Εμφάνιση μηνυμάτων - NoName

Welcome to A33 Community - αρνάκι άσπρο και παχύ.....

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - NoName

Σελίδες: [1]
1
Τέλος στο κεφάλαιο «Αυγουστίνος Καντιώτης» έβαλε και τυπικά ο θάνατος του πρώην μητροπολίτη Φλώρινας, σε ηλικία 104 ετών, τα ξημερώματα του Σαββάτου.

Για την ιστορία του Καντιώτη μεταφέρω απο Ελευθεροτυπία 16/1/2000

Σήμερα (16/1/2000) λήγει η θητεία του μητροπολίτη που συνέδεσε το όνομά του με τη Φλώρινα, περισσότερο κι απ' τις περίφημες πιπεριές της. Τριάντα δύο χρόνια κατάφερε να διατηρήσει το θρόνο του, αν και αμφισβητήθηκε όσο κανείς άλλος ιεράρχης τις τελευταίες δεκαετίες. Με μια επίσκεψη στα μέρη του επιχειρούμε να εξιχνιάσουμε το μυστικό της επιτυχίας του.

Την προσεχή Τετάρτη η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος καλείται να εκλέξει τον διάδοχο του 92χρονου Αυγουστίνου Καντιώτη, ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του, ανήμπορος πια να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του. Ο πόλεμος της διαδοχής μεταξύ των επιγόνων είναι ανάλογος με τη φήμη που είχε αποκτήσει ο Καντιώτης όλα αυτά τα χρόνια. Μυστήριο και υπονοούμενα για τη γνησιότητά τους συνοδεύει τις δυο επιστολές προς την Ιεραρχία που ανακοινώνουν την παραίτηση. Από την άλλη πλευρά, είναι ανεξήγητο το γεγονός ότι οι ίδιοι που αμφισβητούν το ένα σκέλος των επιστολών (δηλαδή την υπόδειξη του Καντιώτη να χριστεί διάδοχός του ο αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Αβαγιανός), αποδέχονται την παραίτηση που διατυπώνεται ακριβώς σ' αυτές τις επιστολές.

Καθώς φαίνεται, ακόμα και ανήμπορος ο Καντιώτης εξακολουθεί να προκαλεί το δέος. Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε το γεγονός ότι ομοφώνως το δημοτικό συμβούλιο της Φλώρινας (στο οποίο πλειοψηφεί το ΠΑΣΟΚ!) εξέφρασε την επιθυμία να ...συνεχιστεί το έργο του, και ζητεί φορτικά να εκλεγεί ένας από τους συνεργάτες-μαθητές του;

Οι προτιμήσεις των παραγόντων της περιοχής στρέφονται στο πρόσωπο του αρχιμανδρίτη Θεόκλητου Πασσαλή, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωτοσύγκελος στη μητρόπολη από την πρώτη στιγμή (1967) και θεωρείται πιστός συνεχιστής του Αυγουστίνου. Κρατά ήπιους τόνους και δεν τονίζει το γεγονός ότι είναι κι αυτός «οργανωσιακός» όπως ο Αυγουστίνος. Στην ερώτησή μας απαντά διπλωματικά: «Τις οργανώσεις τις θέλουμε, όπως λέει και ο Αρχιεπίσκοπος, να βρίσκονται υπό την ευλογία του Επισκόπου.» Στην περίπτωση εκλογής του κ. Πασσαλή αναμένεται να αναλάβει ρόλο-κλειδί στο παρασκήνιο ο νεότερος αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μπαζάκας. Ο άλλος νέος αρχιμανδρίτης, ο κ. Ειρηναίος Χατζηευφραιμίδης, με θεολογική μόρφωση και διδακτορική διατριβή στο Ποιμαντικό Τμήμα του ΑΠΘ, έχει εκτεθεί πολύ με τις ανοιχτές ακροδεξιές τοποθετήσεις του και μάλλον έχει «καεί».

Υποψηφιότητα έχει θέσει και ο άλλος αγαπημένος συνεργάτης του Καντιώτη αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Σιαμάκης, επί χρόνια γραμματέας του και πρώτος διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού «Άγιος Χρυσόστομος». Με πλούσιο συγγραφικό έργο και αξιόλογες μελέτες για την αρχαιοελληνική μουσική, θεωρείται ο συντάκτης των περισσότερων από τα βιβλία του Καντιώτη. Απομακρύνθηκε από τη μητρόπολη πριν λίγα χρόνια, εξαιτίας του «οδηγού» του Καντιώτη, ο οποίος είχε αναλάβει τελευταία να καλύπτει όλες τις ανάγκες του αδύναμου μητροπολίτη. Αλλά ο οδηγός πέθανε τον περασμένο Οκτώβριο, και ο Αυγουστίνος ξανακάλεσε τον Σιαμάκη κοντά του.

Ο Χομεϊνί της Μακεδονίας

Πρωτοσυναντήσαμε τον Αυγουστίνο το φθινόπωρο του 1990, τότε που είχε ανοίξει ιερό πόλεμο, πραγματική ελληνορθόδοξη «τζιχάντ», εναντίον του «αντεθνικού και βλάσφημου» έργου του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού». Στην Αθήνα η υπόθεση είχε περιγραφεί περίπου ως γραφική και γελοία. Το γεγονός είναι, όμως, ότι ο μητροπολίτης είχε κατορθώσει να επιβάλει ένα κλίμα πραγματικής τρομοκρατίας στην περιοχή, με τις απειλές και τους αφορισμούς όσων συμμετείχαν στο γύρισμα και το συνεχές σαμποτάρισμα των σκηνών. Μπορεί, τελικά, η ταινία να γυρίστηκε, αλλά στην περιοχή, ακόμα και σήμερα, παραμένει απαγορευμένη. Ούτε στιγμή δεν διανοήθηκαν οι αρχές της πόλης να διατηρήσουν ένα μέρος των όμορφων σκηνικών που είχε κατασκευάσει ο Μικές Καραπιπέρης στον Σακουλέβα. Τον Νοέμβριο του 1992 επιχειρήθηκε η προβολή του «Πελαργού» στην Πτολεμαϊδα. Με παρέμβαση του Καντιώτη, ο δήμαρχος αντέδρασε και η προβολή ματαιώθηκε. Όσο για τον Φλωριναίο που είχε κρεμάσει στο σπίτι του τα υβριστικά πανό της μητρόπολης κατά Αγγελόπουλου (που έδειχναν τον σκηνοθέτη να «τα πιάνει» από την ΕΟΚ και να στεφανώνεται από τον διάβολο) κι αυτός αθωώθηκε από το Εφετείο.

Με την ίδια ζέση που πολέμησε τον Αγγελόπουλο, ο Καντιώτης ξεσηκωνόταν για την «Εθνική Παπάδων» και με τα ίδια κοσμητικά που επιφύλασσε για τον Κολλάτο είχε παλιότερα στολίσει τον «αντίχριστο» Καζαντζάκη. Γι' αυτόν το έργο «Ένας Όμηρος» ήταν εξίσου βλάσφημο με την «Παπαδιστική Κομπανία». Αυτός ο ισοπεδωτικός φανατισμός μπορεί να προκαλεί το γέλιο, αλλά στην περιοχή είχε πολύ συγκεκριμένες επιπτώσεις.

Στην Αθήνα έφτανε μόνον ο απόηχος της γελοιότητας. Μαθαίναμε, για παράδειγμα, ότι κυνηγάει και αφορίζει όσους μετέχουν στο καρναβάλι του Αμυνταίου ή του Ξινού Νερού, αλλά δεν καταλαβαίναμε ότι είχε εντάξει αυτή την επιχείρηση «εξαγνισμού» του ποιμνίου του στην ευρύτερη προσπάθεια να «μαντρωθεί» ο λαός της περιοχής, σε ένα άτυπο στρατόπεδο εθνικής αναδιαπαιδαγώγησης, μια ιδιότυπη «Μακρόνησο», όπου καλούνταν να υποβάλουν δήλωση μετανοίας οι πάντες. Τα καρναβάλια, όπως και τα έθιμα της φωτιάς των Χριστουγέννων, αλλά και οι χοροί και τα τραγούδια έχουν σε μεγάλο βαθμό σχέση με την παράδοση των ντόπιων κατοίκων που ακόμα και σήμερα θεωρούνται «δυνάμει ανθέλληνες» από μερίδες της κρατικής μηχανής. Η επίθεση του Καντιώτη στον τοπικό πολιτισμό έγινε φυσικά με εκκλησιαστικό πρόσχημα. Διαβάζοντας τις πρώτες εκθέσεις των ιερέων που τοποθέτησε το 1967 στα χωριά ο Καντιώτης, διαπιστώνουμε ότι πρώτο τους μέλημα είναι να κλείσουν τους κινηματογράφους, να αδειάσουν τις ταβέρνες και να απαγορεύσουν την τοπική γλώσσα «για εθνικούς λόγους». Όπως γράφει, για παράδειγμα, ο ιερομόναχος Αμφιλόχιος Χριστοδούλου που υπηρέτησε στην Άνω Καλλινίκη: «Κατεπολεμήσαμεν συστηματικώς το ομιλούμενον ενταύθα σλαβικόν ιδίωμα, και συνεστήσαμεν την χρήσιν της ελληνικής γλώσσης, με ικανοποιητικά αποτελέσματα.»

Φυσικά δεν αρκέστηκε σ' αυτά. Σε λίγο ήρθε η σειρά των «ύποπτων εκκλησιών» να γκρεμιστούν. Και άρχισε να χτίζει τεράστιους Σταυρούς, σε διάφορα υψώματα, έτσι ώστε να είναι ορατοί πέραν των συνόρων, από τους «αθέους γείτονες».

Οι χαμένες μάχες

Δύο μόνο φορές τόλμησε η τοπική κοινωνία να αντιδράσει στον βάναυσο δεσποτισμό του Αυγουστίνου. Και στις δυο περιπτώσεις νικητής βγήκε εκείνος. Και στις δυο περιπτώσεις, το πολιτικό κλίμα της εποχής επέτρεπε τη διατύπωση κάποιων δημοκρατικών λαϊκών διεκδικήσεων. Το 1975, η δημοκρατική ευφορία της μεταπολίτευσης έθρεψε την ψευδαίσθηση ότι και ο Καντιώτης μπορεί να «αποχουντοποιηθεί». Τη σχετική εκστρατεία ανέλαβε ο πολιτευτής της περιοχής Παύλος Στεφανίδης (βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 1981) και η τοπική εφημερίδα «Έθνος». Πολύ γρήγορα ο Καντιώτης «καθάρισε», αφού κινητοποίησε όλο το μηχανισμό των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων που διέθετε και τα σοβαρά ερείσματά του στον τοπικό κρατικό μηχανισμό.

Μια δεύτερη οργανωμένη προσπάθεια να αμφισβητηθεί ο Καντιώτης συναντάμε μετά την άνοδο στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ. Εννιά συνδικαλιστικά σωματεία της περιοχής με επικεφαλής την τοπική ΕΛΜΕ φαντάστηκαν ότι ο άνεμος της «Αλλαγής» θα φυσήξει και στη Φλώρινα. Με δημόσια διαμαρτυρία κατήγγειλαν στις 11 Φεβρουαρίου 1982 «τις τελευταίες κινητοποιήσεις των εκκλησιαστικών και παρεκκλησιαστικών κύκλων της Φλώρινας, που καθοδηγούμενες από το μητροπολίτη Καντιώτη εκτράπηκαν σε απαράδεκτες ενέργειες για το κύρος της Εκκλησίας, με συνθήματα φασιστικού περιεχομένου εναντίον της δημοκρατικής κυβέρνησης και με πρακτική που εντάσσεται καθαρά στο πλαίσιο της πολιτικής των κύκλων της ανωμαλίας.» Αμέσως αντέδρασε ο καντιωτικός μηχανισμός. Με επικεφαλής τον ημικρατικό «Αριστοτέλη» ξεσηκώθηκαν τα σωματεία της εθνικοφροσύνης και έπνιξαν τους «αιρετικούς» συμπολίτες τους: 39 σύλλογοι υποδηματοποιών, κρεοπωλών, λαχανοπωλών, κουρέων, καφεπωλών, ψησταριών, ζαχαροπλαστών, εστιατόρων, πολυτέκνων, κυνηγών, ταξιτζήδων, μαζί με τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις της μητρόπολης, δήλωσαν πίστη στον Αυγουστίνο και στο τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια». Η ανταρσία καταπνίγηκε.

Ιερός Χωροφύλακας

Υπήρξε χουντικός ο Αυγουστίνος; Ο ίδιος, για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που προκαλεί το γεγονός ότι ενθρονίστηκε αμέσως μετά την έλευση της χούντας, επικαλείται το γεγονός ότι ήρθε σε ρήξη με τον Ιερώνυμο και ισχυρούς παράγοντες της χούντας, για να αποδείξει τη διάστασή του με το δικτατορικό καθεστώς. Η αλήθεια είναι ότι ανταποκρινόταν στο «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» όσο κανένας άλλος. Είναι εύλογο το δημοσίευμα της «Βραδυνής» που ζητωκραυγάζει την επαύριο της εκλογής του (26/6/1967): «Ο Αυγουστίνος Καντιώτης Αρχιερεύς. Ποίος το εφαντάζετο; Και όμως, χάρις εις την ανωτερότητα του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου και χάρις εις την εθνεγερτήριον επανάστασιν της 21ης Απριλίου, διά πρώτην φοράν αποκαθίσταται η αξιοκρατία»... Και για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για το λόγο της επιλογής του, ο μητροπολίτης Καστορίας Δωρόθεος κατά την ενθρόνιση τον προσφώνησε ως τον «αγωνιστή του Γράμμου και του Βίτσι.» (16/7/1967) Αλλά και όλοι οι ισχυροί της χούντας τον στήριξαν. Ο Παπαδόπουλος χρηματοδότησε με αγαλλίαση τις καταστροφές των παλιών ναών, και «τίμησε» με την παρουσία του το γκρέμισμα του Αγίου Παντελεήμονα. Ο Μακαρέζος τον ενισχύει, ο Παττακός τον επισκέπτεται, ο Γκαντώνας τον χρηματοδοτεί, ο Ασλανίδης διατηρεί στενές σχέσεις μαζί του.

Οι αντιθέσεις του Αυγουστίνου με τον Ιερώνυμο δεν αφορούν καθόλου το πολιτικό φρόνημα, αλλά καθαρά εσωεκκλησιαστικές διαφορές. Με το θράσος που τον διέκρινε, ο Αυγουστίνος παρέμεινε αντιδημοκράτης και ακροδεξιός στις πεποιθήσεις του μέχρι το τέλος. Ονομάζει τη μεταπολίτευση «πραγματική δικτατορία». Θεωρεί την Αναγέννηση «μία σωρό κόπρου, μία περίοδο αφαντάστου απιστίας και αισχρότητος.» Ζητεί με επανειλημμένα διαβήματα την αποφυλάκιση των χουντικών, ένα μόλις χρόνο μετά την καταδίκη τους. Τους αποκαλεί, βεβαίως, «εγκλείστους αξιωματικούς» και τους θεωρεί «πολιτικούς κρατούμενους». Καταγγέλλει το '90 τον Καραμανλή ως μασόνο και υποδέχεται τον Γκλίξμπουργκ το '93 με κωδωνοκρουσίες και τιμές. Ως πρότυπό του προβάλλει τον Ιωάννη Μεταξά (4/6/1992) και μιλά για τον «κόκκινο φασισμό» (5/5/1994).

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στο νομό Γιώργος Λιάνης δίνει τη δική του εξήγηση για το πώς ρίζωσε στην περιοχή ο Αυγουστίνος: «Ο Αυγουστίνος ήταν ο σιδηρούς εκπρόσωπος της πιο σιδηράς δεξιάς. Δεν μπορούσαν να βρουν καταλληλότερο πρόσωπο για την περιοχή αυτή. Σ' αυτό το νομό έπρεπε να γίνει ένας πειθαναγκασμός των προσώπων και των καταστάσεων και έπρεπε να γίνει και από την εκκλησία. Σ' αυτό το ρόλο ο Αυγουστίνος πήρε άριστα. Στο να επιβάλει το μισαλλόδοξο μοντέλο. Ένα μοντέλο ψυχροπολεμικό, αντικομμουνιστικό στο έπακρο. Έκανε μεγάλη ζημιά και στον τοπικό πολιτισμό και στο φρόνημα των κατοίκων. Έδινε στους κατοίκους την αίσθηση ότι τους προστατεύει απ' αυτό που είναι. Αυτό είναι αισχρό. Στην πορεία, όμως, εξαιτίας της πλήρως αντιεξουσιαστικής φύσης του έφτασε να μην ελέγχεται ούτε απ' αυτούς που τον έβαλαν. Ούτε από τις πολιτικές ούτε από τις εκκλησιαστικές ηγεσίες. Γιατί; Γιατί ήταν τόσο φιλόδοξος και τόσο ισχυρογνώμων που ήθελε αυτός να είναι ο απόλυτος άρχοντας της χώρας.» Τα λόγια αυτά έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, εφόσον προέρχονται από έναν άνθρωπο που διατηρούσε καλές προσωπικές σχέσεις με τον Αυγουστίνο και τον εκτιμούσε ως λόγιο και αγνό ιεράρχη. «Αντιλήφθηκα κάποια στιγμή ότι για να έχω μια καλή πορεία στα μεγάλα ζητήματα της Φλώρινας έπρεπε να έχω ανακωχή μαζί του.»

Δεν ήταν λοιπόν ο φόβος των ισχυρών μπροστά στο μεγάλο στόμα και τη «θεία τρέλα» του Αυγουστίνου που του επέτρεψαν να επιβιώσει όλων των καταστάσεων. Ο απολογισμός του έργου του στην περιοχή δείχνει ότι ο Καντιώτης έκανε όσα θα ήθελε και δεν τολμούσε να πραγματοποιήσει ο κρατικός μηχανισμός. Έθεσε τον πληθυσμό της περιοχής σε μια διαρκή παρακολούθηση, που δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ούτε η πιο δραστήρια ΚΥΠ. Κατέστρεψε όσα μνημεία του «ύποπτου» παρελθόντος μπορούσε. Υπήρξε ο «ιερός χωροφύλακας» της Δυτικής Μακεδονίας. «Το ίδιο έργο έχουμε εμείς οι κληρικοί με σας τους αστυνομικούς», έλεγε ο Αυγουστίνος τον Μάιο του 1993. «Στις μέρες μας υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που μισούν τα όργανα της τάξεως. Αλλά όχι! Τα όργανα της δικής μας Χωροφυλακής είναι σαν άγγελοι και αρχάγγελοι που αγρυπνούν για την τάξη και την ασφάλειά μας.»

(πηγή Ελευθεροτυπία, 16/1/2000)

2
Κόσμος / τα 7 καθάρματα της κρίσης
« στις: Ιουλίου 12, 2010, 09:23:15 μμ »
Κυκλοφορεί αρκετά στο διαδίκτυο και μεταφέρω αποσπάσματα που βρήκα από μεταφράσεις του γαλλικού περιοδικού MARIANNE.
Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν αρκετά έντονους χαρακτηρισμούς αλλά έχουν εξαιρετική ακρίβεια στην περιγραφή.
Η Ελλάδα χάρη στον Κώστα Καραμανλή παίρνει άλλη μια πρωτιά διότι, ως πρώτο κάθαρμα από τους 7 που αναφέρει το αφιέρωμα, ξεκινά από αυτόν.
Παραθέτω ότι έπεται από τις μεταφράσεις που βρήκα. Αν βρεθεί ολόκληρο το κείμενο θα είναι καλύτερα.

[align=center]**************************[/align]

Το (πολιτικό) συμπέρασμα του Συντάκτη του δισέλιδου αφιερώματος είναι ότι ο Κώστας Καραμανλής: «ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, από το 2004 έως το 2009, με την ανικανότητα και τα ψέματά του, βύθισε τη χώρα του σε ένα τρομακτικό χάος».

Σκιαγραφώντας το προφίλ, την πολιτική καταγωγή και την κυβερνητική του θητεία ο δημοσιογράφος του MARIANNE μεταξύ άλλων σημειώνει: «Ο κ. Καραμανλής, ανιψιός του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας τέσσερις φορές από το 1955 έως το 1981, είχε μια εξαιρετικά πρωτότυπη ιδέα: να καταστρέψει τη χώρα. Λιγότερο από πέντε χρόνια, του ήταν αρκετά για να αδειάσει τα κρατικά ταμεία και να φέρει την Ελλάδα στην άκρη του γκρεμού". Το δημόσιο χρέος (στο 120% του ΑΕΠ) και το έλλειμμα (στο 13% του ΑΕΠ) προκαλούν ρίγος, αλλά «ο Κώστας διατηρεί ανέπαφο το αστραφτερό του χαμόγελο, που φαίνεται ότι είχε τυφλώσει τους συμπολίτες του το 2004»..

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 εκτιμώντας ότι
«δεν ήταν παρά η παραπλανητική αλλά ελκυστική βιτρίνα των υποσχέσεων και των φιλοδοξιών του». Το τεράστιο κόστος τους είχε προκαλέσει τη δυσπιστία των Ελλήνων πολιτών, η υπερηφάνεια όμως, που τους γέμιζε το γεγονός ότι βρίσκονται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, τους έκανε να μπερδέψουν την ψευδαίσθηση με την πραγματικότητα».

Όπως επισημαίνεται στο άρθρο, ο πρώην Πρωθυπουργός : «λόγω έλλειψης ικανοτήτων, είχε καταφέρει να επιδείξει τεράστιο χάρισμα στην τέχνη της παραπλάνησης. Στην περίοδο της Πρωθυπουργίας του η απόκλιση, μεταξύ των στατιστικών στοιχείων που υποβάλλονταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και των πραγματικών μεγεθών του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας, άγγιζε το 2,2% του ΑΕΠ. Ο Κώστας όμως έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα, όπως ένας πλανόδιος μικροπωλητής σε υπαίθριο παζάρι».

Έτσι αντί να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά και να πατάξει τη γραφειοκρατία και στη διαφθορά που υποστήριζε με θέρμη προτίμησε τη δημιουργία μαγικών εικόνων.
Η παραποίηση των στατιστικών στοιχείων ήταν μια βολική απάτη για τους πραίτορες της εξουσίας μα κυρίως για τον Κώστα Καραμανλή που ζούσε το μύθο του δίνοντας την εντύπωση ότι βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων και της περίοπτης πολιτικής του γραμμής.

Η ευθύνη προφανώς βαραίνει τον ίδιο, αλλά όχι αποκλειστικά. Στο πλευρό του, αλλά στο παρασκήνιο, βρίσκονταν διαρκώς συνεργάτες και σύμβουλοι που πρότειναν τη «συνεργασία» με την Goldman Sachs, που συνέστησαν την κάλυψη των πραγματικών οικονομικών μεγεθών και την υποβολή ψευδών στοιχείων.

Την ίδια στιγμή στην πολιτική ζωή της χώρας επικρατεί ο νεποτισμός της οικογενειοκρατίας και αυτή είναι άλλωστε, και η δική του περίπτωση.

Με τη στρατηγική της «απόστασης» και το βολικό εφεύρημα της «εξαφάνισης» κατόρθωσε να διατηρήσει για μεγάλο διάστημα την δημοφιλία του και να ξανακερδίσει τις εκλογές τη στιγμή που η Ελλάδα φλέγονταν και το κράτος επεδείκνυε πρωτοφανή ανικανότητα και παραλυσία…

Ωστόσο η «άβολη αλήθεια» άρχισε να προβάλλει στον ορίζοντα και το καλοκαίρι του 2009 τα σύννεφα συσσωρεύονταν πάνω από το Μαξίμου.
Έπρεπε να βρεθεί έξοδος κινδύνου.

Την πρόσφεραν οι εκλογές του Οκτωβρίου. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν καταστροφικό για τον ίδιο και οδυνηρό για το διάδοχό του στον πρωθυπουργικό θώκο. Ο Γιώργος Παπανδρέου, με τη σειρά του γόνος πολιτικής οικογένειας της χώρας, δεν θα αργήσει να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της καταστροφής ήδη από την επαύριο της εκλογικής του νίκης το 2009.

Τα στοιχεία παρουσιάζουν ένα έλλειμμα της τάξης του 13%, το διπλάσιο από αυτό που γνώριζαν. Ο Παπανδρέου, χωρίς να διαθέτει το χάρισμα να συγκλονίζει τα πλήθη, μετατρέπεται ξαφνικά σε αντιπαθή πολιτικό όταν ανακοίνωσε δέσμη αυστηρών μέτρων, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα. Τα άσχημα νέα κυκλοφορούν γρήγορα, και οι οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίζουν ανελέητα την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας.
Τα προβλήματα της Ελλάδας πληθαίνουν, η προσπάθεια συνεχίζεται και οι Έλληνες συνειδητοποιούν τη θλιβερή οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει.
«Τι κάνει, τι λέει ο άνθρωπος, που συνέβαλε σε αυτή την τεράστια αναστάτωση; Τίποτα», σημειώνει ο συντάκτης!

Ας αντιμετωπίσουν μόνοι τους οι σοσιαλιστές την οργή του κόσμου. Ας τα βγάλει πέρα μόνος του ο Παπανδρέου με το σχέδιο λιτότητας που διαπραγματεύτηκε με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Ο Καραμανλής θα αποφύγει το πιθανότερο, κάθε είδους νομικής δίωξης και ίσως να μη δώσει ποτέ εξηγήσεις για τις πράξεις του. Από τον τρόπο διαχείρισης των πυρκαγιών του 2008, έως την πρόσφατη οικονομική κρίση, ο πολιτικός αυτός επέδειξε μια ουσιαστική επιμονή για να αποδυναμώσει τη χώρα. Το χειρότερο βέβαια είναι, σχολιάζει, καταλήγοντας το άρθρο, ότι σε περίπτωση μιας εξαιρετικής αντιδημοτικότητας των σοσιαλιστών, ο Καραμανλής μπορεί να φαντάζεται ότι θα εκπροσωπήσει εκ νέου τη χώρα.


[align=center]**************************[/align]

3
Υπάρχουν διαφορετικές πολιτικές λογικές στήριξης για την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό και όχι μοναδικό παράδειγμα τα δυο κείμενα που παραθέτω. Πιστεύω ότι η τεράστια διαφορά δεν προέρχεται επειδή το είναι από  Γαλλία και το άλλο από Γερμανία, αλλά από την πολιτική άποψη που πρεσβεύει η κάθε μια θέση.
Το πρώτο τιμά τον ουμανιστικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει μια αριστερά και το άλλο την λογική του κέρδους που έχει μια δεξιά.



[align=center]
***************************
Έκκληση της "Ουμανιτέ" υπέρ του ελληνικού λαού[/align]

"Πρέπει να βοηθήσουμε τον ελληνικό λαό. Ο ελληνικός λαός δεν ευθύνεται για τη χρεωκοπία του κράτους του. Ο λαός αυτός, που οι χρηματοπιστωτικές αγορές, οι διεθνείς θεσμοί θέλουν να κατακρεουργήσουν, ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χορήγησε γιγάντια δάνεια με επιτόκιο μόλις 1% στις τράπεζες, πρέπει να ωφεληθεί από τα ίδια δάνεια. Όλοι οι λαοί της Ευρώπης απειλούνται από προγράμματα λιτότητα της ίδιας φύσης. Η Ε.Ε. και όλα τα μέλη της πρέπει να ενεργοποιηθούν για τη διατήρηση του ορίζοντα μιας Ευρώπης των λαών".

Η έκκληση αυτή υπέρ του ελληνικού λαού με συλλογή υπογραφών στο διαδίκτυο, δημοσιεύεται σήμερα από τη γαλλική "Ουμανιτέ", λίγες μόλις ώρες μετά την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ.

"Από την αρχή της κρίσης θεωρήσαμε πρώτιστη ανάγκη την εκδήλωση αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό, γιατί όσα του συμβαίνουν είναι απόρροια μιας Ευρώπης όπου κυριαρχούν οι αγορές, μιας φιλελεύθερης Ευρώπης" εξηγεί στην "Α" ο Ζαν Πολ Πιερό, διευθυντής σύνταξης της "Ουμανιτέ", που υπογραμμίζει ότι "έχουμε απόλυτη συναίσθηση ότι ο ελληνικός λαός δεν ευθύνεται για την κρίση που τον πλήττει".

"Θεωρούμε ότι είναι ευθύνη του συνόλου της Ευρώπης να υλοποιήσει μια πραγματική πολιτική στήριξης του ελληνικού λαού". "Αυτή τη στιγμή εκείνο που διακυβεύεται είναι η ίδια η ιδέα της Ευρώπης. Η οικονομική κρίση έδειξε ότι στις τράπεζες δόθηκαν μυθικά ποσά με ελάχιστα επιτόκια και άρα είναι δίκαιο να προσφερθούν στον ελληνικό λαό οι ίδιες προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση. Γι' αυτό και καλούμε με το μικρό αυτό κείμενό μας σε αλληλεγγύη υπέρ του ελληνικού λαού".

Ο Ζαν Πολ Πιερό επέμεινε στην ανάγκη δράσης των κυβερνήσεων για να δοθούν με χαμηλότατα επιτόκια δάνεια στην Ελλάδα -"αυτή είναι η κρίσιμη μάχη και θέλουμε να συνειδητοποιήσει η κοινή γνώμη ότι στο θέμα αυτό διακυβεύεται η αξιοπιστία της Ευρώπης. Συγκεκριμένα ζητάμε να ασκηθούν πιέσεις για χορήγηση πιστώσεων στην Ελλάδα με χαμηλά επιτόκια, χωρίς τη μέγκενη, τις προϋποθέσεις των αγορών και βέβαια χωρίς το ΔΝΤ". "Η ιδέα της Ευρώπης κρίνεται σήμερα στην Ελλάδα".

>>ΑΥΓΗ




[align=center]***************************
Μέρκελ: "Αυστηροί όροι" στην Ελλάδα για να πέσουν τα λεφτά...[/align]


Το ζητούμενο είναι η σταθερότητα του ευρώ και όχι η "διάσωση" της Ελλάδας διαμήνυσε η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκέλα Μέρκελ λίγο μετά το ελληνικό αίτημα για ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να πέσουν λεφτά στο τραπέζι αν προηγουμένως η κυβέρνηση της Αθήνας δεν συμφωνήσει με την Ε.Ε και το ΔΝΤ σ' ένα "αξιόπιστο" πρόγραμμα λιτότητας.

"Είναι σημαντικό, η γερμανική κυβέρνηση όπως και οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στην ευρωζώνη, να εγγυηθεί την σταθερότητα του κοινού νομίσματος", υπογράμμισε η καγκελάριος σε συνένετυξη Τύπου στο Βερολίνο διευκρινίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ θα κρίνουν από κοινού "αν βρισκόμαστε σε μία κατάσταση όπου η σταθερότητα του ευρώ στο σύνολό της, επιβάλλει να προσφέρουμε βοήθεια στην Ελλάδα".

"Δεν πρόκειται για πρόβλημα που αφορά μόνο την Ελλάδα, είναι και πρόβλημα της ευρωζώνης", συμπλήρωσε η καγκελάριος  υπογραμμίζοντας με έμφαση ότι θα πρέπει να τεθούν "αυστηροί όροι" στην Ελλάδα για να πάρει χρήματα από τους Ευρωπαίους εταίρους της.

Η Γερμανία έχει γνωστοποιήσει ότι θα συνεισφέρει στο σχέδιο διάσωσης της ελληνικής οικονομίας με περίπου 8,4 δισ. ευρώ μέσω της κρατικής τράπεζας επενδύσεων KfW. Ωστόσο χτες η Μέρκελ είπε "ότι δεν είναι δυνατό να δώσουμε αυτή τη στιγμή πληροφορίες για τη φύση ή για το πόσο της βοήθειας" που θα δοθεί στην Ελλάδα. Η απόφαση θα ληφθεί μόνο όταν παρουσιαστεί το πρόγραμμα λιτότητας της ελληνικής κυβέρνησης, σύμφωνα με την Μέρκελ.

"Λάκκος δίχως πάτο"...

Στο μεταξύ, φούντωσαν ήδη οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας έναντια στην εμπλοκή του Βερολίνου στο σχέδιο οικονομικής στήριξης της Ελλάδα και ο αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμέγιερ ζήτησε να διευκρινιστεί το πλαίσιο της γερμανικής βοήθειας, πριν τις κρίσιμες τοπικές εκλογές στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, στις 9 Μαϊου. "Οι αγορές και ο γερμανικός λαός απαιτούν σαφήνια, αλλά η κυβέρνηση διστάζει" είπε ο Σταϊνμέγιερ σε δηλώσεις του στον γερμανικό Τύπο.

Ο Φρανκ Σάφλερ στέλεχος του συγκυβερνούντος κόμματος των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP), δήλωσε ότι ενδεχομένως το γερμανικό πακέτο στήριξης της ελληνικής οικονομίας να είναι διπλάσιο των αρχικών προβλέψεων και να αγγίξει τα 30 δισ. ευρώ ως το 2012. Για να γίνει μάλιστα πιο γλαφυρός και κατανοητός στο γερμανικό κοινό, παρομοίασε την Ελλάδα με "λάκκο δίχως πάτο"...


>>>Κυριακίδης Ν. ΑΥΓΗ

4
Στο facebook έχω μόλις 30 φίλους. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, αρκεί να πιστεύεις πως διαθέτεις περισσότερους στην πραγματική ζωή. Η καλή υπηρεσία μού προώθησε μία διαφήμιση με την οποία με προτρέπει να αγοράσω ένα βιβλίο προκειμένου, εύκολα και γρήγορα, να διπλασιάσω τον αριθμό των ηλεκτρονικών μου φίλων. Δεν θέλω, αν και για τα ήθη του δικτύου θα έπρεπε. Είναι, τουλάχιστον, υποτιμητικό να διαθέτεις μόλις 30 φίλους σε ένα περιβάλλον 60 εκατομμυρίων ανθρώπων. Το facebook θα ήθελε να γίνουμε όλοι φίλοι μεταξύ μας. Ει δυνατόν, όλοι οι άνθρωποι που περπατούν και αναπνέουν στον πλανήτη.
[img align=left]http://www.a33.gr/files/images/1041/facebook.jpg[/img]  Να αναρτήσουμε φωτογραφία, στοιχεία ταυτότητας και να συμμετέχουμε με χαρά στις ηλεκτρονικές εφαρμογές που μας ζητούν να δηλώσουμε ποια είναι η αγαπημένη μας στάση στο σεξ. Εκ των πραγμάτων, για αρκετούς ανθρώπους που περνούν τη μέρα τους στο facebook η αγαπημένη τους στάση είναι το 11, κοινώς δύο κορμιά παραλλήλως ξαπλωμένα χωρίς καμία απολύτως επαφή. Αλλά, μισό λεπτό, εδώ χρειάζονται κάποιες εξηγήσεις, αν και όσοι δεν γνωρίζετε τι ακριβώς είναι το facebook θα ήταν καλύτερο να προσπεράσετε το κείμενο.
Όμως, σας θέλουμε εδώ. Το facebook, λοιπόν, περιγράφεται εύσχημα ως μια υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν με τους φίλους τους, να δημιουργήσουν καινούργιες σχέσεις, να συγκροτήσουν ομάδες κοινού ενδιαφέροντος. Ο μέσος χρήστης ξοδεύει 20 λεπτά τη μέρα στο facebook. Τις τρεις πρώτες εβδομάδες, όμως, διαθέτει ώρες ολόκληρες αναζητώντας φίλους και ανταλλάσσοντας μηνύματα. Αυτή είναι η καλή επεξήγηση της υπηρεσίας. Η κακή λέει πως το facebook είναι ένα παγκόσμιο φακέλωμα προς χάρη των μεγάλων πολυεθνικών και των διαφημιστών, που αποθεώνουν τα εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία. Φιλικό στο χρήστη. Μπορείτε να δημιουργήσετε μία προσωπική σελίδα, η οποία ουσιαστικά υποδηλώνει το δικτυακό σας στίγμα. Αν θέλετε, όμως, να σας βρουν οι παλαιοί συμμαθητές και οι φίλοι, είστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσετε το όνομα που αναγράφεται στην ταυτότητά σας. Για πρώτη φορά στην Ιστορία τόσα εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν με προθυμία το αληθινό τους όνομα σε ένα μέσο που είναι προσβάσιμο από όλους. Η εγγραφή, όμως, δεν μπορεί να γίνει χωρίς μία έγκυρη ηλεκτρονική διεύθυνση. Έχουμε, λοιπόν, περίπου 60 εκατομμύρια ονόματα που αντιστοιχούν σε ίδιο αριθμό ηλεκτρονικών διευθύνσεων. Το σύστημα σε προτρέπει να αναρτήσεις τη φωτογραφία σου και φωτογραφίες φίλων.
Χαριτωμένο; Όχι και τόσο. Το facebook είναι η μεγαλύτερη φωτογραφική βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε ποτέ. Στους υπολογιστές του είναι αποθηκευμένες
2 δισεκατομμύρια φωτογραφίες, ούτε το σύστημα συνοριακών ελέγχων των ΗΠΑ δεν έχει τόσες. Μέχρι να διαβάσετε αυτήν την πρόταση στη βάση θα έχουν προστεθεί εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες. Κάθε μέρα 14 εκατομμύρια φωτογραφίες εμπλουτίζουν το φωτογραφικό άλμπουμ της υπηρεσίας. Η συντριπτική πλειονότητα των χρηστών έχει τοποθετήσει προσωπική φωτογραφία. Μπορεί να είναι και η δική σας κάπου εκεί, εν αγνοία σας και μάλιστα ταυτοποιημένη στο πρόσωπό σας. Πώς; Κάποιος φίλος σας «ανέβασε» φωτογραφία σας στο προσωπικό του άλμπουμ, χρησιμοποίησε τη δυνατότητα λεζάντας και έτσι όταν ο δείκτης του mouse περάσει πάνω από το πρόσωπό σας, αποκαλύπτεται και το όνομά σας. Οι χρήστες έχουν κάποιους περιορισμούς στην περιήγηση των προφίλ. Ούτως ή άλλως, δεν μπορείς να βουτήξεις σε εκατομμύρια εγγραφές, θα πνιγείς. Αλλά το facebook μπορεί να τους δει όλους. Και να τους περάσει από λεπτό κόσκινο. Ως υπηρεσία είναι εξαιρετικά εύχρηστη ως και χαριτωμένη.
Διατίθεται ένα πλήθος εφαρμογών με τεστ προσωπικότητας, τα οποία σου αποκαλύπτουν πόσο καλός εραστής είσαι ή σε ποιο είδος καταστροφής αντιστοιχείς. Για να δεις, όμως, τα αποτελέσματα, θα πρέπει να καλέσεις και άλλους είκοσι φίλους να ακολουθήσουν το ίδιο μονοπάτι, δηλαδή να χρησιμοποιήσουν την ίδια εφαρμογή. Έτσι, όσο εσύ απαντάς σε ερωτηματολόγια για να μάθεις με ποιον τρόπο φιλάς, προσφέρεις στην καλή υπηρεσία την ευκαιρία να μάθει όχι μόνο τα δημογραφικά σου στοιχεία, αλλά και από ποιο πλευρό κοιμάσαι το βράδυ. Και φαίνεται ότι κοιμάσαι βαθιά.

Δωρεάν τυρί

Το facebook δεν κρύβει πως δωρεάν τυράκι σερβίρεται μόνο σε ποντικοπαγίδες.
Οι μεγαλύτερες εταιρίες μετρήσεων συνεργάζονται μαζί του, όπως, βέβαια, και οι ισχυρότερες πολυεθνικές, αφού διαπιστώνουν ότι μπορούν να κατευθύνουν τη διαφημιστική τους καμπάνια στο πλέον εξειδικευμένο κοινό που δημιουργήθηκε ποτέ. Ήδη οι μεγαλύτερες εμπορικές επωνυμίες του πλανήτη έχουν υπερήφανα ανακοινώσει τη συνεργασία τους με την υπηρεσία. Μπορείτε, όμως, να δοκιμάσετε και εσείς να διαφημιστείτε σε κοινό της επιλογής σας με προσιτό κόστος. Η διαφημιστική πλατφόρμα του facebook είναι τόσο έξυπνη που το μήνυμά σας θα φτάσει μόνο στους σωστούς αποδέκτες. Μεταξύ μας, πρόκειται για ένα τεράστιο πείραμα του σύγχρονου καπιταλισμού. Μπορείς να κάνεις λεφτά από τη φιλία; Ναι, μπορείς, αρκεί να αντικαταστήσεις τα λόγια από τον ήχο του πληκτρολογίου. Αρκεί να δείξεις πως το εύρος της δικτυακής κοινωνικότητας είναι σημαντικότερο από την ουσία της πραγματικής επαφής. Έτσι, διαβάζουμε στις τελευταίες μελέτες για το φαινόμενο πως η επιτυχία του βασίζεται στην τάση των ανθρώπων να ομαδοποιούνται και να μιμούνται ο ένας τον άλλο. Ο ένας φίλος προσελκύει τον άλλο. Για τις νεαρές ηλικιακά ομάδες η εγγραφή στο facebook είναι τόσο απαραίτητη όσο η κατοχή κινητού τηλεφώνου. Αφού είναι όλοι εκεί! Οι άνθρωποι λένε τα πάντα στο facebook και τα υπογράφουν με το πραγματικό τους όνομα, την ηλεκτρονική διεύθυνση και τη φωτογραφία τους. Και το facebook διαθέτει τεράστια μνήμη και όλη την καλή διάθεση για να συνεργαστεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες, αν του ζητηθεί. Δεν χρειάζεται να σας το πει κάποιος τρίτος, το λέει και η άδεια χρήσης της υπηρεσίας, εκείνο το μακρύ κείμενο κάτω από το οποίο πάντα δηλώνουμε πως συμφωνούμε με όσα γράφει. Μεταφράζουμε: «Όταν χρησιμοποιείτε το facebook ίσως δημιουργήσετε το προσωπικό σας προφίλ, σχέσεις, ανταλλάξετε μηνύματα και κάνετε χρήση των εφαρμογών του διοχετεύοντας προσωπικές πληροφορίες σε διάφορα κανάλια. Εμείς συλλέγουμε αυτές τις πληροφορίες για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένες εφαρμογές». Τι μας λέει; Πως επεξεργάζονται προσωπικά στοιχεία. Το κάνουν όλοι, αλλά στο facebook οι χρήστες κάνουν μια καθημερινή online ψυχανάλυση καταθέτοντας τις προτιμήσεις τους ακόμα και για τα πλέον προσωπικά θέματα.
Το facebook δεν χρειάζεται να δημιουργεί περιεχόμενο για να προσελκύσει χρήστες. Οι χρήστες δημιουργούν περιεχόμενο και αυξάνουν τον αριθμό των συνδέσεων. Το facebook μόνο ρωτάει με έξυπνο τρόπο. Ρωτάει αλλά δεν ξεχνάει:
«Όταν τροποποιείτε τις προσωπικές πληροφορίες που έχετε διαθέσει, το facebook κρατάει αντίγραφο των προηγούμενων πληροφοριών για ένα εύλογο χρονικό διάστημα». Ευτυχώς, όμως, μας λέει πως πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τα προσωπικά μας δεδομένα μπορεί να εκτεθούν σε κακόβουλα μάτια: «Δεν μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι τα προσωπικά σας δεδομένα δεν θα εκτεθούν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Αντιλαμβάνεστε και αποδέχεστε ότι ακόμα και αν διαγράψετε τις προσωπικές σας πληροφορίες, αυτές μπορεί να έχουν μείνει αποθηκευμένες σε σελίδες τρίτων». Θέλετε ένα παράδειγμα; Πολύ πρόσφατα γόνοι γνωστών πολιτικών και επιχειρηματικών οικογενειών της χώρας είδαν να ξετυλίγεται στις σελίδες κυριακάτικης εφημερίδας όλο το κουβάρι των κοινωνικών γνωριμιών τους. Οι περισσότεροι χρήστες δεν αξιοποιούν τη δυνατότητα να απομονώσουν το προφίλ τους, επιτρέποντας την προβολή του μόνο στους φίλους τους. Αν, όμως, έχουμε να κάνουμε με εξουσιοδοτημένες κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, τότε το facebook θα χαρεί να εξυπηρετήσει:
«Χρησιμοποιώντας το facebook συμφωνείτε στη μεταφορά προσωπικών σας δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μπορεί να υποχρεωθούμε να διαθέσουμε τα προσωπικά σας στοιχεία έπειτα από νομικές αιτήσεις ή δικαστικές αποφάσεις. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη διανομή πληροφοριών σε τρίτες εταιρίες, δικηγόρους ή πράκτορες κυβερνητικών υπηρεσιών».
Στο facebook θα παραμείνεις έστω και νεκρός. Μπορεί να ακούγεται γλυκό καθώς οι φίλοι σου σπεύδουν στη σελίδα σου και γράφουν διάφορα όμορφα, αλλά από ένα σημείο και μετά γίνεσαι ένας ηλεκτρονικός βρικόλακας. Η υπηρεσία θέλει στοιχεία και ένα φορτίο χαρτιά για να διαγράψει το προφίλ ενός ανθρώπου που πέθανε. Ίσως να είναι, τελικά, η σύγχρονη εκδοχή της έννοιας για τη μετά θάνατο ζωή, που μπορεί να είναι και καλύτερη από μια ζωή στο facebook.

Οι άνθρωποι πίσω από το facebook

Το facebook δεν πωλείται, τουλάχιστον προς το παρόν. Η κεφαλαιοποίησή του αποτιμάται στα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Έχει προσελκύσει τις μεγαλύτερες εταιρίες της δικτυακής οικονομίας, αλλά περιόρισε τη συμμετοχή τους σε μικρό ποσοστό των μετοχών. Ακούστηκαν αρκετές ενδιαφέρουσες φήμες περί εξαγοράς, αλλά καμία δεν ανταποκρίνεται, όπως φαίνεται, στην αλήθεια. Εξίσου ενδιαφέρουσα, όμως, είναι η πραγματικότητα για τη μετοχική σύνθεση της εταιρίας. Ο σταρ, αυτός που αναλαμβάνει να δανείζει πρόσωπο και φωνή στο facebook, είναι ο Μαρκ Ζούγκεμπεργκ, ο πρώην φοιτητής που δημιούργησε την υπηρεσία. Ο ίδιος έχει κατηγορηθεί πως «έκλεψε» την ιδέα από μια άλλη υπηρεσία. Στο διοικητικό συμβούλιο υπάρχουν άλλοι δύο άνδρες. Ο Τζιμ Μπρέιερ, που εκπροσωπεί ένα venture capital, και ο Πίτερ Θίελ. Ο Θίελ ξέρει από επενδύσεις. Είχε συμμετάσχει στη δημιουργία της πετυχημένης υπηρεσίας ηλεκτρονικών πληρωμών, του paypal. Έτσι, δέχθηκε να τοποθετήσει και 500.000 δολάρια στο facebook. Σήμερα το μερίδιό του αξίζει πάνω από 1 δισ. δολάρια.
«Μπορείς να έχεις μια τράπεζα που δεν κινδυνεύει από επανάσταση, αρκεί να την εγκαταστήσεις στο Βανουάτου», λέει ο Θίελ, που λατρεύει τους φορολογικούς παραδείσους και μισεί τους φόρους. Δεν είναι ο μόνος που το πιστεύει. Πιστεύει και άλλα. Πως ο ιδανικός κόσμος είναι έξω από τα όρια του πραγματικού, είναι εικονικός και ελέγχεται από μηχανές με νοημοσύνη υψηλότερη της ανθρώπινης. Αν πείτε πως λέει βλακείες, θα σας απαντήσει ότι με κάτι τέτοια έγινε πλούσιος και δεν θα έχει άδικο. Ας δούμε και το τρίτο μέλος του διοικητικού συμβουλίου, τον Τζιμ Μπρέιερ. Ο Τζιμ, μέσω των συμμετοχών του σε άλλες εταιρίες, είναι στενά, πολύ στενά, συνδεδεμένος με την Q-Tel. Τι είναι πάλι αυτό; Είναι ένα venture capital, ένα επενδυτικό κεφάλαιο, που ελέγχεται, επισήμως, από τη CIA. Σκοπός του είναι να συνδέει την καλή υπηρεσία με την τεχνολογία αιχμής, επενδύοντας σε εταιρίες με αντικείμενο χρήσιμο για τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αν μη τι άλλο, φακέλωμα τέτοιου μεγέθους έχει και ενδιαφέρον, αλλά και ζωτική χρησιμότητα για τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.»

Έρευνα

…που πραγματοποιήθηκε σε αμερικανικά πανεπιστήμια έδειξε πως το facebook είναι το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, μαζί με το σεξ και την μπίρα. Πρώτο είναι το ipod. Κάθε μέρα 200.000 άνθρωποι δημιουργούν σελίδα στην υπηρεσία. Κάθε χρήστης «ανεβάζει» κατά μέσο όρο 44 φωτογραφίες συνδεδεμένες με το προφίλ του. Το facebook είναι ο έκτος δημοφιλέστερος δικτυακός τόπος στο Internet. Χώρες με τους περισσότερους χρήστες: ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία, Αυστραλία, Τουρκία.

Από «Ελεύθερο Τύπο» (Σάββατο 1 Μαρτίου 2008)

5
Λάβρος στην απόφαση της κυβέρνησης να φορολογήσει την Εκκλησία της Ελλάδας με τον νόμο για τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, που προβλέπει φορολόγηση 3 τοις χιλίοις, εμφανίστηκε σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου στα Ιωάννινα ο τοπικός μητροπολίτης Θεόκλητος υπό την ιδιότητα του προέδρου της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών.
«Είπα στον υπουργό (σ.σ. Γ. Παπακωνσταντίνου): Υπάρχει θεομηνία ή πόλεμος να συνεισφέρουμε; Οχι. Αυτή τη στιγμή καλούμαστε να συνεισφέρουμε για τις ανύπαρκτες οικονομικές πολιτικές. Οταν καλούμαι να πληρώσω τα σπασμένα άλλων, δεν το αποδέχομαι» ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Θεόκλητος και εκτίμησε πως «η επιβολή φόρων θα οδηγήσει σε χρεοκοπία την Εκκλησία».

Ο κ. Θεόκλητος έκανε μια ιστορική αναφορά στις προσπάθειες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να αποσπάσει την εκκλησιαστική περιουσία. Η σημερινή ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας, είπε, σύμφωνα με πρόσφατες τραπεζικές εκτιμήσεις ανέρχεται σε 702.160.000 ευρώ και τελικά της έχει απομείνει μόνο το 4% της αρχικής της. Σε ό,τι αφορά τις μετοχές της, αυτές δεν ξεπερνούν τα 9 εκατομμύρια στην Εθνική Τράπεζα!

«Πολλές φορές το κράτος αφαίμαξε την περιουσία της Εκκλησίας» τόνισε, με τελευταία το 1952, όταν υπογράφηκε και η σύμβαση που είναι σε ισχύ μέχρι σήμερα.

Οπως είπε, η Εκκλησία δεν θέλει ν' αρνηθεί τη συμμετοχή της, αλλά να φορολογηθεί με 1 τοις χιλίοις, όπως τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, και όχι με 3 τοις χιλίοις, διότι δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, αφού συντηρεί πάνω από 800 ιδρύματα για τους ενδεείς της κοινωνίας.

Οταν ρωτήθηκε, επανέλαβε ότι είναι υπέρ του διαχωρισμού κράτους-Εκκλησίας. «Μακάρι να είχε γίνει. Ετσι κι εγώ δεν θα είχα παπάδες που θα μου έλεγαν ότι είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Μπορεί να είχα λιγότερους, αλλά θα ήταν παπάδες. Φταίμε όμως κι εμείς. Γιατί πολλές φορές κάναμε από τον άμβωνα πολιτική» κατέληξε ο κ. Θεόκλητος.
(από www.enet.gr)

*************

Η εκκλησία και ειδικά η εκκλησιαστική περιουσία έχει πολλές ιδιαιτερότητες. Πρέπει να φορολογηθεί ή δεν χρειάζεται ή να έχει χαμηλότατο συντελεστή όπως τα ΝΠΔΔ??

6
[youtube]QjQD03o64pM[/youtube]
Το παράδοξο δεν είναι ότι λένε όταν είναι μεταξύ τους, ότι φανταζόμασταν αλλά δεν το παραδέχονταν
Ούτε το γεγονός της προσπάθειας να τα μπαλώσουν
Το παράδοξο είναι ότι ακόμα κι όταν είναι μεταξύ τους, καταγράφει ο ένας τον άλλον
Νομίζω σε αυτό το βίντεο που έβγαλε στο Αλτερ ο Χαρδαβέλας δεν είχαν βάλει κατάσκοπο οι δημοσιογράφοι, ούτε ότι θα υπήρχε κάποιος κρυφοπασόκος να τους γράφει.
Ένας από την παρέα κατέγραφε τους άλλους

Δικός τους άνθρωπος μεγάλης εμπιστοσύνης είναι. Τώρα ξέρουν και ποιός είναι από την γωνία λήψεως που υπάρχει
Έχω μια μεγάλη βεβαιότητα ότι αν κοιτάξουν (και) τα δικά τους βίντεο που κατέγραφαν τους απέναντι τους, θα τον δουν, αν δεν θυμούνται καλά

7
Πολιτικός καφενές / Μετανάστες
« στις: Ιανουαρίου 18, 2010, 01:16:38 μμ »
Νομίζω πως είναι και ώριμο και σωστό και προς το συμφέρον της χώρας μας οι όποιοι ξένοι υπήκοοι που επιθυμούν να έχουν μόνιμα έγραφα στην Ελλάδα να μπορούν να τα αποκτήσουν
Εδώ και δεκαετίες είμαστε χώρα με υπογεννητικότητα.

Τι σημασία θα έχει αν μετά από 100 χρόνια θα βλέπεις έλληνες λευκούς και έλληνες μαύρους. Καμαρώνουμε και σήμερα όταν βλέπουμε τον μαύρο Έλληνα Σκορτσιανίτη να βάζει καλάθια στο μπάσκετ για την Εθνική Ελλάδος
Θα έχει όμως σημασία αν μετά από 100 χρόνια η Ελλάδα με την συνεχόμενη υπογεννητικότητα της παύσει να υπάρχει
Αυτό οι ακροδεξιοί που ουρλιάζουν κατά των μεταναστών κάνουν πως το ξεχνούν και μιλούν για καθαρότητες και άλλες ηλιθιότητες που οι ίδιοι δεν έχουν

Όταν ένας μετανάστης έχει μόνιμη κατοικία και έχει μάθει τα βασικά της ελληνικής γλώσσας να μπορεί να κάνει αίτηση για έγραφα ταυτοποίησης του

Όταν ένα παιδί γεννιέται στην Ελλάδα να μπορεί να πάρει αυτόματα την Ελληνική υπηκοότητα αρκεί να το επιθυμούν και οι γονείς του. Οι γονείς με παιδί που έχει πάρει ελληνική υπηκοότητα να μπορούν άμεσα να πάρουν και οι ίδιοι ελληνική υπηκοότητα αν το επιθυμούν. Η ελληνική υπηκοότητα είναι κάτι περισσότερο από την ταυτοποίησης που ανέφερα πριν

Γενικά η Ελλάδα μπορεί να επενδύσει και να οργανώσει σωστά το θέμα των οικονομικών μεταναστών.
Από πρόβλημα που είναι σε πολλές περιπτώσεις στον ελληνικό οικονομικό και κοινωνικό ιστό να μπορέσει να γίνει η λύση του προβλήματος.

Το πρόβλημα δεν είναι οι μετανάστες αλλά όσοι το φοβούνται και το εξορκίζουν.
Η λύση δεν είναι η εκδίωξη (που είναι αδύνατη να γίνει) αλλά η σωστή οργάνωση και σωστή αξιοποίηση για το καλό της Ελλάδας αλλά και των μεταναστών.
Να μη είναι ξένοι σε ξένη χώρα εφ όρου ζωής αυτοί και τα παιδιά τους
Να μη κάνουμε στους άλλους αυτό που δεν θέλαμε να κάνουν σε εμάς όταν ήμασταν οικονομικοί μετανάστες

8
και φτάσαμε να γίνει επίσημη πρόταση μέσα στο Ελληνικό κοινοβούλιο από αρχηγό κόμματος για ποινικοποίηση του ντυσίματος
Συγκεκριμένα ο κ. Καρατζαφέρης πρότεινε πριν δυο μέρες (αν θυμάμαι καλά) την παρακάτω πρόταση
Όποιος φοράει κουκούλα να συλλαμβάνεται με το ιδιώνυμο
νέτα σκέτα

Το ερώτημα μου είναι αν είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αντιδημοκράτες που κάθε ευκαιρία για χουντικές αναμοχλεύσεις τους έλκει σαν το μέλι την μέλισσα

Το φαινόμενο των κουκουλοφορων δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις με ιδιώνυμα και το τι φοράς.
Θα ορίσεις την κουκούλα, θα αρχίσουν να φορούν κασκόλ
Θα προβλέψεις και κασκόλ θα φορέσουν κράνη μηχανής
Ότι και να κάνεις με τόσο «ηλίθιες» προτάσεις θα υπάρχουν δεκάδες αντιμέτρα

Άσε δε που θα μπορεί μετά ο κάθε αστυνομικός και διαδήλωση να μη υπάρχει, να μπορεί να σε τρέχει με το ιδιώνυμο αν απλά κρυώνεις και έχεις σκεπασμένο με κάποιο ρούχο το κεφάλι σου
Να βγει στην παρανομία και το κασκόλ? Έλεος

Δεν λείπουν οι νόμοι για να διατηρηθεί η «όποια» τάξη αλλά λείπει η τάξη των εχόντων την αρμοδιότητα να τους εφαρμόσουν στην πράξη

9
Cafe / πρωτοχρονιάτικο μήνυμα
« στις: Δεκεμβρίου 14, 2008, 06:35:04 μμ »
τι πρωτοχρονιάτικο μήνυμα θα στέλνατε φέτος ?

10
Σχέσεις / Έρως ανίκατε μάχαν
« στις: Δεκεμβρίου 14, 2008, 02:21:11 μμ »
Ερως ανίκατε ... γήρας


Σε μια παραποτάμια κωμόπολη της Κολομβίας, ένας γέρος καλοστεκούμενος και ολομόναχος πεθαίνει από... έρωτα. Εργένης εκ πεποιθήσεως που συναναστρεφόταν μόνο πόρνες, στα ενενήντα του βιώνει σαν θαύμα τον πρώτο έρωτα της ζωής του που είναι μια νεαρή παρθένα.


Χρειάζεται μαεστρία ν' αφηγηθείς μια τέτοια παράδοξη και τολμηρή ιστορία, να έχεις νιώσει ασήκωτο το βάρος του χρόνου για να την ξεδιπλώσεις με τρόπο παραμυθητικό, χιουμοριστικό και συγκινητικά αισιόδοξο κλείνοντας το μάτι στη ζωή και στο θάνατο. Κι αυτό κάνει ο «μαέστρος» της Λατινικής Αμερικής, ο 76χρονος Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες με την τελευταία νουβέλα του «Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου» (μετάφραση Κλαίτης Σωτηριάδου- εκδόσεις «Λιβάνη»).

Ενα «μελτέμι» φυσάει στην καρδιά του ηλικιωμένου δημοσιογράφου όταν αντικρίζει το... δώρο που έχει ζητήσει για τα 90ά του γενέθλια σ' έναν οίκο ανοχής. Η ημίγυμνη ομορφιά της κοιμισμένης παρθένας στο κρεβάτι τον αναστατώνει. Την παρατηρεί, τη νανουρίζει, της λέει παραμύθια, της φέρνει δώρα στις επόμενες σιωπηλές επισκέψεις του. Παράλληλα αναπολεί το παρελθόν του, τους γονείς του, την αδυναμία του στις πόρνες και στην εργένικη ζωή.

Αντί για ειδησεογραφικά άρθρα γράφει... ερωτικές εξομολογήσεις στην εβδομαδιαία στήλη του στην εφημερίδα, βρίσκοντας μεγάλη απήχηση στο αναγνωστικό κοινό (π.χ. «Πώς να γίνετε ευτυχισμένος μ' ένα ποδήλατο στα ενενήντα»). Ερωτευμένος με την ύλη του ονείρου έχει ξεφύγει πλέον από τη... σκλαβιά που τον κρατούσε υποταγμένο από τα δεκατρία του. «Το σεξ είναι η παρηγοριά που έχει κανείς όταν δεν υπάρχει έρωτας», λέει κάποια στιγμή.

Ο έρωτας στα χρόνια των γηρατειών. Οι αναμνήσεις ενός γέρου που δεν το βάζει κάτω, που ίπταται στη γλυκιά αυταπάτη του έρωτα, που λατρεύει εκτός από τις πόρνες, τα βιβλία και την κλασική μουσική. Σε τι ελπίζει πλέον; Να πεθάνει «κάποια μέρα μετά τα εκατό του». Μοιάζει να μας αποχαιρετά ο Γκάμπο μ' αυτό το καρδιοτονωτικό παραμύθι του για ενηλίκους-υπερηλίκους. Εμείς θα περιμένουμε και τα επόμενά του. Αλλωστε τα πρώτα εκατό χρόνια είναι δύσκολα...



(από τον ΓΙΩΡΓΟ ΒΙΔΑΛΗ)

11
Φιλοσοφία / Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΗΔΕΩΣ ΖΗΝ
« στις: Δεκεμβρίου 14, 2008, 02:09:51 μμ »
[align=center]"Ω, εσύ που πρώτος μπόρεσες από το τόσο σκότος
να βγάλεις τέτοια ξάστερη φεγγοβολή, της ζήσης την ευτυχία φωτίζοντας,
του γένους των Ελλήνων στολίδι, εσένα ακολουθώ και τα πατήματά μου
τώρα πιθώνω σταθερά στα χνάρια των ποδιών σου". [/align]




ΛΟΥΚΡΗΤΙΟΣ (ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ)

Σελίδες: [1]