A33 Community

Ο Κόσμος της Τέχνης => Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός => Μήνυμα ξεκίνησε από: balland στις Μαΐου 30, 2007, 05:33:52 μμ

Τίτλος: Μεθυσμενα Ξωτικα
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 30, 2007, 05:33:52 μμ
Ο ΔΡΟΜΟΣ

Ναι! τα παιδια ειναι στους δρομους ξανα κ ακουω παντου δυνατα,
φωνες να διαταρασουν την κοινη ησυχια κ ετσι συνεχιζεται του δρομου η ιστορια.
Ναι! ειναι του δρομου η ομορφια,με πλανεψε κ εμενα καποτε παντοτινα κ τωρα οι φωνες μου μοιαζουνε μελωδια-κι εισαι κοντα αναρχια?
 Αληθεια τετοιες ωρες σε νιωθω κοντα,μα εδω περα τον νομο εκπροσωπει η μαμα κ επεμβαινει στο σκηνικο μου με βια.
-Παιδι μου δε διαβασες για θρησκεια.
-Ελα ρε μαμα,αλλα 10 λεπτα.Πως να στο εξηγησω εχει χειλη υγρα,πως να σου πω πως 8ελω να κρυφτουμε μαζι κ αυτος που τα φυλαει ποτε να μη μας βρει.
την αγρια μορφη της να παρω αγκαλια κ καθως 8α ηρεμει να της χαιδευω τα μαλλια.
μαμα μου ξερω σε ανησυχει,θα το'χεις καταλαβει κ ας μη σου το'χω πει.
ετσι κ με φιλησει η καρδια μου 8α εκραγει,μα πιστεψε με αξιζει το πρωινο να μη με βρει.Μαμα μου θα μου λειψεις μα μη με κλαψεις πολυ,αλλωστε κατι μου ελεγες για τελος κ αρχη.
_Δεν ακους κουβεντα,γρηγορα επανω.Αχ αρχισα την υπομονη μου να χανω!Υπαρχουν κ αλλα πραγματα που εχεις να κανεις κ οχι ετσι χωρις λογο το χρονο σο να χανεις.
_Ανοιξε μωρε,που να με καταλαβει,αλλωστε να ερωτευτει μαλλον δε 8α'χει προλαβει.Πανω που τις πειθαμε να παιξουμε Πυθια,αυτη μου το χαλαει για μια κωλοθρησκεια.

Ναι! τα παιδια ειναι στους δρομους ξανα κ ακουω παντου δυνατα,
φωνες να διαταρασουν την κοινη ησυχια κ ετσι συνεχιζεται του δρομου η ιστορια.
Ναι! ειναι του δρομου η ομορφια,με πλανεψε κ εμενα καποτε παντοτινα κ τωρα οι φωνες μου μοιαζουνε μελωδια-κι εισαι κοντα αναρχια?
Οι παιδικοι ερωτες γεννιουνται παιζοντας κρυφτο κ σκαρφαλωνοντας σε μαντρες.Τα κοριτσια που ερωτευεσαι ειναι οι καθημερινοι σου συντροφοι σε ενα παιχνιδι ανταρσιας κ ανυπακοης.Ο ενας γινεται ο προσωπικος ηρωας του αλλου.Ο ερωτας τριγυριζει χερι-χερι κ βγαζει γλωσσα στον κοσμο των μεγαλων.Χλευαζει απειλιτικα μια ηθικη κοινωνια προσπαθωντας να ξεφυγει απ'τα χναρια της.Τα πρωτα φιλια σφραγιζουν το μυαλο σου με τσαμπουκαλεμενους φαντασιακουσ οργασμους.Χιλιαδες μικροσκοπικοι γκραφιταδες χτυπανε ανεξιτηλα ταττου στν καρδια σου.Ο θανατος κ η ζωη αλλαζουν σημασιες,ενω εντος εκρυγνυνται επικινδυνες ουσιες.Το ξερεις οτι ζεις μοναχα για ενα πραγμα,μα δεν τρεχει τπτ για παρτυ του αν πε8ανεις,πρωτη φορα σε κερασε τον πονο ενα κλαμα κ πρωτολιγουρευτηκες στο χωμα να παρκαρεις.Μια διαθεση για θανατο κραταω απο τοτε,που την εχαλαλιζω για χαρη μιας γιορτης.Μου ειπαν πως θα ερθει ομως ποτε,απλα θα της προτεινω κοιταξε να βιαστεις.Κοιταξε να'ρθεις γρηγορα τα παντα εχουν αλλαξει,ακομα μεγαλωνω οσο κ αν προσπαθω,δε θελω να ξεχασω αυτα που μου'χω ταξει ν΄αλλαξω κ να ντρεπομαι στα ματια να με δω.Δε θελω να μ'ακουσω να σε λεω ουτοπια,γουσταρω να σε νιωθω κοντα μου αναρχια.

Ναι! τα παιδια ειναι στους δρομους ξανα κ ακουω παντου δυνατα,
φωνες να διαταρασουν την κοινη ησυχια κ ετσι συνεχιζεται του δρομου η ιστορια.
Ναι! ειναι του δρομου η ομορφια,με πλανεψε κ εμενα καποτε παντοτινα κ τωρα οι φωνες μου μοιαζουνε μελωδια-κι εισαι κοντα αναρχια?

Ναι! τα παιδια ειναι στους δρομους ξανα κ ακουω παντου δυνατα,
φωνες να διαταρασουν την κοινη ησυχια κ ετσι συνεχιζεται του δρομου η ιστορια.
Ναι! ειναι του δρομου η ομορφια,με πλανεψε κ εμενα καποτε παντοτινα κ τωρα οι φωνες μου μοιαζουνε μελωδια-κι εισαι κοντα αναρχια?
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 30, 2007, 06:38:50 μμ
Eirwnia

Θέλω να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία

Θέλω να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία
Να δεις τα πράγματα έτσι όπως τα βλέπω κι εγώ
Να νιώσεις την αδίστακτη και τραγική ειρωνία
Γι'αυτό σου περιγράφω κάτι προσωπικό

Θέλω να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία
Να δεις τα πράγματα έτσι όπως τα βλέπω κι εγώ
Να νιώσεις την αδίστακτη και τραγική ειρωνία
Γι'αυτό σου περιγράφω κάτι προσωπικό

Ήταν ένα μεσημέρι με τον ήλιο ντάλα
Που τ'αλάνια μου ονειρεύονταν ακρογιάλια
Κι ανοίγανε τα μάτια και βλέπανε τσιμέντο
Παντού ριζάτα κου φιλτε μού

Και θέλανε τα πάντα ν'αρχίσουν να γκρεμίζουν
Μ'αντί γι'αυτό την πρασινάδα ποτίζουν
Να μεγαλώσει και προσωρινά το γκρίζο να κρύψει
Μα εκείνη θέλει πρώτα το μυαλό τους να στίψει

Μέχρι να μείνει αόρατος αυτός στο καμουφλάζ
Κι ας είναι ο κόσμος όλος ένα απέραντο γκαράζ
Μα άσ'τα να πάνε μ' έπιασε πολυλογία
Κι ήθελα λέει να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία

Και πάνω που'χα αρχίσει να πιάνω τον ειρμό
Τι ειρωνία για ένα ρεφρέν σταματώ

Θέλω να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία
Να δεις τα πράγματα έτσι όπως τα βλέπω κι εγώ
Να νιώσεις την αδίστακτη και τραγική ειρωνία
Γι'αυτό σου περιγράφω κάτι προσωπικό

Θέλω να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία
Να δεις τα πράγματα έτσι όπως τα βλέπω κι εγώ
Να νιώσεις την αδίστακτη και τραγική ειρωνία
Γι'αυτό σου περιγράφω κάτι προσωπικό

Περνάνε και με πέρνουνε λοιπόν για περαντζάδα
Σίγουρα πάντως όχι για να δούμε τη λιακάδα
Τους είχε καρφωθεί η φούντα στο μυαλό
Αιχμάλωτοι στον ψυχολογικό εθισμό

Φτάνουμε μ'ανάποδα στον τόπο του κακού
Σε μία πλατεία απ'τις τελείως ου
Αρχίσαν τα δικά τους για άλλη μια φορά
Ξενέρωτος πως είμαι πως χαλάω την παρέα

Είχαν κουραστεί, δεν επέμεναν πολύ
Αρχίσαν τα σαλιώματα χαρτί με χαρτί
Ειρωνία στην ειρωνία άλλη μία κι εδώ
Οι μπαμπάδες τους τους μάθαιναν να φτιάχνουν αητό

Αρχίζει ν'αλαφραίνει μια σακκούλα βαριά
Που μού'φερε στη σκέψη δικαστήρια πολλά
Τι τό'θελα κι εγώ με τις σκέψεις το κακό
Πάω να γυρίσω κι αντικρύζω μπατσικό

Είδα τη ζωή μου όλη ντεζαβού
Ενώ ο διπλανός είχε αντίδραση ασβού
Ρίχνω αμέσως σήμα και το παίζω και καλά
Μα είμαι σίγουρος οι πούστηδες μας πήραν μυρουδιά

Ο στρίφτης ο καλός τα πετάει όλα με μια
Με γόπα στο αυτί καμάρωνε για τα καλά
Πάει να το παίξει άνετος
Ανοίγει το πακέτο
Μα μέσα του τη φύλαγε λουλούδι σπαρμαντσέτο

"Καλησπέρα"
"Γεια α α α"

Σα μια συμφωνική με μια παραφωνία
Τα κάναμε πουτάνα τρεμάμενες φωνές
Μα οι μπάτσοι ως γνωστόν μεγάλες αδερφές

Απέναντι στον ίσκιο δυο πρόσφυγες αράζαν
Μ' ένα ραδιοφωνάκι την κούραση ησυχάζαν
Ξιπόλυτοι κι αδύνατοι, μα πάντα ευγενικοί
Αγαπητές φιγούρες σε λάθος εποχή

Γαμόψυχοι οι μπάτσοι πηγαίνουν προς τα κει
Αρχίζουν τις κλωτσιές με μια γνωστή αφορμή
"Εμπρός κωλοαλβανοί φευγάτε από δω"
"Γεια σας μάγκες απόγευμα καλό"

Κρατάμε ο ένας τον άλλον κανείς μη σηκωθεί
Σ'αυτό το κωλοσύστημα χαμένος ποιός θα βγει
Αυτός που υπερασπίζεται τον πατριωτισμό
Ή όποιος σημαία ψάχνει όταν τον πάει τσιρλιό

Ορκίζομαι το ένιωσα εκείνη τη στιγμή
Αν ήμουν δολοφόνος δε θα'χα ενοχή
Όμως να εκδικηθώ θα μου δοθεί ευκαιρία
Δεν είναι μακριά η επόμενη πορεία

Για μένα είναι ένας πόλεμος
Καλό ή κακό αυτό
Έτσι την έχω δει μέσα απ'αυτά που ζω
Τα μάτια αδικημένων υγρά κι απορημένα
Θα πρέπει κάποια απαίτηση να έχουν κι από μένα

Θέλω να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία
Να δεις τα πράγματα έτσι όπως τα βλέπω κι εγώ
Να νιώσεις την αδίστακτη και τραγική ειρωνία
Γι'αυτό σου περιγράφω κάτι προσωπικό

Θέλω να σε χώσω στο μυαλό μου με τη μία
Να δεις τα πράγματα έτσι όπως τα βλέπω κι εγώ
Να νιώσεις την αδίστακτη και τραγική ειρωνία
Γι'αυτό σου περιγράφω κάτι προσωπικό

Πέρα απ'την ειρωνία αυτή καθευατή
Για σκξέψου πως θα ήτανε αλλιώς αν είχαν' ρθει
Για σκέψου να με δένανε χωρίς καν να'χω πιει
Και μια ζωή να έσερνα την στάμπα χασικλή

Για σκέψου οι μετανάστες να'χαν τσαμπουκαλευθεί
Και πίσω σ' ένα πόλεμο να'χαν απελαθεί
Για σκέψου αν σκεφτείς πολύ μπορεί να τρελαθείς
Καλύτερα ν'αντέξεις για να αντισταθείς

Για να σε βοηθήσω και να εξιλεωθώ
Σου αφήνω ένα φινάλε με χαμόγελο πικρό
Έτσι λοιπόν το ρίχνω λιγάκι στο μελό
Θυμήθηκα την γκόμενα που είδα στο μετρό

Που ξέρεις ίσως να'ναι αυτή το άλλο μου μισό
Μα ο ελεγκτής μου χώθηκε πριν να χωθώ εγώ
Με μια καρδιά μισή πού πάω εγώ πορεία
Μα τώρα που το σκέφτηκα μου λύνω απορία

Ίσως να'ναι καλύτερα που με μιση από μία
Ίσως να μην την άντεχα την τόση ειρωνία

Έτσι να σε ξαφνιάσω σου χώνω άλλη μία
Οι μπάτσοι όταν έφυγαν τα σκάγαν τρία τρία
Η φούντα ίσως σβήσει την οργή απ'το μυαλο τους
Γι'αυτό πάω να τρατάρω και για λογοριασμό τους
Τίτλος:
Αποστολή από: _MAIRA_ στις Μαΐου 30, 2007, 06:40:40 μμ
:roll:
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 30, 2007, 07:29:15 μμ
Παράθεση από: "(MAIRA)"
:roll:


 :?:  :?:  :?:
Τίτλος:
Αποστολή από: _MAIRA_ στις Μαΐου 30, 2007, 07:30:27 μμ
τιποτα μαρεσει
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 30, 2007, 07:39:42 μμ
syntoma 8a er8oun k ta ypoloipa...
Τίτλος:
Αποστολή από: _MAIRA_ στις Μαΐου 30, 2007, 11:26:04 μμ
ειμαστε ολο ματια
Τίτλος:
Αποστολή από: Shadowlord στις Μαΐου 31, 2007, 10:54:29 πμ
Ωραιο κομματι.. :wink:
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 31, 2007, 01:25:06 μμ
Enw esy koimosoun

mia fylakh se perimenei sthn gwnia,
esy dakryzeis k auth xamogela,
me ena tsigaro sthn agkalia ths 8a bre8eis,
autoi diatazoun k esy akolou8eis..

M'ena poto k tragoudas skyladika,
prin ligo milages epanastatika,
m'ena tsigaro den bariesai 8a mou peis
k sta 30 sou koitas na boleuteis....

Pes mou loipon pws ena kosmo omorfo 8a ftiakseis,
otan ta narkwtika tou kratous agorazeis,
me xasis k alkool se exoune potisei,
k esy nomizeis oti brhkes mia allh lysh.

Ma einai mia lysh pou thn skefthkan autoi,
brhkane tropo sigouro na sou elegxoun thn zwh,
zeis s'ena kosmo pseutiko ma ston alh8ino koimasai,
eukola se koimizoun gi'auto panta na fobasai.

Na fobasai tis wraies stigmes,
pou ki autes exeis frontisei na tis kaneis ftiaxtes,
xaroumenos niw8eis monaxa otan me8yseis,
to mizero myalo sou den mporeis na afypniseis.

Pes mou loipon pws ena kosmo omorfo 8a ftiakseis,
otan ta narkwtika tou kratous agorazeis,
me xasis k alkool se exoune potisei,
k esy nomizeis oti brhkes mia allh lysh.(2)
Τίτλος:
Αποστολή από: SoRta_FaiRytALe στις Μαΐου 31, 2007, 01:36:38 μμ
ΔΩΣΕ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

 :git:  :git:  :git:  :git:
Τίτλος:
Αποστολή από: SoRta_FaiRytALe στις Μαΐου 31, 2007, 01:47:39 μμ
Ενώ εσύ κοιμόσουν

μια φυλακή σε περιμένει στην γωνια,
εσύ δακρύζεις k αυτή χαμογελα,
με ένα τσιγάρο στην αγκαλιά της θα βρεθείς,
αυτοί διατάζουν k εσύ ακολουθείς..

Μένα ποτό k τραγουδάς σκυλάδικα,
πριν λίγο μίλαγες επαναστατικά,
μένα τσιγάρο δεν βαριέσαι θα μου πεις
k στα 30 σου κοιτάς να βολευτείς....

Πες μου λοιπόν πως ένα κόσμο όμορφο θα φτιάξεις,
όταν τα ναρκωτικά του κράτους αγοράζεις,
με χασίς k αλκοόλ σε έχουνε ποτίσει,
k εσύ νομίζεις ότι βρήκες μια άλλη λύση.


Μα είναι μια λύση που την σκέφτηκαν αυτοί,
βρήκανε τρόπο σίγουρο να σου ελέγχουν την ζωή,
ζεις σένα κόσμο ψεύτικο μα στον αληθινό κοιμάσαι,
εύκολα σε κοιμίζουν γίαυτό πάντα να φοβάσαι.


Να φοβάσαι τις ωραίες στιγμές,
που κι αυτές έχεις φροντίσει να τις κανεις φτιαχτές,
χαρούμενος νιώθεις μοναχα όταν μεθύσεις,
το μίζερο μυαλό σου δεν μπορείς να αφυπνίσεις.

Πες μου λοιπόν πως ένα κόσμο όμορφο θα φτιάξεις,
όταν τα ναρκωτικά του κράτους αγοράζεις,
με χασίς k αλκοόλ σε έχουνε ποτίσει,
k εσύ νομίζεις ότι βρήκες μια άλλη λύση.(2)
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 31, 2007, 03:16:01 μμ
Παράθεση από: "SoRta_FaiRytALe"
ΔΩΣΕ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

 :git:  :git:  :git:  :git:



twra erxontai ta dynata...
Τίτλος:
Αποστολή από: carlos στις Μαΐου 31, 2007, 04:15:18 μμ
φιλε ballant καλησπερα κατ αρχην και κατα δευτερον θα σε παρακαλουσα αν εχεις την δισκογραφια τους να μας την δωσεις και εμας γιατι τα σπανε τα ξωτικα κανονικα!!!!!!!!!!!!!! :wink:  8)
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 31, 2007, 04:29:19 μμ
Παράθεση από: "carlos"
φιλε ballant καλησπερα κατ αρχην και κατα δευτερον θα σε παρακαλουσα αν εχεις την δισκογραφια τους να μας την δωσεις και εμας γιατι τα σπανε τα ξωτικα κανονικα!!!!!!!!!!!!!! :wink:  8)


kalhspera filos.
thn exw k mporw na sas thn dwsw..
ypopsin to kommati "Eirwnia"
exei epanektelestei fetos
alla h gnwmh mou einai pws h arxikh spernei!!!
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 31, 2007, 04:31:04 μμ
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΥΘΗΝΣΗ

Kleistikes se mia zwh-pou 8ymizei fylakh
piastikes malakas pali s'exoun kanei karnabali
Se oures anamonhs-pas na diamarty8eis
psaxneis tropous n'akousteis-me psi8yrous prospa8eis
tous ex8rous sou agkaliazeis-kai tous filous xleuazeis
xilia proswpa allazeis...

Ante gamhsou ergatia,afou ein' epilogh sou na zeis mes'sta skata
AN ksypnhseis monomias 8a'r8ei anapoda o ntounias
ma esy ema8es na proskynas k eisai aksios klwtsias

Ema8es na zhtianeueis-alla k na iketeueis
douleia k pisw sthn paragka-k allon kaneis tzampa magka
S'apoprosanatolizoun-pairneis oti se orizoun
mia zwh plhrwneis forous-gia mia syntaksh me orous
Mia apeu8hnsh sou kanw gia na r'8oume pio konta
einai dyskolo na epembw se mia atermonh 8hlia
Mia apeu8hnsh giati einai h katantia sou megalh
psaxnw lekseis pou 8a kanoun thn orgh sou na refarei

Ante gamhsou ergatia,afou ein' epilogh sou na zeis mes'sta skata
AN ksypnhseis monomias 8a'r8ei anapoda o ntounias
ma esy ema8es na proskynas k eisai aksios klwtsias(2)

   *Οταν ο Τζιμακος συναντησε τον Ξυλουρη
Τίτλος:
Αποστολή από: black_velvet στις Μαΐου 31, 2007, 05:31:33 μμ

Θα μας υποχρέωνες αν τα έγραφες στα ελληνικά κι όχι στα γκρικλις - έτσι όπως ξεκίνησες το θέμα σου....  ]
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 31, 2007, 05:43:15 μμ
Παράθεση από: "black_velvet"

Θα μας υποχρέωνες αν τα έγραφες στα ελληνικά κι όχι στα γκρικλις - έτσι όπως ξεκίνησες το θέμα σου....  ]


exw ksexasei na grafw ellhnika sta plhktra
me apotelesma ta misa na einai la8os k
na ka8omai ksanamana na dior8wnw
k ektos autou exw kathgorh8ei gia copy paste..
Τίτλος:
Αποστολή από: Atzon στις Μαΐου 31, 2007, 05:43:25 μμ
Μεθυσμένα ξωτικά τριγύρω, στο δρόμο τον άδειο,
γυρίζω απο έξοδο ζαλισμένος και παραπατώντας,
κάτι σκιές, ακαθόριστες κινούνται η καθεμιά ξεχωριστά
σε άλλο σημείο του αδειανού απο ψυχή σκηνικού.
Ολοι κοιμούνται, εγω φάντασμα, χάσκω να δω αν φταίει το ποτό
γι αυτά που φαίνονται να βλέπω.
Ειναι ιδέα μου, ή μήπως τα στειλε εκείνη ;
Ναι, θα τα στειλε να δούν τι κάνω, πού βρίσκομαι, αν είμαι καλά,
και να τα, γύρω τριγύρω, μόνο που κανείς άλλος δεν τα βλέπει.
Μόνο εγω.
Εκανα ν' απλώσω χέρι φιλικό μα δε φάνηκε να νοιάζεται κανένα απ αυτά,
την πλάτη γύρισα, κίνησα να φύγω ήταν εκεί όμως
κι ας μην τά βλεπα, ανήσυχα,
χωρίς ακόμα να μαι σίγουρος γιατί.



( Αφιερωμένο σε μία Δελφίνα )
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Μαΐου 31, 2007, 05:53:29 μμ
AKOY ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ



[img]http] (http://http)


elpizw na mhn dhmiourgeitai pbm etc
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Ιουνίου 02, 2007, 11:29:24 πμ
Μπερδεμενο Μειγμα

(http://img154.imageshack.us/img154/304/berdemenomeigmagu6.th.jpg) (http://http)


Το κουδούνι χτυπάει, μα δε μπαίνω στη τάξη,

Το δικό σου life-style δε μπορεί να μʼ αλλάξει να θάψει την οργή μου δε μπορεί,

Θα με βλέπεις και θα χώνεις το κεφάλι σου στη γη .

Τη γη που δεν είναι του Σωκράτη, την έχετε πουλήσει στα μεγάλα τα κράτη.

Τα κράτη που διψάνε για δόξα και χρήμα, μακάρι να σταμάταγαν ακούγοντας τη ρίμα.

Μια ρίμα που δεν είναι για χρήμα, όπως κάποιες άλλες που θέλουν κρεμάλες,

Που ανοίγουν τα πόδια σε μεγάλα σαλόνια, τραγουδάνε σε κοινό πού ʼχει πέσει σε κόμμα.

Σε κόμμα απʼ τα πολλά ναρκωτικά που οι πούστηδες οι μπάτσοι σας τα χώνουν καλά,

Και'σεις μπράβο μαλάκες, των μπάτσων πελάτες και οι γιαγιάδες σας νʼ ανάβουν στʼ όνομά σας λαμπάδες.

Μήπως και γλιτώσετε από το σατανά, μα είναι και αυτές νυχτωμένες βαθιά,

Σε νερά σκοτεινά που τις σπρώχνουν οι παπάδες και ας λεει ο Χριστόδουλος μοντέρνες αράδες,

Στα κανάλια σαν την Κορομηλά ή όταν μας τα πρήζει στα δικά μας σχολειά,

Στα σχολειά που οι τοίχοι φωνάζουν δυνατά, παπάδες πουλήστε τα χρυσαφικά.

ΠΑΠΑΔΕΣ ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΤΑ ΧΡΥΣΑΦΙΚΑ, ΔΩΣΤΕ ΣΤΕΓΗ ΚΑΙ ΤΡΟΦΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Μα ξέρουνε να κρύβουν την αλήθεια καλά και λίγο πριν έρθει η παπαδοφρουρά, ασπρίσαν τους τοίχους για άλλη μια φορά.
 

R x 2:

Μπερδεμένο μείγμα γυρνάει στο μυαλό μου, τα πάντα θέλω να τινάξω μ΄ ένα ουρλιαχτό μου.

Μπερδεμένο μείγμα κυλάει στο χαρτί, θʼ ανάψουν τα φυτίλια από στιγμή σε στιγμή.

 
 

Αρκεί μια σπίθα για να γίνει το ΜΠΟΥΜ, τʼ αδέρφια να βγουν και κάποιοι άλλοι να κρυφτούν,

Αυτοί που τόσα χρόνια τα νήματα κινούν, τον έλεγχο θα χάσουν αμέσως μόλις δουν,

Το σύστημα που έφτιαχναν με μιας να καταρρέει και ο ποταμός να ρέει' ανάποδα,

Απʼ το κανονικό "το ποιό;" για δες, χτυπάω νέο συνειρμό, μα πάντα σκέφτομαι αυτά που πρόκειται να πω,

Και έτσι χτυπάω τη ρίζα αλλά και το κορμό, φτύνω στα μούτρα τους κάθε ναρκωτικό,

Σκληρό και μαλακό, χασίς και αλκοόλ, οι μάζες ενδιαφέρονται μονάχα για το σκορ,

Γαβγίζουν σα σκυλιά όταν μπαίνει το γκολ, μα νιώθουν ελεύθεροι μ΄ ένα τηλεκοντρόλ.

Ξεφεύγω λοιπόν από τα μέσα καταστολής μα ξέρω πως μια φάκα και για μένα θα βρεις,

Γιʼ αυτό έχω πάντα τα μάτια μου ανοιχτά παλεύουν στο πλευρό μου μεθυσμένα ξωτικά,

Μεθάνε μονάχα με τη μουσική, διψάνε για ελευθερία, διψάνε για ζωή,

Μα θέλουνε δυο χρόνια να μου κλέψουν απʼ αυτή, θέλουν με το ζόρι να με ντύσουν στο χακί,

Να υπακούω στη καύλα του κάθε διοικητή, να κοιτάω τη σημαία και να σφάζω γιʼ αυτή,

Κάποιο παιδί από μια άλλη χώρα, που ίσως ήταν φίλος μου πριν γίνουμε πιόνια,

Σε μια παρτίδα που παίζονται ζωές για να φτιάχνουν οι ηγέτες μας μεγάλες κοιλιές,

Μα εντάξει λοιπόν αν δεν μπορέσω να κρυφτώ, θα τους κάνω τη χάρη και θα καταταχτώ,

Μα σαν έρθει η στιγμή θα σʼ εκμεταλλευτώ, αυτά που μουʼμαθε ο στρατός θα χρησιμοποιώ,

Για ένα σκοπό πραγματικά ιερό, θα φέρω τη λύτρωση που χρόνια ζητώ,

Το όπλο θα στρέψω και θα σε σημαδέψω, τότε θα καταλάβεις πως έπεσες έξω,

Τότε θα καταλάβεις πως ο κόσμος αλλάζει, αδέρφια μου ενωθείτε η ώρα πλησιάζει.

R x 4:

Μπερδεμένο μείγμα γυρνάει στο μυαλό μου, τα πάντα θέλω να τινάξω μ΄ ένα ουρλιαχτό μου.

Μπερδεμένο μείγμα κυλάει στο χαρτί, θʼ ανάψουν τα φυτίλια από στιγμή σε στιγμή.
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Ιουνίου 03, 2007, 03:06:03 πμ
ΤΟΣΗ ΜΠΑΛΑ

[img]http] (http://http)



**Αφορμή γιʼ αυτό το κράξιμο, ήταν η επιδίωξη ενός παιδιού να καλύψει ένα πολιτικό σύνθημα που μετρούσε δεκαετία, με ένα παο13 και η κάλυψη κάποιων πιο φρέσκων με τεράστια, εγωπαθή, άθλια tugs.


Μουσική: Γιάννης – DrugʼItʼIz
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Ιουνίου 04, 2007, 12:45:13 μμ
ΣΧΟΛΕΙΟ


Άλλη μια μέρα όπως όλες αρχίζει,

Αφήνω τʼόνειρο μου πριν ακόμη μʼαφήσει.

Ανοίγω τα μάτια μου χωρίς να το θέλω,

Το σχολείο μου μοιάζει ένα μεγάλο μπουρδέλο.

Έτσι προετοιμάζει για μια κοινωνία,

Που θα γίνεις νταβατζής ή θα γίνεις πουτάνα,

Μα εγώ δεν φορώ ούτε κρατάω τα ηνία,

Γι΄ αυτό και δεν ανήκω σε καμία ομάδα.

 

R](http://img264.imageshack.us/img264/1395/sxoleiomb9.th.jpg)[/URL]
Τίτλος:
Αποστολή από: Andreas στις Ιουνίου 04, 2007, 07:31:31 μμ
Μερσι Μπαλλαντ!
Αυτο το τραγουδι σου ελεγα!Σπερνει!!
Τίτλος:
Αποστολή από: --AIXMHROS-- στις Ιουνίου 05, 2007, 01:14:16 πμ
e kapoia stigmh 8a to petyxaina o atalantos
k 8a to ebriskes posted  :wink:
Τίτλος:
Αποστολή από: balland στις Ιουνίου 06, 2007, 11:29:11 πμ
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ


Όσο ζω θα υποφέρω, μιʼάγρια νύχτα περιμένω,

Να ξεφύγω απʼτο μυαλό μου, να κρυφτώ στον εαυτό μου.

Λίγη ώρα πια μου μένει, πριν πεθάνω πριν χαθώ,

Να σκεφτώ αν υπήρξε κάτι, που αγάπησα και 'γω.

Δεν μπορώ να υπομένω, δεν μπορώ να γιατρευτώ,

Θα χαθώ γιατί το θέλω, γιατί αγάπη δεν θα βρω.

Ένα βήμα μόνο μένει πριν να ελευθερωθώ,

Γιʼαυτό ανοίγω τα φτερά μου, και σας αποχαιρετώ.

 

 

Υ.Γ:

Τώρα ξέρω είναι πολλά αυτά που αγαπώ,

Γιατί έβαλα στο στόχαστρο αυτά που μισώ.

Σημαδεύω όλα εκείνα που με σπρώχνουν στο κενό,

Και τους λεω δεν θα φύγω μα θα εξεγερθώ.
Τίτλος:
Αποστολή από: --AIXMHROS-- στις Ιουνίου 10, 2007, 10:06:22 μμ
Το Τραγουδι Του Καλικαντζαρου

Κάτι μέρες σαν και αυτές, μέρες γιορτινές,

Ξυπνάνε στο κεφάλι μου εικόνες με φωτιές,

Κυκλώνουνε τη πόλη σας, κυκλώνουν τους θεούς σας,

Και θάβουνε στη στάχτη τους ολόχρυσους ναούς σας.

 

R:

Και ʼσεις, ξεχάστε, ψωνίστε, το στόμα σας γεμίστε,

Γυρίστε, μεθύστε, χωρίς αιτία ζήστε.

Ξεχάστε, μεθύστε, τη πίστη σας πουλήστε,

Για άλλη μια πρωτοχρονιά το ψέμα σας γεννήστε.

Μα είναι όλα τόσο ψεύτικα,
που φέρνουν αηδία,
χαμόγελα και γλέντια
και ανέμελη πουστιά.
Να είναι οι τσέπες σας παχιές,
πουλάνε ευτυχία,
μετά τις διακοπές
γυρίζεις πάλι για δουλειά.

 

Κάτι μέρες σα και αυτές η πρόνοια φροντίζει,

Από ζητιάνους και άστεγους τους δρόμους καθαρίζει,

Να μην χαλάει το σκηνικό να μην χαλάνε οι δουλειές,

Και τους ξαναπετάν στο δρόμο μετά απʼτις γιορτές.

Κάτι μέρες σαν και αυτές σε βλέπω να κοιτάς,

Παιδιά που ξεψυχούν στους δρόμους μʼαμέσως προσπερνάς,

Χαλάει η ατμόσφαιρα, γεμίζεις ενοχές,

Μα τις εξαγοράζεις με είκοσι δραχμές.

 

R:

Και ʼσεις, ξεχάστε, ψωνίστε, το στόμα σας γεμίστε,

Γυρίστε, μεθύστε, χωρίς αιτία ζήστε.

Ξεχάστε, μεθύστε, τη πίστη σας πουλήστε,

Για άλλη μια πρωτοχρονιά το ψέμα σας γεννήστε.

Μα είναι όλα τόσο ψεύτικα,
που φέρνουν αηδία,
χαμόγελα και γλέντια
και ανέμελη πουστιά.
Να είναι οι τσέπες σας παχιές,
πουλάνε ευτυχία,
μετά τις διακοπές
γυρίζεις πάλι για δουλειά.

 

Κακήν ημέραν άρχοντες και αν είναι ο ορισμός σας,

Χριστού τερατογέννεση να μπω στο αρχοντικό σας,

Ψέμα γεννάται σήμερον ενʼ άγνοιας και φόβων,

Ο βασιλεύς υποκριτών και ποιητής ειδώλων.

Πλήθος κατίνων ψάλλουσι το δόξα εν υψίστης,

Χοντρούς παπάδες βάλανε σεκιουριτάδες πίστης.

ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΑ ΨΗΛΑ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΗ ΨΑΘΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ!
Τίτλος:
Αποστολή από: OMG&3LOL στις Οκτωβρίου 01, 2007, 02:51:28 μμ
ΚΟΙΤΑ! Μέτρα μέχρι το τρία, και τα μάτια άνοιξε μου ξανά,

Kαι αν τριγύρω μου όλα είναι ακόμα ίδια και αστεία, για μια ζωή θα τα κρατάω ανοιχτά.

Θα μαζεύω κάθε μέρα εμπειρίες οργής και θα γελάω όταν σε κάνω να ουρλιάζεις,

Θα πηγαίνω πάντα κόντρα μίας γνώμης κοινής, αφού λεει ότι ακούει και σʼακούει να βελάζεις.

Ψάχνω πάντα αφορμή για μια σύγκρουση ακόμη και προετοιμάζω τις κατάλληλες συνθήκες,

Για μια μέρα που θα μοιάζουν τόσο όμορφοι όλοι οι δρόμοι και θα οδηγούνε σε φραγκάτες αποθήκες.

Κι όταν νιώσουμε για λίγο τι σημαίνει ζωή, η οργή μας θαʼχει αρχίσει να μοιράζει καταδίκες,

Μʼένα όπλο στο κεφάλι και όλοι οι μπράβοι νεκροί, τʼαφήνω όλα στο λαό θα λένε όλες οι διαθήκες.

Και όταν έχει υπογραφεί μια διαθήκη σαν και αυτή, η υπομονή μου μοιάζει δύσκολη σα λέξη,

Εξαιτίας σου πεινάνε και πεθαίνουν πολλοί και η σκανδάλη μου εκπέμπει μια έλξη.

Η σκανδάλη και η σφαίρα είναι γένους θηλυκού κʼέτσι τους έχω μια τρελή αδυναμία,

Προσευχήσου για τον οίκτο ενός ψεύτη θεού, ποτέ δεν λεω όχι σε μια ακόμη συνουσία.

 


ΕΚΔΙΚΗΣΗ! Ξέρεις τι σημαίνει; Μηδαμινή ανταπόδοση για όσα προκαλείς.

ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ! Αντίρρηση αρχής, συνεχόμενη επούλωση αιώνιας πληγής.

ΑΡΝΗΣΗ! Άρνηση και ΣΚΕΨΗ, μια καχύποπτη στάση για όλα γενικά.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ! και ΑΝΥΠΑΚΟΗ! Όρεξη καμία για καμιά συνεργασία.

 

ΑΚΟΥ! Μέτρα μέχρι το τρία κι άσε με να τους ακούσω ξανά,

Όπου να ʼναι θα κληθώ να καταθέσω στοιχεία, θεωρούμαι τρομοκράτης για ότι λεω έτσι απλά.

Μια ζωή μας εκπαιδεύουν να υπακούμε τυφλά και να σκοτώνουμε εν ψυχρώ για μια πατρίδα πουλημένη,

Και όταν κάποιοι τρωνε μπάτσους και χοντρά αφεντικά, αποκαλούνται τρελοί και εγκληματίες διεστραμμένοι.

Κάθε μέρα από τη πείνα ξεψυχάνε παιδιά και μεʼχεις μάθει τη δουλειά μου να κοιτάω,

Δολοφονούνται όσοι απʼ το στόμα τους κλέβουν τη μπουκιά και σε ξαφνιάζει το χαμόγελο που σκάω.

Οι συγγενείς των "θυμάτων" έχουν πει "ως εδώ" μʼ απολαμβάνουνε τα πλούτη μας ακόμη,

Οι εργάτες στο λιμάνι έφαγαν ξύλο χοντρό, έτσι και έσκαγαν οι βόμβες θα γελάγαμε ακόμη.

Ο πολίτης δεν φοβάται κάθε Ν17, αφού έχει δείξει πως χτυπάει πάντα μόνο εκεί που πρέπει,

Φοβάται όμως ακόμα να το πει ανοιχτά, η κρατική τρομοκρατία βλέπεις δεν το επιτρέπει.

Ίσως να μη συμφωνώ με αυτό το τρόπο δράσης, ίσως δεν έχω και τʼ αρχίδια να το κάνω,

Μα όταν σε βλέπω να καυχιέσαι πως κοντεύεις να τους πιάσεις, πριζώνομαι και κάνω ένα βήμα παραπάνω.



ΕΚΔΙΚΗΣΗ! Ξέρεις τι σημαίνει; Μηδαμινή ανταπόδοση για όσα προκαλείς.

ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ! Αντίρρηση αρχής, συνεχόμενη επούλωση αιώνιας πληγής.

ΑΡΝΗΣΗ! Άρνηση και ΣΚΕΨΗ, μια καχύποπτη στάση για όλα γενικά.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ! και ΑΝΥΠΑΚΟΗ! Όρεξη καμία για καμιά συνεργασία.

 

Έχω ξενερώσει με τη πάρτη σου ρε φίλε και με την ευκολία που το στόμα σου ανοίγεις,

Όπως παίρνεις και ψηφίζεις για reality παιχνίδια, έτσι βγαίνεις στον αέρα και όποιον ναʼ ναι καταδίδεις.

Αν υπήρχαν στον εμφύλιο τα μέσα εξημέρωσης, θα'λέγαν πως ο Άρης είναι τρομοκράτης,

Δε θαʼχε υπάρξει αντάρτικο αφού όπου τους έβλεπες, θάʼπαιρνες και θάʼλεγες μπάτσε έλα να τους πιάσεις.

Ίσως να είναι άσχετη η σύνδεση που κάνω μα ούτεʼσυ γνωρίζεις ποιοι είναι αυτοί που καταδίδεις,

Απλά σε κολακεύει να μιλάς του Ευαγγελάτου, απλά ικανοποιείς ένα όνειρο ζωής,

Όμοιο και άξιο της μικρότητας που σέρνεις.



ΕΚΔΙΚΗΣΗ! Ξέρεις τι σημαίνει; Μηδαμινή ανταπόδοση για όσα προκαλείς.

ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ! Αντίρρηση αρχής, συνεχόμενη επούλωση αιώνιας πληγής.

ΑΡΝΗΣΗ! Άρνηση και ΣΚΕΨΗ, μια καχύποπτη στάση για όλα γενικά.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ! και ΑΝΥΠΑΚΟΗ! Όρεξη καμία για καμιά συνεργασία.