνείες ώστε να έχουμε την υψηλότερη αναλαμπή συνείδησης και μια εξελιγμένη ψυχή χωρίς μικρότητες...

Οι Ινδουϊστές το ονομάζουν Ντουίτζ που σημαίνει μια δεύτερη γέννηση - η γέννηση της συνείδησης! Αυτό εννοεί κι ο Χριστός με την Ανάσταση που φυσικά δεν είναι η δεύτερη γέννηση του σώματος, αλλά η γέννηση μιας καθαρής ψυχής...[/quote]

Ξέρεις τι πιστεύω; Ο Θεός, αυτή η ανώτερη δύναμη, .....όπως θέλεις ονόμασέ το, είναι ένας και μοναδικός. Και ως ένας, πρεσβεύει το ίδιο.

Ο τρόπος λατρείας διαφέρει. Και το όνομα. Η ουσία είναι η ίδια.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Σεπτεμβρίου 29, 2009, 08:03:09 μμ
[quote user="cna" post="326072"][quote user="black_velvet" post="325993"]
Πρώτο λάθος: Ο Θεός δεν δημιούργησε "μικρά ανθρωπάκια". Ο άνθρωπος αποτελεί το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο δημιούργημά Του.
Κ.[/quote]

Διακρίνω ίχνη αλαζονείας; Είμαστε σίγουρη ότι είμαστε οι μόνοι νοήμονες σε αυτό το απέραντο σύμπαν;[/quote]

Αλαζονεία; Έτσι είναι αν έτσι νομίζεις.

Προσωπικά, μου αρέσει να μιλάω μόνο γι' αυτά που γνωρίζω και όχι με υποθέσεις. Επομένως, αναφέρομαι μόνο στον κόσμο που ζω και προσπαθώ να γνωρίσω.

Αν εσύ ξέρεις κάτι περισσότερο, δεν έχεις παρά να μας το πεις.  :mryellow:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 29, 2009, 11:29:27 μμ
[quote user="black_velvet" post="326081"]

Ο τρόπος λατρείας διαφέρει. Και το όνομα. Η ουσία είναι η ίδια.[/quote]

Συμφωνώ! Και η ουσία είναι πάντα το ίδιο εσωτερικό φαινόμενο...
Γιαυτό πρέπει να εμβαθύνουμε όλο και περισσότερο μέσα μας γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματικότητα!
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Σεπτεμβρίου 29, 2009, 11:47:19 μμ
με το συμπάθιο αλλα εγώ αν εμβαθύνω υπερβολικά μέσα μου θα βρω τα σπληνάντερα μου...

Για αυτό προτιμάω να κοιτάζω γύρο μου για να κατανοήσω καλύτερα
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: larus audouinii στις Σεπτεμβρίου 30, 2009, 12:05:48 πμ
χαχαχαχα τώρα σώθηκες ...μετά τόσο ρείκι τριγύρω εσυ την βγάζεις καθαρή; :grin:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: cna στις Σεπτεμβρίου 30, 2009, 12:55:05 πμ
[quote user="black_velvet" post="325993"]

Αλαζονεία; Έτσι είναι αν έτσι νομίζεις.

Προσωπικά, μου αρέσει να μιλάω μόνο γι' αυτά που γνωρίζω και όχι με υποθέσεις. Επομένως, αναφέρομαι μόνο στον κόσμο που ζω και προσπαθώ να γνωρίσω.

Αν εσύ ξέρεις κάτι περισσότερο, δεν έχεις παρά να μας το πεις.  :mryellow:[/quote]

Ξέρεις το ότι δεν βλέπεις κάτι δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Το ίδιο θα μπορούσε να αντιτείνει και ένας άθεος για την ύπαρξη ή όχι του Θεού.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Σεπτεμβρίου 30, 2009, 02:28:46 πμ
[quote user="cna" post="326131"][quote user="black_velvet" post="325993"]

Αλαζονεία; Έτσι είναι αν έτσι νομίζεις.

Προσωπικά, μου αρέσει να μιλάω μόνο γι' αυτά που γνωρίζω και όχι με υποθέσεις. Επομένως, αναφέρομαι μόνο στον κόσμο που ζω και προσπαθώ να γνωρίσω.

Αν εσύ ξέρεις κάτι περισσότερο, δεν έχεις παρά να μας το πεις.  :mryellow:[/quote]

Ξέρεις το ότι δεν βλέπεις κάτι δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Το ίδιο θα μπορούσε να αντιτείνει και ένας άθεος για την ύπαρξη ή όχι του Θεού.[/quote]

Ξέρεις, δεν είπα πως δεν βλέπω. Είπα πως δεν γνωρίζω. Έχει τεράστια διαφορά.

Για την ύπαρξη Θεού, υπάρχουν μαρτυρίες. Για ύπαρξη ζωής σε άλλο πλανήτη ή σύμπαν, όχι.

Κατάλαβες; ή να στο ξαναπώ;  :razz:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: cna στις Σεπτεμβρίου 30, 2009, 02:30:36 πμ
Μπα; Και τόσοι "αυτόπτες-μάρτυρες" ΑΤΙΑ ανά τον κόσμο δεν μετράνε δλδ;
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Σεπτεμβρίου 30, 2009, 02:34:21 πμ
Όχι.

Διότι κυκλοφορούνε φήμες (και πολύ βάσιμες) πως τα ΑΤΙΑ είναι γήινα.  :mryellow:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 30, 2009, 10:05:10 πμ
[quote user="KostasD33" post="326116"]με το συμπάθιο αλλα εγώ αν εμβαθύνω υπερβολικά μέσα μου θα βρω τα σπληνάντερα μου...

Για αυτό προτιμάω να κοιτάζω γύρω μου για να κατανοήσω καλύτερα[/quote]

Τριγυρίζοντας απέξω, όντας παρατηρητής δλδ. και με ένα μυαλό προσανατολισμένο στη σωματική συνειδητότητα, τα παράθυρά σου είναι κλειστά!

Δεν γίνεται να μάθεις περιμένοντας απέξω! Το μόνο που θα κάνεις είναι να συλλέξεις ορισμένες διφορούμενες γνώσεις κινούμενος περιφερειακά σαν ένας επισκέπτης. Οπότε και κάθε εσωτερική γνώση είναι μια τυχαία καταγραφή.

Κάθε εσωτεριστής γνωρίζει τον τρόπο για μια ολοκληρωτική δέσμευση με τον εαυτό του. Γνωρίζει πως δεν μπορεί να ''μάθει'' αν δεν δοθεί ακέραια, πως δεν μπορεί να ''μάθει'' αν δεν παραδοθεί!

Καταλαβαίνω, κι εγώ κάποτε ήθελα να μάθω, αλλά αδέσμευτη και με το μικρότερο υλικό κόστος! 'Ηθελα να είμαι πολύ έξυπνη και λειτουργούσα ως συλλέκτης γνώσης και στιγμών που αξιολογούσα με υποκειμενισμό.

Αργότερα, όταν ήρθε το πρώτο ''σατόρι'' συνειδητοποίησα πως αυτό δεν ήταν ζωή και πως οι ώρες μου είναι από χρυσάφι για να τις σπαταλάω ξύνοντας απλά τη στίλβη της επιφάνειας...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Οκτωβρίου 02, 2009, 05:44:24 μμ
Μελετώντας περί του χρόνου και συγκεκριμένα για τον Κλάβιους που έφτιαξε το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και την σκληρή διαμάχη σχετικά με τον χρόνο - αφού υποτίθεται ότι έκλεψε δέκα μέρες από τη ζωή τους τότε [ 1582 ] - κάνω την ερώτηση:

Μήπως Xρόνος ο Θεός?  ;-)

Η θεωρία της σχετικότητας, κρίθηκε ως πλέον σημαντική επειδή απέρριψε την ιδέα του απόλυτου χρόνου.  ;-)

Αλλά επίσης: ''Ένα διαστελλόμενο σύμπαν δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης Θεού, βάζει όμως χρονικούς περιορισμούς στην παντοδυναμία του''.
O συγγραφέας της προηγούμενης φράσης, που είναι φυσικά ο Στίβεν Xόκινγκ αναφέρεται στο σημείο μηδέν της δημιουργίας, στο σημείο που ξεκινάει ο Xρόνος, στη Mεγάλη 'Εκρηξη.
 

''Kαι πριν ο Θεός τι έκανε?'' είναι το εύλογο ερώτημα...  :roll:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Οκτωβρίου 02, 2009, 08:12:37 μμ
Μάγιαμ....
εδώ δεν ξέρουμε, ούτε μας είπε τι έκανε μετά την Mεγάλη 'Εκρηξη....
τώρα θες να ξέρουμε τι έκανε και πριν?



Ω! Θεέ μου...
τι περίεργα πλάσματα οι άνθρωποι
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Οκτωβρίου 02, 2009, 08:30:13 μμ
[quote user="KostasD33" post="326491"]Μάγιαμ....
εδώ δεν ξέρουμε, ούτε μας είπε τι έκανε μετά την Mεγάλη 'Εκρηξη....
τώρα θες να ξέρουμε τι έκανε και πριν?



Ω! Θεέ μου...
τι περίεργα πλάσματα οι άνθρωποι[/quote]


 :mryellow:  :mryellow:  :mryellow:

'Εχω πεθάνει στο γέλιο, λέμε...
Βγήκε κι ένας με το σώβρακο στο απέναντι μπαλκόνι να δει τι γίνεται...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Οκτωβρίου 02, 2009, 08:49:12 μμ
τώρα μπορεί και να δακρύσεις αν δεις αυτό...
δάκρυ ευτυχίας


αρχίζω και πιστεύω ότι αν υπάρχει Θεός είναι καλλιτέχνης....
Με το τίποτα  μπορεί να κάνει τα πάντα.

[align=center][youtube]3qOmST_yz-4&hl=en&fs=1&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1[/youtube]
[/align]

Το αποδεικνύει περίτρανα η Kseniya Simonova


Επίσης δίνει και μια ερμηνεία του τι μπορεί να έκανε ο καλός καλλιτέχνης πριν το Μεγάλο Μπαμ...
προετοίμαζε το δημιούργημα του...
και όπως όλοι οι καλοί καλλιτέχνες όταν τελειώνεις ένα έργο... το Υπογράφεις και δεν το αλλάζεις πια
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Οκτωβρίου 02, 2009, 10:27:17 μμ
Καταπληκτικό! Είμαι 1 ώρα τώρα χωμένη στο YouTube και βλέπω εκτός αυτού ότι άλλο σχετικό υπάρχει!

Μαγικά χέρια... Ευλογημένη τέχνη... Εκεί που η ανθρώπινη προσπάθεια υμνεί τον εαυτό της...

Ανακάλυψα και μια συμπατριώτισσά μου την ilana yahav να ζωγραφίζει έτσι στην άμμο, απίθανη κι αυτή αξίζει να την δεις!
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: sourtoyki στις Οκτωβρίου 07, 2009, 03:55:16 μμ
[quote user="KostasD33" post="326116"]με το συμπάθιο αλλα εγώ αν εμβαθύνω υπερβολικά μέσα μου θα βρω τα σπληνάντερα μου...

Για αυτό προτιμάω να κοιτάζω γύρο μου για να κατανοήσω καλύτερα[/quote]


χαχαχαα..............καποτε ρωτησε ενας ιερωμενος τον carl sagan αν τελικα πιστευει σε μια ανωτερη δυναμη. Να κοιταξει μεσα στα << σωθικα>> του.  Και αυτος ειπε το περηφημο << προσπαθω να μη σκεφτομαι με τα σωθικα μου>..
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Νοεμβρίου 19, 2009, 04:10:01 μμ
Ο Θεός είναι συσσωρευμένη ύλη + ενέργεια από ολόκληρο το Σύμπαν, μια δύναμη μεγατόνων ηλεκτρομαγνητικής υφής - πνευματικής - που έχει καταλήξει ανθρωπόμορφη, επειδή οι άνθρωποι αποδέχονται καλύτερα τον Θεό όχι ως Σύμπαν, αλλά ως μορφή στην οποία μπορούν να στηρίζονται και να επικαλούνται όταν έχουν ανάγκη...  ;-)
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Nasia9 στις Νοεμβρίου 19, 2009, 06:49:41 μμ
Ω Θεέ μου έναν νευρολόγο γρήγορα....
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Νοεμβρίου 19, 2009, 09:52:05 μμ
Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε εξομοίωση του Θεού και μια μικρογραφία του.

'Ετσι, λένε, ο άνθρωπος, άσχετα με τη θρησκεία που πιστεύει, μοιάζει στο Θεό, έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί σκεπτομορφές και να επικοινωνεί με ηλεκτρομαγνητικά κύματα, με τις ίδιες ακτινοβολίες που αποτελούν το Θεό...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: rain στις Νοεμβρίου 21, 2009, 05:55:54 μμ
[quote user="Nasia9" post="329846"]Ω Θεέ μου έναν νευρολόγο γρήγορα....[/quote]κράτα τα   (http://www.a33.gr/images/avatars/6368079549f0743bf06c7.jpg)  όπως είσαι κι έρχομαι  :mrorange:  :mrorange:  :mrorange:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Νοεμβρίου 22, 2009, 01:52:21 μμ
Μάλιστα...  ;-)


Κι εδώ έχουμε τον παιχνιδιάρη rain!

Είναι λογικό πάντως... Τι σχέση θα μπορούσε να έχει ''κάποιος'' με το απέραντο σύμπαν που υπάρχει μέσα στη λογική κάποιων άλλων?  
Και κάθε λέξη που λέμε, δυστυχώς, μας προδίδει...


'Ολοι οι άνθρωποι που φέρουν την υλική κληρονομιά και υπηρετούν τις υλικές απολαύσεις λένε το ίδιο πράγμα: Να προλάβουμε να ζήσουμε! Να πάρουμε ότι καλύτερο προσφέρει αυτή η ζωή!


Να το πάρετε, δεν αντιλέγει κανείς. Αλλά για να το πάτε πού? Για να το κάνετε τι?

Στην ασυναρτησία της ασυνειδησίας μήπως?

Σε ποιά γη και σε ποιόν ουρανό που ακόμα κοιμάται... και κοιμάται... κι αιώνια θα κοιμάται στη χώρα του ΤΙΠΟΤΑ...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιουλίου 14, 2010, 11:27:17 μμ
Ο Θεός πάντως, δεν φαντάζομαι να είπε ποτέ, ότι αυτοί που πιστεύουν σε άλλες θρησκείες πλην του Χριστιανισμού ή είναι άθεοι θα πάνε στην κόλαση ή στα ερέβη των ταρτάρων!

Δηλαδή ένας Βουδιστής ή ένας Ινδουϊστής που ζει ηθικά βοηθώντας και σεβόμενος τους γύρω του χωρίς να αδικεί κανένα, θα πάει στην κόλαση επειδή δεν γράφει στην ταυτότητά του Χριστιανός?  
Μου προκαλεί ναυτία  η σημερινή εικόνα της θρησκείας, η εικόνα των ιερέων που κάνουν λόγο για εγκράτεια και ταπεινοφροσύνη οδηγώντας όμως λιμουζίνες και γέρνοντας από το πολύ χρυσαφικό των στολών τους.

Η εκκλησία των υλικών αγαθών, η εκκλησία με τα ήθη και το τελετουργικό που βλέπουμε καθημερινά, δεν έχει καμιά σχέση με την Εκκλησία των Ουρανών, του Θεού, της πραγματικής Χριστιανικής θρησκείας η οποία, όπως διαβάζουμε, ήταν και το όνειρο του Χριστού.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Ιουλίου 14, 2010, 11:58:17 μμ
[quote user="black_velvet" post="326138"]Όχι.

Διότι κυκλοφορούνε φήμες (και πολύ βάσιμες) πως τα ΑΤΙΑ είναι γήινα.  :mryellow:[/quote]
Μιας και η Μάγια έχει την ενδιαφέρουσα συνήθεια να ξεθάβει θέματα της να πω κι εγώ κάτι σχετικά μ αυτό.

Πέρα από τις φήμες ότι τα ΑΤΙΑ είναι γήινα κυκλοφορούν και φήμες ότι ο Μωυσής έκανε 40 μέρες να κατέβει από το Όρος Σινά με τις εντολές του Θεού χαραγμένες στις πέτρινες πλάκες, διότι του βγήκε ο αδόξαστος μέχρι να καταφέρει να τις σκαλίσει μόνος του εκεί ψηλά και μακριά από τα βλέμματα και αυτιά που θα άκουγαν τους χτύπους.


ω Θέε μου ω τέμπορα ώ μόρες τι μάρτυρες υπάρχουν....
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιουλίου 15, 2010, 12:19:46 πμ
:mryellow:   :mryellow:  :mryellow:

By the way... 'Εχεις διαβάσει βιβλική σάτυρα? Να πούμε κι εδώ κάτι σχετικούλι? :razz:


''Σαράντα μέρες έμεινε πάνω στο βουνό ο Μωυσής μέχρι να πάρει τις Δέκα εντολές σε πλάκα Καρύστου και να γυρίσει πίσω. Ο τεχνίτης που είχε αναλάβει την παραγγελία αντιμετώπισε κάποια έκτακτα προβληματάκια (ο μπατζανάκης του χτύπησε το πόδι του, η πεθερά του έκανε μπάι πας –ναι καλά θα ήθελε- ο γιος του πέρναγε περιοδεύων) και όταν είδε ο Μεγάλος ότι με την προκαταβολή που του έχει δώσει η δουλειά θα τραβούσε επ’ άπειρο πήγε και του είπε γλυκά, γλυκά να μην ανησυχεί για την πεθερά του διότι θα ξεπεράσει σε χρόνια ζωής ακόμη και τον Μαθουσάλα, αν συνεχίσει να καθυστερεί.
Αμέσως ο τεχνίτης απέκτησε μια αστραπιαία ταχύτητα στα χέρια και το σφυρί με το καλέμι δούλευαν σχεδόν μόνα τους. Είναι κρίμα που κανείς δεν μιλά για αυτό το θαύμα διότι είναι πολύ σημαντικό και διδακτικό.

Ζαλώθηκε λοιπόν τις πλάκες ο Μωυσής και ροβόλησε το βουνό.
Όταν κατέβηκε τι να δουν τα ματάκια του!!!
Η παλιοπαρέα είχε βαρεθεί να τον περιμένει, σου λένε αυτός θα τα κακάρωσε πάνω στο βουνό, οπότε ίσως είναι καλό να αρχίσουμε να πιστεύουμε σε κάτι άλλο, διότι με το Μεγάλο δεν είδαμε προκοπή. Αφού το καλοσκέφτηκαν αποφάσισαν να φτιάξουν ένα χρυσό βόδι (η λόρδα υπαγόρεψε τη συγκεκριμένη θεϊκή οντότητα) να το λατρεύουν μπας και δούνε λίγο κρεατάκι μπροστά τους.
Ο δε Ααρών, καλό κουμάσι, ήταν αυτός που έφτιαξε το βόδι. (μεταξύ μας ο τεχνίτης του Μεγάλου ήταν φοβερός απατεώνας: έκανε 40 ημέρες να φτιάξει δύο πλάκες, ενώ ο άλλος στο ίδιο διάστημα έκανε ολόκληρο βόδι!).
Τον Μωυσή τον έπιασε τέτοια τρεμούλα που του έπεσαν οι πλάκες κι έσπασαν...'' κλπ.



Είναι ένα βιβλίο του Καλόπουλου, τίτλο δεν γνωρίζω, για τα στημένα ''θαύματα'' των μεγάλων προφητών της Βίβλου. Απομυθοποίηση με μεγάλη σαφήνεια!
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Ιουλίου 15, 2010, 01:11:22 πμ
Μπα δεν τα πάω καλά με βιβλικές σάτιρες ούτε καν με κάνουν να χαμογελάσω κατά κανόνα

Εγώ όμως σ αυτό που έγραψα δεν είχα καθόλου σάτιρα, κυριολεκτούσα σε όλα....
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Ιουλίου 15, 2010, 10:34:48 πμ
[quote user="pixie" post="340051"]Ο Θεός πάντως, δεν φαντάζομαι να είπε ποτέ, ότι αυτοί που πιστεύουν σε άλλες θρησκείες πλην του Χριστιανισμού ή είναι άθεοι θα πάνε στην κόλαση ή στα ερέβη των ταρτάρων!
[/quote]

Όχι, ούτε εγώ το φαντάζομαι αυτό.
Βασικά, μου θυμίζει πρακτικές άλλων θρησκειών (π.χ. Μουσουλμανισμού).

[quote user="pixie" post="340051"]
Δηλαδή ένας Βουδιστής ή ένας Ινδουϊστής που ζει ηθικά βοηθώντας και σεβόμενος τους γύρω του χωρίς να αδικεί κανένα, θα πάει στην κόλαση επειδή δεν γράφει στην ταυτότητά του Χριστιανός?  
Μου προκαλεί ναυτία  η σημερινή εικόνα της θρησκείας, η εικόνα των ιερέων που κάνουν λόγο για εγκράτεια και ταπεινοφροσύνη οδηγώντας όμως λιμουζίνες και γέρνοντας από το πολύ χρυσαφικό των στολών τους.

Η εκκλησία των υλικών αγαθών, η εκκλησία με τα ήθη και το τελετουργικό που βλέπουμε καθημερινά, δεν έχει καμιά σχέση με την Εκκλησία των Ουρανών, του Θεού, της πραγματικής Χριστιανικής θρησκείας η οποία, όπως διαβάζουμε, ήταν και το όνειρο του Χριστού.[/quote]

Θες να πεις ότι πιστεύεις κι εσύ στον "εκφοβισμό";
Παρατηρώ (μετά λύπης μου) ότι η κουβέντα περιστρέφεται πάντοτε γύρω από τις ανθρώπινες πριακτικές και ποτέ γύρω από την θρησκεία επί της ουσίας. Και καταλήγει (εντελώς συμπτωματικά) να κατηγορείται η θρησκεία για τις λάθος (ίσως) πρακτικές των ανθρώπων. Κάτι που θεωρώ τουλάχιστον άτοπο.

Δεν θα κουραστώ να το λέω: ξεκολλήστε. Και ξεχωρίστε τα πράγματα. Αν θέλετε να κατηγορήσετε τον κλήρο και τις πρακτικές του, κι εγώ μαζί σας. Τον Χριστιανισμό όμως (τη θρησκεία δηλαδή, τις διδαχές κλπ κλπ) μην τον βάζετε στο ίδιο τσουβάλι. Γιατί πολύ απλά, δεν είναι εκεί, δεν ήταν κι ούτε πρόκειται να μπει.

Η πραγματική Χριστιανική θρησκεία, ναι, υπάρχει. Κι όσο και αν προσπαθούνε ορισμένοι (πολλοί δυστυχώς) να την διαβάλουνε και την πολεμούνε επικαλούμενοι τα τεκταινόμενα από αυτούς που ξεχάσανε τι αντιπροσωπεύουνε, η Χριστιανική θρησκεία θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Και, ποιος ξέρει; ίσως κάποτε ξετινάξει από πάνω της όλα τα κατακάθια και τα παράσιτα που την εκμεταλλεύονται και την προσβάλλουν.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιουλίου 15, 2010, 10:49:39 πμ
Συμφωνώ, ως προς την ουσία! 'Αλλωστε κι εγώ, στην τελευταία μου παράγραφο που παραθέτεις, αυτό ακριβώς λέω ως νόημα: ότι είναι κρίμα να αναλωνόμαστε σε μπιχλιμπίδια κι εξωτερικότητες και να μην δίνεται βαρύτητα ή να παραποιείται η πνευματική ουσία μιας διδασκαλίας στο χώρο της πίστης - όποια κι αν είναι αυτή - αλλά αντίθετα να ξεπουλιέται όσο-όσο από τους υποτιθέμενους ιερείς της.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Ιουλίου 16, 2010, 12:04:32 πμ
Γιατί λοιπόν πάντα αναλωνόμαστε σε άσκοπες συζητήσεις που έχουνε να κάνουνε με την πρακτική των "εκπροσώπων" αλλά ποτέ δεν λέμε για την ουσία;

(και δεν εννοώ εσένα κι εμένα! γενικό είναι το ερώτημα.  ;-) )
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Ιουλίου 16, 2010, 12:06:24 πμ
Και η ουσία είναι μια δεν υπάρχει αθανασία που λέει και το άσμα...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Αυγούστου 02, 2010, 10:12:07 πμ
[quote user="black_velvet" post="340067"]Γιατί λοιπόν πάντα αναλωνόμαστε σε άσκοπες συζητήσεις που έχουνε να κάνουνε με την πρακτική των "εκπροσώπων" αλλά ποτέ δεν λέμε για την ουσία;[/quote]
Σωστή η παρατήρηση! Αλλά δυστυχώς αυτό που φαίνεται στα μάτια των πολλών είναι συνήθως η εξωτερική στίλβη και ο τρόπος που εκφράζεται κάτι, αλλά και ποιοί είναι οι υποστηρικτές του.

 ;-)
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Δεκεμβρίου 19, 2010, 07:32:38 μμ
Εκείνο που με ενοχλεί εμένα, είναι η τακτική της μισής αλήθειας! Και το γεγονός πως οι ''εκπρόσωποι'' είναι ένα είδος δημαγωγών που δίνουν και προπαγανδιστικές μάχες λες και η πατρίδα μας ντε και καλά είναι τσιφλίκι που πρέπει να ανήκει στον εβραιοχριστιανισμό.
 
Γιατί Χριστιανισμός των Ελλήνων δεν υπάρχει!!! Και δεν καταλαβαίνω πώς τολμούν οι παπάδες να μιλούν για εθνική ταυτότητα. Ποιά? Την ιουδαιοχριστιανική πολιτιστική ταυτότητα? :roll:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Michael_Design στις Δεκεμβρίου 20, 2010, 04:23:30 μμ
[quote user="pixie" post="325117"]'Οσες φορές κι αν κοιτάξει κάποιος τα αστέρια με γυμνό μάτι αλλά ακόμα καλύτερα με ένα τηλεσκόπιο, θα νιώσει πάντα το ίδιο δέος με τις εικόνες άλλων πλανητών, οι οποίοι είναι τελείως διαφορετικοί από ότι η Γη μας, σε μέγεθος, σε σύσταση, σε θερμοκρασία, σε ατμόσφαιρα.
Και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τη μηδαμινότητά μας, πως τα μεγέθη των πλανητών και του σύμπαντος γενικότερα έχουν διαστάσεις γίγαντα σε σχέση με το μέγεθος της ύπαρξής μας [είτε σε ύψος, είτε σε χρόνο].

...[/quote][youtube]HEheh1BH34Q&feature[/youtube]
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιανουαρίου 06, 2011, 12:16:30 πμ
Victor J. Stenger: ''Χωρίς θεό δεν μπορούμε να είμαστε απλώς καλοί, μπορούμε να είμαστε καλύτεροι!''



Ένθετο "Ε" Ελευθεροτυπίας, 24-25/12/2010)


''Πείτε μου τι ακριβώς εννοείτε με τη λέξη θεός και θα σας πω αν πιστεύω σ' αυτόν'' έλεγε ο Αϊνστάιν, όταν του έθεταν το σχετικό ερώτημα περί πίστης. Εναν αιώνα και κάτι μετά, ένας συνάδελφός του, ο αμερικανός φυσικός Victor J. Stenger, εκπρόσωπος του κινήματος του Νέου Αθεϊσμού, που προέκυψε ως αντίπαλο δέος στον παραλογισμό του θρησκευτικού φονταμενταλισμού στα μέσα της περασμένης δεκαετίας, έχει καταλήξει: η θρησκεία είναι ένα σοβαρό εμπόδιο στην προσπάθειά μας να κατανοήσουμε το σύμπαν, μια απειλή για την κοινωνία, ένα όπλο ελέγχου στα χέρια των πλουσίων και ισχυρών. Πώς καταρρίπτεται? Με κάτι που σπανίζει ολοένα και περισσότερο στις μέρες μας: με τη λογική!


Το ερώτημα περί ύπαρξης ή μη του θεού έχει βασανίσει εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά -πολύ πιο σημαντικό- στο όνομα του θεού έχουν γίνει μερικοί από τους πιο αιματοβαμμένους πολέμους στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η θρησκεία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι όλων σχεδόν των ανθρώπινων κοινωνιών, ανεξαρτήτως ιστορικού, γεωγραφικού και πολιτιστικού πλαισίου, αν και κανένα θρησκευτικό δόγμα δεν διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη του θεού ή θεϊκών οντοτήτων. Ακόμη πιο παράδοξο είναι το γεγονός ότι ενώ η πρόοδος της επιστήμης έχει επηρεάσει σημαντικά τις γνώσεις μας για τη δημιουργία του σύμπαντος, τα θρησκευτικά πιστεύω κυριαρχούν ακλόνητα σε όλο τον κόσμο.

Οι άνθρωποι μπορεί να θεωρούνται ορθολογικά όντα, αλλά ο ανορθολογισμός κυριαρχεί αδιάκριτα στο θέμα της ύπαρξης του θεού...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Μαρτίου 24, 2011, 09:36:36 πμ
Όσο περισσότερο σκάβει και προχωράει κανείς μέσα του, τόσο πιο πολύ ενδυναμώνει την ελπίδα να συναντήσει το θεϊκό κομμάτι της ανθρώπινης ενέργειας... αυτό το λαμπερό διαμάντι της συνειδητότητας που σε κάποιους παραμένει ακατέργαστο, παρόλο που περιδιαβαίνουν τα κατώφλια της εκκλησίας και νομίζουν πως έτσι είναι πνευματικά όντα!

Όταν δεν έχεις πού να την πας την ''ψυχή'' σου, όταν δεν έχεις τη δύναμη να ζυγιάσεις τα φτερά σου ελεύθερα στους ορίζοντες κόντρα στον άνεμο, τότε την χάνεις κι όχι γιατί δεν θα συμμορφωθείς προς τις υποδείξεις του συστήματος που θέλει τα πρόβατα στην αγέλη για να τα ορίζει και να έχει το κεφαλάκι του ήσυχο.

Ο ''θεός''λοιπόν είναι η συνειδητότητα, η αγάπη και η ουσία κάθε ανθρώπινης αρετής μέσα μας και τίποτα άλλο. Ούτε χρυσά πετραχήλια χρειάζονται, ούτε αγιοκέρια σαν το μπόι μας, ούτε λευκή μαγεία και επικλήσεις στη βιομηχανία των εκκλησιών!

Ένα καθαρό ανθρώπινο αποτύπωμα φτάνει...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Μαρτίου 31, 2011, 12:52:41 πμ
[quote user="pixie" post="329837"]Ο Θεός είναι συσσωρευμένη ύλη + ενέργεια από ολόκληρο το Σύμπαν, μια δύναμη μεγατόνων ηλεκτρομαγνητικής υφής - πνευματικής - που έχει καταλήξει ανθρωπόμορφη, επειδή οι άνθρωποι αποδέχονται καλύτερα τον Θεό όχι ως Σύμπαν, αλλά ως μορφή στην οποία μπορούν να στηρίζονται και να επικαλούνται όταν έχουν ανάγκη...  ;-) [/quote]

Να προσθέσω και αυτό που αναφέρει, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, ο Ν. Καζαντζάκης στην ''Ασκητική'' του:

Είδαμε τον ανώτατο κύκλο των στροβιλιζόμενων δυνάμεων. Τον κύκλο αυτόν τον ονοματίσαμε Θεό. Μπορούσαμε να του δώσουμε ό,τι άλλο όνομα θέλαμε: Αβυσσο, Μυστήριο, Απόλυτο Σκοτάδι, Απόλυτο Φως, Ύλη, Πνέμα, Τελευταία Ελπίδα, Τελευταία Απελπισία, Σιωπή.

Μα τον ονοματίσαμε Θεό, γιατί τ΄ όνομα τούτο μονάχα ταράζει βαθιά, από προαιώνιες αφορμές, τα σωθικά μας. Κι η ταραχή τούτη είναι απαραίτητη για ν΄αγγίξουμε σώμα με σώμα, πέρα από τη λογική, τη φοβερήν ουσία...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Μαΐου 02, 2011, 10:15:31 πμ
Δυϊσμός... Συνύπαρξη δυο αρχών... Φως και Σκοτάδι είναι το ίδιο...


Δεν δέχομαι ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός ενός κόσμου όπου όλα καταγράφονται τυχαία κι ακόμα και η γνώση του εαυτού μας υπόκειται στο τυχαίο και στον χρόνο...

Δεν δέχομαι πως ονομάζεται φιλεύσπλαγχνος Θεός αυτός που έχει δημιουργήσει μια Γη γεμάτη στίγματα από αίμα, οδύνη, αδικία και θάνατο...

Μόνο ένας δαίμονας θα μπορούσε να το κάνει αυτό!  :evil:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Μαΐου 02, 2011, 11:08:13 πμ
[cell class=spoiler]Ω! Θεέ μου...[/cell]

είπαμε....
μπορείς να με λες απλά Κώστα...... :razz:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Μαΐου 02, 2011, 12:26:34 μμ
[quote user="KostasD33" post="347834"]

είπαμε....
μπορείς να με λες απλά Κώστα...... :razz:[/quote]

Ω! Κώστα! Εκπρόσωπε του πολύγαμου φύλου...  :razz:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Μαΐου 02, 2011, 12:57:54 μμ
[quote user="pixie" post="347832"]Δυϊσμός... Συνύπαρξη δυο αρχών... Φως και Σκοτάδι είναι το ίδιο...


Δεν δέχομαι ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός ενός κόσμου όπου όλα καταγράφονται τυχαία κι ακόμα και η γνώση του εαυτού μας υπόκειται στο τυχαίο και στον χρόνο...

Δεν δέχομαι πως ονομάζεται φιλεύσπλαγχνος Θεός αυτός που έχει δημιουργήσει μια Γη γεμάτη στίγματα από αίμα, οδύνη, αδικία και θάνατο...

Μόνο ένας δαίμονας θα μπορούσε να το κάνει αυτό!  :evil:[/quote]

Μήπως οι πραγματικοί δαίμονες είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι;
Οι οποίοι αρνούνται πεισματκά να δούνε το Φως;

Ο Θεός στον οποίο εγώ πιστεύω, μάς έχει αφήσει ελεύθερους. Δυστυχώς, εμείς είμαστε οι ανίκανοι να διαχειριστούμε την ελευθερία μας αυτή. Τι φταίει λοιπόν για τις δικές μας επιλογές;
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: KostasD33 στις Μαΐου 02, 2011, 01:16:41 μμ
[quote user="pixie" post="347845"][quote user="KostasD33" post="347834"]

είπαμε....
μπορείς να με λες απλά Κώστα...... :razz:[/quote]

Ω! Κώστα! Εκπρόσωπε του πολύγαμου φύλου...  :razz:[/quote]
Αι γυναίκε είναι μονόγαμον είδος?
Από πότε για να έχουμε καλό ερώτημα?
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Μαΐου 02, 2011, 02:42:22 μμ
[quote user="KostasD33" post="347858"][quote user="pixie" post="347845"][quote user="KostasD33" post="347834"]

είπαμε....
μπορείς να με λες απλά Κώστα...... :razz:[/quote]

Ω! Κώστα! Εκπρόσωπε του πολύγαμου φύλου...  :razz:[/quote]
Αι γυναίκε είναι μονόγαμον είδος?
Από πότε για να έχουμε καλό ερώτημα?[/quote]

Εγώ πάντως δεν βλέπω να λέει για αντρικό ή γυναικείο φύλο.  :roll:
Εγώ βλέπω να λέει για πολύγαμου φύλο!!!  :razz:
Μη μπερδεύεσαι. :mryellow:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Μαΐου 02, 2011, 05:46:40 μμ
[quote user="black_velvet" post="347865"]Εγώ πάντως δεν βλέπω να λέει για αντρικό ή γυναικείο φύλο.  :roll:  :razz:
Μη μπερδεύεσαι. :mryellow:[/quote]

Έτσι, να σε χαρώ!  :smile:

Αλλά ο πολύγαμος απαντάει πάντα εννοώντας το ανδρικό φύλο... ;-)
Ενώ η γυναίκα, όπως και νάχει, μοιάζει να είναι στα μάτια του κάτι σαν μια λύση ''κατοχυρωμένης ευρεσιτεχνίας'' για την ικανοποίηση των αντρικών πόθων και ονείρων...  :razz:


 (http://www.a33.gr/files/images/6331/offtopic_1304348000_646033.gif)
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Michael_Design στις Μαΐου 02, 2011, 06:08:55 μμ
[quote user="pixie" post="347880"]
Ενώ η γυναίκα, όπως και νάχει, μοιάζει να είναι στα μάτια του κάτι σαν μια λύση ''κατοχυρωμένης ευρεσιτεχνίας'' για την ικανοποίηση των αντρικών πόθων και ονείρων...  :razz:


 (http://www.a33.gr/files/images/6331/offtopic_1304348000_646033.gif)[/quote] :roll: Όντως... Θεϊκή ευρεσιτεχνία...

Έτσι για να ξανάρθουμε και στο θέμα μας... :cool:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιουνίου 15, 2011, 11:55:24 πμ
Κάποιοι έχουν εξασκηθεί να ''ακούνε'' σιωπηλά και να ζουν μ' αυτόν τον τρόπο.

Δεν είναι ότι δεν σκέφτομαι τον Θεό... αλλά σκέφτομαι τον Θεό μέσα στον άνθρωπο!

Χωρίς πρακτικούς κανόνες, εξωτερικές πομπώδεις εκδηλώσεις και γονυπετήσεις στις εκκλησίες... απλά... χωρίς να χτυπάνε τα σήμαντρα...


Αλλά γιατί τον Θεό μέσα στον άνθρωπο? Γιατί έτσι ο άνθρωπος γίνεται εσωτερικός εαυτός! Γίνεται προσωποποιημένη αγάπη κι αυτό έλκει την ψυχή πέρα από τη σωματική συνειδητότητα, το όνομα, τη φήμη, τον καθημερινό συναγωνισμό για ακριβές θέσεις ζωής που στην ουσία δεν σημαίνουν τίποτα.
 

Γιατί έτσι μαθαίνουμε να βλέπουμε και να ακούμε μέσα μας...
Και γιατί όπως σκεφτόμαστε, έτσι γινόμαστε...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: CHRIS_FEMALE_ στις Ιουνίου 15, 2011, 12:46:52 μμ
Τάντρα - ο Ιερός ερωτισμός...Πρακτική πριν τον έρωτα: «Το κοίταγμα των ψυχών»!!!


Dear Pixie ,
πως σου φαινεται αυτο το θέμα?
κανε μας αναλυση άν θελεις,τα γραφεις τοσο ομορφα !
είναι καιρος οι ανθρωποι να ξεφυγουν κάνωντας ταπεινό sexaki επιτελους.εσυ τί λες?
 :idea:  ;-)
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιουνίου 15, 2011, 12:59:03 μμ
Καλημέρα!  :grin:


Εδώ στην ενότητα των Θρησκειών που βρισκόμαστε, όσο κι αν θεωρείται ιερός ο Ταντρικός έρωτας, δεν έχει θέση.  :smile:

Υπάρχει ένα σχετικό θέμα πάντως, οπότε μπορείς να τοποθετηθείς εκεί, κι αν έχεις τη διάθεση να το συζητήσουμε...

Ταντρικός 'Ερωτας... (http://http)
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: titica στις Ιουνίου 26, 2011, 11:39:50 μμ
[quote user="pixie" post="344418"]Εκείνο που με ενοχλεί εμένα, είναι η τακτική της μισής αλήθειας! Και το γεγονός πως οι ''εκπρόσωποι'' είναι ένα είδος δημαγωγών που δίνουν και προπαγανδιστικές μάχες λες και η πατρίδα μας ντε και καλά είναι τσιφλίκι που πρέπει να ανήκει στον εβραιοχριστιανισμό.
 
Γιατί Χριστιανισμός των Ελλήνων δεν υπάρχει!!! Και δεν καταλαβαίνω πώς τολμούν οι παπάδες να μιλούν για εθνική ταυτότητα. Ποιά? Την ιουδαιοχριστιανική πολιτιστική ταυτότητα? :roll:[/quote]
 ;-)  ;-)  ;-)

'Εχουμε τόσο ταυτιστεί με τα εξωτερικά πράγματα, τα αποδεχόμαστε ως αλήθειες και δεν μπορούμε να ξεμπερδέψουμε τον εαυτό μας από αυτά για να γνωρίσουμε ποιοί πραγματικά είμαστε ή ακόμα και να αρχίσουμε να αμφισβητούμε ότι έχουμε διδαχτεί. Νομίζω πως ο Θεός, σε όποια μορφή και αν υπάρχει, δεν έχει σχέση με όλους αυτούς που εκπροσωπούν τις θρησκείες και συνήθως κάνουν καλή προπαγάνδα. Κι η προπαγάνδα γίνεται με τα χρήματα. Και οι άνθρωποι όταν ακούνε κάτι πολλές φορές το θεωρούν πως αυτό είναι αλήθεια και έτσι οδηγούνται σε λάθος δρόμο.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: fortune στις Ιουνίου 27, 2011, 09:56:43 μμ
[quote user="titica" post="350266"][quote user="pixie" post="344418"]Εκείνο που με ενοχλεί εμένα, είναι η τακτική της μισής αλήθειας! Και το γεγονός πως οι ''εκπρόσωποι'' είναι ένα είδος δημαγωγών που δίνουν και προπαγανδιστικές μάχες λες και η πατρίδα μας ντε και καλά είναι τσιφλίκι που πρέπει να ανήκει στον εβραιοχριστιανισμό.
 
Γιατί Χριστιανισμός των Ελλήνων δεν υπάρχει!!! Και δεν καταλαβαίνω πώς τολμούν οι παπάδες να μιλούν για εθνική ταυτότητα. Ποιά? Την ιουδαιοχριστιανική πολιτιστική ταυτότητα? :roll:[/quote]
 ;-)  ;-)  ;-)

'Εχουμε τόσο ταυτιστεί με τα εξωτερικά πράγματα, τα αποδεχόμαστε ως αλήθειες και δεν μπορούμε να ξεμπερδέψουμε τον εαυτό μας από αυτά για να γνωρίσουμε ποιοί πραγματικά είμαστε ή ακόμα και να αρχίσουμε να αμφισβητούμε ότι έχουμε διδαχτεί. Νομίζω πως ο Θεός, σε όποια μορφή και αν υπάρχει, δεν έχει σχέση με όλους αυτούς που εκπροσωπούν τις θρησκείες και συνήθως κάνουν καλή προπαγάνδα. Κι η προπαγάνδα γίνεται με τα χρήματα. Και οι άνθρωποι όταν ακούνε κάτι πολλές φορές το θεωρούν πως αυτό είναι αλήθεια και έτσι οδηγούνται σε λάθος δρόμο.[/quote]

Κοιτα Τιτικα...

Ο Θεος μας εδωσε κριση και λογικη.Αυτη ειναι η διαφορα μας απο τα υπολοιπα οντα στον πλανητη.Για να οδηγηθεις σε λαθος δρομο τα δυο δωρα του Θεου ,πρεπει να τα εχεις ανενεργα.....

f.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιουνίου 28, 2011, 12:30:07 πμ
[quote user="fortune" post="350368"]Ο Θεος μας εδωσε κριση και λογικη.Αυτη ειναι η διαφορα μας απο τα υπολοιπα οντα στον πλανητη.
f.[/quote]

Είσαι σίγουρος γι' αυτό που λες, fortune?  :roll:  :oops:  :mryellow:

Το υπογράφεις στ' αλήθεια?
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: black_velvet στις Ιουνίου 28, 2011, 02:44:52 πμ
[quote user="pixie" post="350408"][quote user="fortune" post="350368"]Ο Θεος μας εδωσε κριση και λογικη.Αυτη ειναι η διαφορα μας απο τα υπολοιπα οντα στον πλανητη.
f.[/quote]

Είσαι σίγουρος γι' αυτό που λες, fortune?  :roll:  :oops:  :mryellow:

Το υπογράφεις στ' αλήθεια?[/quote]

Ω ναι! Κι εγώ έτσι λέω pixie.
Μην κοιτάς που αποδειχτήκαμε ανίκανοι να χρησιμοποιήσουμε σωστά τα δώρα Του αυτά.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: fortune στις Ιουνίου 28, 2011, 06:10:26 μμ
[quote user="pixie" post="350408"][quote user="fortune" post="350368"]Ο Θεος μας εδωσε κριση και λογικη.Αυτη ειναι η διαφορα μας απο τα υπολοιπα οντα στον πλανητη.
f.[/quote]

Είσαι σίγουρος γι' αυτό που λες, fortune?  :roll:  :oops:  :mryellow:

Το υπογράφεις στ' αλήθεια?[/quote]

Pixie,

Aσφαλως και υπογραφω στα αληθεια αυτα που γραφω.Επι του προκειμενου λοιπον,η
προταση ,που υπεγραψα ειναι αυτη >>>

Ο Θεος μας εδωσε κριση και λογικη.Αυτη ειναι η διαφορα μας απο τα υπολοιπα οντα στον πλανητη.Για να οδηγηθεις σε λαθος δρομο, τα δυο δωρα του Θεου ,πρεπει να τα εχεις ανενεργα.....

f.

Τωρα αν εσυ εχεις καποια αλλη αποψη ,διαφορετικη ...... :roll: ...,θα πρεπει να την υποδειξεις και να την αποδειξεις ...πρωτα στους ανθρωπολογους μετα στους βιολογους και μετα στους ψυχολογους,γιατι καταριπτεις θεωριες και πρακτικες εκκατομυριων  ετων ,απο την υπαρξη του ανθρωπινου γενους στον πλανητη μας..... :lol:  :lol:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: rain στις Αυγούστου 26, 2011, 12:48:25 πμ
[quote user="Michael_Design" post="344449"][quote user="pixie" post="325117"]'Οσες φορές κι αν κοιτάξει κάποιος τα αστέρια με γυμνό μάτι αλλά ακόμα καλύτερα με ένα τηλεσκόπιο, θα νιώσει πάντα το ίδιο δέος με τις εικόνες άλλων πλανητών, οι οποίοι είναι τελείως διαφορετικοί από ότι η Γη μας, σε μέγεθος, σε σύσταση, σε θερμοκρασία, σε ατμόσφαιρα.
Και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τη μηδαμινότητά μας, πως τα μεγέθη των πλανητών και του σύμπαντος γενικότερα έχουν διαστάσεις γίγαντα σε σχέση με το μέγεθος της ύπαρξής μας [είτε σε ύψος, είτε σε χρόνο].

...[/quote][youtube]HEheh1BH34Q&feature[/youtube][/quote]Πριν δω αυτό το video νόμιζα πως ήμουν εγώ το κέντρο. :mrgreen:  :mrgreen:  :mrgreen:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 16, 2011, 09:42:35 πμ
Συνήθως οι δραστηριότητες, των περισσότερων από εμάς, είναι εξωστρεφείς. Η αντίληψή μας είναι εξωτερική. Οι μηχανισμοί του συστήματος άλλωστε εκεί μας στρέφουν στο να γινόμαστε αρπακτικά μέσα στην αγέλη της κοινωνίας όπου ο ένας κατασπαράσσει τον άλλον είτε πρόκειται για υλικό, είτε για συναισθηματικό ή ψυχολογικό επίπεδο... μιας κοινωνίας που, με τη μορφή της αφελούς δικαιολογίας, την αφήνουμε να υπάρχει σ' αυτή την εικόνα γιατί απλά έτσι τη βρήκαμε διαμορφωμένη και δεν μπορούμε να την ελέγξουμε πιά!

Ποιός Θεός είναι αυτός που θα μας ''σώσει'' όταν εμείς οι ίδιοι δεν μπαίνουμε καν στη διαδικασία να κατανοήσουμε τη φύση μας, να γνωρίσουμε ποιοί πραγματικά είμαστε και τι υπάρχει μέσα μας [αυτογνωσία]... αν δεν κάνουμε καμία συνειδητή προσπάθεια να διώξουμε αυτή την ανόητη, ψεύτικη εξωτερική διαμόρφωση, την γεμάτη φτήνια, βία και αδιέξοδα ή να απαλλαγούμε από την άχρηστη γνώση που καθημερινά λαμβάνουμε? Μήπως οφείλουμε να πάψουμε να είμαστε φορείς και όργανα της ανυπαρξίας? Μήπως θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε πως αυτό που αναζητάμε είμαστε εμείς οι ίδιοι? Μέσα μας υπάρχει ή δεν υπάρχει ο Θεός... μέσα μας γεννιέται και πεθαίνει...


Θεία πραγματικότητα λοιπόν υπάρχει... Εμπειρία Θεού υπάρχει και είναι μέσα μας - σε κάθε φωτεινό ορίζοντα που ανοίγεται, σε κάθε αξία...

Και φυσικά δεν αναφέρομαι στην πραγματικότητα που διδάσκεται στις οργανωμένες εκκλησίες ή τις διάφορες θεοφιλοσοφικές θεωρίες, αυτά είναι κομμάτια του συστήματος και εξυπηρετούν το σύστημα, όχι τον άνθρωπο σαν ατομική συνείδηση.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Nikos Apomakros στις Δεκεμβρίου 16, 2011, 12:42:37 μμ
Παράθεση
Θεία πραγματικότητα λοιπόν υπάρχει... Εμπειρία Θεού υπάρχει και είναι μέσα μας -
σε κάθε φωτεινό ορίζοντα που ανοίγεται, σε κάθε αξία...


Μόνο εδώ θα διαφωνήσω. Υπάρχει ναι μεν, αλλά μόνο σε αυτούς που την αποδέχονται ως τέτοια.

Προσωπικά δεν συνδέω (όσο κι αν θέλω) το οτιδήποτε θετικό πράττει ο άνθρωπος με κάτι το "θείο",
όπως και δεν συνδέω (και πραγματικά θα βόλευε) το οτιδήποτε άκρως αρνητικό με κάτι το "σατανικό".
Είμαι κατηγορηματικός. Δεν αποδέχομαι καμμία τέτοια οντότητα και ειδικά την παρεμβολή της στα
ανθρώπινα.
Είμαστε ικανοί για αυτό που ονομάζουμε "φως", προσδίδοντάς του κάτι το θεϊκό, όσο ικανοί είμαστε
για οτιδήποτε σκοτεινό. Στη σκέψη μου, πρέπει όχι απλά να αναλάβουμε πλήρως τις ευθύνες μας,
πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ολοκληρωτικά και δια παντός για ποιό λόγο οφείλουμε να πράττουμε
αυτό που αντιλαμβανόμαστε και παραδεχόμαστε από κοινού ως "φωτεινό" και να αντιμετωπίζουμε
αποτελεσματικά τις σκοτεινές διαστάσεις της φύσης μας, δηλαδή τις καταστροφικές της τάσεις.
Χωρίς όμως θεούς, χωρίς προσμονή για ανταμοιβές και τιμωρίες, χωρίς εκδικητικότητα, επικριτικές
τάσεις και στάσεις, θυμό, εμπάθειες και συμπάθειες, διαχωρισμούς, αλλά με πρωτοφανή ισότητα
και ομοιογένεια.
Αν δεν κατανοήσουμε ότι κάθε καταστροφή, είναι παράλληλα αυτοκαταστροφή, ότι το γενικό όφελος
είναι και προσωπικό, ότι κάθε πράξη, κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα είναι προϊόν κι όχι ενέσιμο ή
αυθύπαρκτο, είμαστε καταδικασμένοι να πράττουμε το οτιδήποτε (σωστό ή λάθος) είτε τυχαία, είτε για
λάθος λόγους. Και κάτι τέτοιο καθιστά το οτιδήποτε ωφέλιμο αφενός αραιό, σπάνιο, αφεττέρου
βραχυπρόθεσμο και ετοιμόρροπο.

Το ότι δεν αποδέχομαι καμμία ανώτερη ύπαρξη με οδηγεί στο να νιώθω πολύ πιο περήφανος από άλλους
για κάποιον που όντας άνθρωπος έφτασε σε ένα ανώτερο σκαλί της φύσης μας κι αυτό είναι όμορφο μεν...
αλλά αντίστοιχα νιώθω και πολύ πιο ντροπιασμένος για οποιονδήποτε έφτασε σε χαμηλότερο.
Γιατί δεν έχω κάποια οντότητα στην οποία να επιρρίψω τις ευθύνες και δεν την χρειάζομαι για να αιτιολογήσω
(κι όχι δικαιολογήσω) σε γενικευμένα πλαίσια τις ανθρώπινες πράξεις.  
Στην πραγματικότητα, ακόμη βαθύτερα, αδυνατώ να επιρρίψω ευθύνες και στον ίδιο τον άνθρωπο,
αφού η θεωρία μου με οδηγεί σε αναρίθμητα σύνολα πραγμάτων που λειτουργούν ως αιτίες, πράγμα
που όταν το συνειδητοποιώ, σβήνεται αυτόματα κάθε ντροπή ή περηφάνια ένιωθα κι επέρχεται ένας
ακραίος κυνισμός, κάτι μάλλον άκρως επικίνδυνο, αφού επιχειρηματολογεί για το "ανώφελο" της όποιας
κρίσης και σύγκρισης.

Εκεί λοιπόν ακροβατώ, ανάμεσα στη πλήρη αποδοχή του οτιδήποτε και την πλήρη απόρριψή του...
κυκλοθυμικά... σχεδόν χαοτικά... σα γνήσιος Δίδυμος...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: rain στις Δεκεμβρίου 18, 2011, 01:41:32 μμ
Την μονη σιγουριά πω έχω στο αν υπάρχει θεός, είναι ότι αν υπάρχει, θα μας στείλει στο διάολο στο τέλος.
Ακόμα και η θεϊκή υπομονή έχει τα όρια της.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Nikos Apomakros στις Δεκεμβρίου 18, 2011, 04:50:25 μμ
Αν υπάρχει (με τις ιδιότητες που περιγραφεται), θα πάω κι ας μη με στείλει.
Τα δικά μας όρια τουλάχιστον ειναι δικαιολογημένα μικρότερα :evil:  

(κι ακούω ήδη τη μάνα μου να μου τα "ψελνει")
Μη μ ακούτε, δεν είμαι κακό παιδί... Λίγο βλαμμενο μόνο. Σύνηθες.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Δεκεμβρίου 19, 2011, 12:57:39 μμ
Για κάθε πολυδιάστατο ή ταλαντούχο άτομο ωστόσο, λένε πως το χάρισμα έρχεται από τον ''Θεό''. :grin:

Εγώ δεν το πιστεύω βέβαια... τα διαμάντια θέλουν εξαιρετικά λεπτή επεξεργασία! ;-)
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Nikos Apomakros στις Δεκεμβρίου 19, 2011, 05:03:02 μμ
:shock: Ύβρις! Θα σε τιμωρούσαμε παραδειγματικά, αλλά δε βαριέσαι... κι η φωτιά που θα πέσει
να σε κάψει καλή είναι...

Άσχετο, πολύ ωραία ταινία (κι αρκετά παλιά), πρωτότυπη και με μπόλικο χιούμορ (μαύρο κατά
κύριο λόγο) είναι το "Dogma".

Τι θα συνέβαινε αν η εκκλησία έδινε τη δυνατότητα σε δύο άγγελους που εκδιώχθηκαν δια παντός
από τον παράδεισο, από τον ίδιο το Θεό, να λάβουν άφεση αμαρτιών και να επιστρέψουν αποδεικνύοντας
έτσι λάθος τον Αλάνθαστο Παντοδύναμο;
Δύο προφήτες (ένας πολυλογάς κι ένας μουγγός), η τελευταία απόγονος της Παναγίας, ένας Απόστολος,
ένας Άγγελος και μια μούσα επιστρατεύονται για να εμποδίσουν τους άτακτους άγγελους πριν αυτοί
καταστρέψουν το σύμπαν με μια πράξη σαν αυτή.

Αν την αντέχει το "θρησκευτικό" σας στομάχι δείτε την.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιανουαρίου 15, 2012, 06:37:17 μμ
[quote user="Nikos Apomakros" post="358305"]... κι η φωτιά που θα πέσει
να σε κάψει καλή είναι...
.........................................................................
Αν την αντέχει το "θρησκευτικό" σας στομάχι δείτε την.[/quote]

Το στομάχι μας/μου επεξεργάζεται ανάλογα τις μυθολογίες... θα έλεγα μάλιστα, και πάλι, πως η τροφή που έχει μάθει να εκτιμά προέρχεται από το ουμανιστικό ιδεώδες περισσότερο και ίσως καθόλου από το θρησκευτικό. ;-)

Αλλά, θεέ μου, δεν υπάρχει αυτό το αέναο γίγνεσθαι, δεν υπάρχουν δυνατότητες? Λες να πέσει όντως φωτιά να με κάψει επειδή υποστηρίζω την ελευθερία του πνεύματος και δεν υπηρετώ τις έτοιμες ηθικές συνταγές και τις αυταρχικές θεολογίες?

Κινδυνεύω μάλλον η θεόθεν ''αλήτισσα''... πάει κι ο ανύπαρκτος παράδεισος... κι αλοίμονο, θεέ μου, είσαι μόνο μια τυφλή αρχέγονη δύναμη, αλλά και ο κρυμμένος Θεός που έχει ο καθένας μέσα του...
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Nikos Apomakros στις Ιανουαρίου 16, 2012, 09:05:32 μμ
[quote user="pixie" post="359263"]κι αλοίμονο, θεέ μου, είσαι μόνο μια τυφλή αρχέγονη δύναμη, αλλά και ο κρυμμένος Θεός που έχει ο καθένας μέσα του...[/quote]

Εγώ πάντως που δεν είχα το θεό μου... βρήκα το διάολό μου



 :arrow:  :twisted:
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Αυγούστου 18, 2012, 11:41:15 πμ
Πολλοί πιστεύουν, όπως παλιά [περίοδοι δεσποτισμού, σκοταδισμού κλπ.]που τα πράγματα ήταν πιο δεδομένα στην ερμηνεία τους, πως και σήμερα κάθε πικραμένος και κάθε κατατρεγμένος απευθύνεται στο θρησκευτικό του συναίσθημα ζητώντας βοήθεια και δικαιοσύνη...
 

Αλλά... μήπως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο? Μήπως έχουν σκληρύνει τόσο οι εποχές τυλιγμένες πλέον τον μανδύα του ωμού ρεαλισμού και της καθημερινής επιβίωσης... μήπως έχουν απομυθοποιηθεί κάποιες σχετικές έννοιες ή έχουν διευρυνθεί οι ορίζοντες σε τέτοιο βαθμό ώστε άλλοι να θεωρούν τον θεό μια ανθρώπινη επινόηση και άλλοι να πιστεύουν μεν αλλά να αμφιβάλλουν πως η εκκλησία και οι ιερείς της εκπροσωπούν τον θεό?
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: Nikos Apomakros στις Σεπτεμβρίου 24, 2012, 02:44:38 πμ
[quote user="pixie" post="368922"]
Αλλά... μήπως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο? Μήπως έχουν σκληρύνει τόσο οι εποχές τυλιγμένες πλέον τον μανδύα του ωμού ρεαλισμού και της καθημερινής επιβίωσης... μήπως έχουν απομυθοποιηθεί κάποιες σχετικές έννοιες ή έχουν διευρυνθεί οι ορίζοντες σε τέτοιο βαθμό ώστε άλλοι να θεωρούν τον θεό μια ανθρώπινη επινόηση και άλλοι να πιστεύουν μεν αλλά να αμφιβάλλουν πως η εκκλησία και οι ιερείς της εκπροσωπούν τον θεό?[/quote]

Συγκριτικά η εποχή μας είναι ιδιαίτερα "μαλθακή" σε σχέση με προηγούμενες. Θεωρώ τη βιαιοπραγία
μειωμένη και ιδιαίτερα περιορισμένη σε σχέση με το παρελθόν. Το ότι έχουμε πλέον τη δυνατότητα
να μαθαίνουμε σε μηδενικό χρόνο τι το βίαιο συνέβη, όπου κι αν αυτό συνέβη, δεν θα πρέπει να το
συγχέουμε με αύξηση. Στην απομυθοποίηση των θρησκειών από ένα μεγαλούτσικο κομμάτι του
πληθυσμού της Γης, το σημαντικό ρόλο, κατά τη άποψή μου, έπαιξαν δύο και μόνο παράγοντες.

Ο πρώτος ήταν η επιστήμη και συνεπώς η τεχνολογική ανάπτυξη, που βρέθηκαν να εξηγούν ένα μέρος
φαινομένων τα οποία ο άνθρωπος αδυνατούσε να κατανοήσει όντας σε πλήρη άγνοια
και ο δεύτερος ήταν η ανάπτυξη μιας πρωτοφανούς συνεχόμενης επικοινωνίας ανάμεσα
σε ανθρώπους με τελείως διαφορετικές κουλτούρες, φιλοσοφικές θεωρίες και θρησκευτικές αντιλήψεις.

Αν και η επιστήμη είναι πιθανότατα ο καταλυτικότερος παράγοντας, ο δεύτερος τρόπος αν και δρα
ιδιαίτερα σιωπηλά, είναι ιδιαίτερα σημαντικός και δεν πρέπει να υποτιμάται η δύναμή του.

Όταν μεγαλώνεις σε μια κοινωνία που τυφλά αποδέχεται το "Άλφα" ως μοναδικό αληθινό γράμμα
της αλφαβήτου κι έπειτα έρχεσαι σε "γερή" επαφή με αρκετές άλλες κοινωνίες όπου η καθεμία τυφλά
αποδέχεται κι από ένα διαφορετικό γράμμα ως αληθινό, αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι ότι ή όλες
είναι τυφλές, ή όλες εκτός από μία, ελπίζοντας φυσικά αυτή η μία να είναι η κοινωνία που σου
μετέδωσε την δική της αντίληψη. Εκεί πλέον γεννιέται όμως όχι μόνο η αμφιβολία, αλλά και μια  
κατανόηση σχετικά με το γιατί καθένας πιστεύει αυτό που πιστεύει, συνεπώς κι εσύ ο ίδιος.
Η αμφιβολία θα γεννήσει καχυποψία και θα κρίνεις πλέον αυστηρότερα τις ατέλειες αλλά
και γενικότερα τα μελανά σημεία (αξιώματα/δόγματα) που θα συναντάς σε κάθε είδους θεωρία,
αρχίζοντας από αυτήν που γνωρίζεις καλύτερα, δηλαδή την "δική σου". Θα πείθεσαι πλέον
δυσκολότερα, θα πιστεύεις πολύ λιγότερο κι αν μη τι άλλο σίγουρα θα αρχίσεις να απομυθοποιείς.

Θα ακουστεί βαρύ αλλά για μένα οι θρησκείες και γενικότερα θεωρίες γύρω από θεότητες
είναι καταδικασμένες σε αργό θάνατο. Αυτό δεν σημαίνει ότι όταν "πεθάνουν" θα επικρατήσει αθεϊα.
Σημαίνει ότι ενδέχεται να υπάρξει μια από κοινού αποδοχή ότι υφίσταται ένας μοναδικά ανώτερος
νους. Αυτό που σίγουρα πάντως θα αναπτυχθεί ιδιαίτερα και ίσως και να τις αντικαταστήσει είναι
θεωρίες φιλοκοινωνικής και φυσικά φιλοπεριβαλλοντικής συμπεριφοράς. Περιμέντε 200 χρόνια
και θα με θυμηθείτε  :mricy:

ΥΓ: Αυτά τα λέει ένας άθεος..
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: jcdenton στις Σεπτεμβρίου 24, 2012, 08:55:14 πμ
[quote user="Nikos Apomakros" post="370005"]Σημαίνει ότι ενδέχεται να υπάρξει μια από κοινού αποδοχή ότι υφίσταται ένας μοναδικά ανώτερος νους.[/quote]


Ούτως ή άλλως υπάρχει κοινή αποδοχή πως... είμαι ανώτερος νους. Χαχαχα
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Σεπτεμβρίου 24, 2012, 02:26:56 μμ
Νίκο, αξιόλογες οι παρατηρήσεις σου, τις βρίσκω εντελώς σωστές.

Σέβομαι το θρησκευτικό συναίσθημα του κάθε ανθρώπου εφόσον έτσι αισθάνεται, έχω καταντήσει όμως να είμαι αρνητική στους τυφλούς κανόνες και να θεωρώ θλιβερά ηλιθιοκομεία τις εκδοχές που υπαγορεύουν κατά γράμμα ως μοναδική πραγματικότητα εκδόσεις και επανεκδόσεις παραδόσεων και παραμυθιών.

Τις στιγμές που θα ζήσει κάποιος καθώς και τον τρόπο ύπαρξης και τις διανοητικές του αξίες, θα έπρεπε ο ίδιος ο άνθρωπος να είναι σε θέση να τα ορίζει ελεύθερα και όχι να φυλακίζεται σε φόβους περί ενός θεού τιμωρού, φόβους που ουσιαστικά του στερούν τη ζωή.
Τίτλος: Re: Ω! Θεέ μου...
Αποστολή από: pixie στις Ιουλίου 10, 2013, 07:46:25 πμ
[youtube]F6IMmSL_i_I[/youtube]