Εμφάνιση μηνυμάτων - sun-sweet

Welcome to A33 Community - αρνάκι άσπρο και παχύ.....

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - sun-sweet

Σελίδες: 1 2 [3] 4
31
Σχέσεις /
« στις: Δεκεμβρίου 07, 2004, 04:27:49 μμ »
Να θυμάσαι ότι οι άλλοι δεν μπορούν να γίνουν εσύ
Να θυμάσαι να ψάχνεις πίσω από το προφανές εκεί κρύβεται η ουσία
Να θυμάσαι ότι κανείς δεν είναι τέλειος
Να θυμάσαι να κοιτάς κατάματα αυτό σημαίνει αλήθεια
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις έτσι γλιτώνεις απο πολλές άσχημες καταστάσεις
Να θυμάσαι να είσαι ο εαυτός σου μόνο έτσι μπορείς να νιώσεις την πραγματική αγάπη
Να θυμάσαι να προσεύχεσαι είναι μοναδικό αυτό που λαμβάνεις κατά την διάρκεια της προσευχής
Να θυμάσαι ότι την αγάπη την έχουμε στην καρδιά μας και είναι απεριόριστη σε ποσότητα0, δώστην χωρίς τσιγκουνιες...

32
Cafe /
« στις: Δεκεμβρίου 07, 2004, 04:13:49 μμ »
Δεν ξέρω αν είναι εξάρτηση αυτό που αναφέρεις καλό μου μινοράκι, ποτέ δεν αισθάνθηκα εξαρτημένη επειδή είμαι η κόρη κάποιου, η γυναίκα κάποιου ή η μητέρα κάποιου, αντιθέτως με χαροποιεί το γεγονός ότι είμαι κόρη, μητέρα, σύζυγος και δεν είμαι απλά ένα άτομο χωρίς τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που τα θεωρώ τιμή μου να μου τα προσδίδουν. Η πραγματική εξάρτηση υφίσταται όταν εμείς οι ίδιοι είμαστε προσκολλημένοι στους παραπάνω αναφερόμενους ρόλους μας στην ζωή και δεν μπορούμε να κάνουμε βήμα ή σκέψη χωρίς αυτούς τους ρόλους. Ο καθένας μας έτσι κι αλλιώς είναι μια ανεξάρτητη μονάδα, το αν θα εξαρτηθούμε απο κάποιον είναι βαση δική μας επιθυμίας και μόνο.

33
Cafe /
« στις: Δεκεμβρίου 07, 2004, 04:03:44 μμ »
Μάτια, χαμόγελο και χέρια είναι τα πρώτα που κοιτάω σ'εναν άντρα. Όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά όχι ότι μου είναι αδιάφορα αλλά έπονται :D

34
Cafe /
« στις: Δεκεμβρίου 07, 2004, 04:00:09 μμ »
Χριστούγεννα η γιορτή της γέννησης της ελπίδας για έναν καλύτερο κόσμο, η γέννηση της Αλήθειας μια ευχή λοιπόν ας λάμψει το Χριστουγεννιάτικο Αστέρι σε όλες τις καρδιές φέτος.

35
Ποίηση Λογοτεχνία /
« στις: Δεκεμβρίου 01, 2004, 07:14:50 μμ »
ΑΝΑΜΟΝΗ
Σε περιμένω. Μη ρωτάς γιατί.
Μη ρωτάς γιατί περιμένει εκείνος
Που δεν έχει τι να περιμένει
Και όμως περιμένει.

Γιατι σαν πάψει να περιμένει
Είναι σα να παύει να βλέπει
Σα να παύει να κοιτά τον ουρανό
Να παύει να ελπίζει
Σα να παύει να ζει.

Αβάσταχτο είναι... Πικρό είναι
Να σιμώνεις αργά στ'ακρογιάλι
Χωρίς να είσαι ναυαγός
Ούτε σωτήρας
Παρά ναυάγιο...


ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ



Υ.Γ. Αυτό θα ήθελα να το αφιερώσω στον άνθρωπο με το ομορφότερο χαμόγελο

36
Ψυχολογία /
« στις: Νοεμβρίου 30, 2004, 01:45:27 μμ »
Όταν ακούω τέτοιες εκφράσεις, μπαίνω στην διαδικασία να αναρωτηθώ:Αλήθεια μήπως ο κύριος/α αναρωτιέται ο/η  ίδιος/α και ψάχνει να βρει απεγνωσμένα τον εαυτό του/της μέσα από τις απαντήσεις τρίτων?

37
Cafe /
« στις: Νοεμβρίου 30, 2004, 01:21:43 μμ »
Δεν μου κάνει εντύπωση αγαπητέ Βασίλη, μερικοί άνθρωποι έχουν ισοπεδώσει κάθε αξία, το θέμα όμως είναι να τους αντιμετωπίζεις με χιούμορ, γιατί ότι διαφορετικό και να πεις θα είναι σαν να μιλάς στον βρόντο, οπότε μην χαλιέσαι με ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα περισσότερο να σου προσφέρουν εκτός απο το κενό.
Ωστόσο θα πρέπει και η σύντροφός σου να κρατάει απόσταση απο τέτοιους ανθρώπους.

38
Σχέσεις /
« στις: Νοεμβρίου 27, 2004, 01:45:07 πμ »
Μου λείπεις και της λείπεις, μας λείπει η παρουσία σου, η ασφάλεια που μας προσέφερες, το χαμόγελό σου, τα λαμπερά σου μάτια που φώτιζαν το σκοτάδι που πολλές φορές έμπαινε βίαια στην ψυχή μου. Κάθε βράδυ προσεύχομαι για σένα, να είσαι καλά εκεί που πήγες και να μας βλέπεις και να χαμογελάς  μ'ακούς...  Στέρεψαν πια τα δάκρυά μας, ο πόνος έγινε φίλος μας και απεγνωσμένα προσπαθούμε να κάνουμε την απουσία σου παρουσία.. Ξέρουμε ότι μας προστατεύεις απο εκεί κι αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. Είσαι η αγάπη μου η παντοτινή πέρασαν κιόλας 4 χρόνια μα για μένα ακόμη είναι χθές, το μωρό μας κάθε βράδυ σε βλέπει στον ύπνο του, είσαι αναντικατάστατος γλυκειά μου αγάπη.

39
Ποίηση Λογοτεχνία /
« στις: Νοεμβρίου 26, 2004, 02:10:01 μμ »
ΕΡΩΤΙΚΟ

Ήρθε.
Και φώτισε την καταπακτή μου.
Κι έγινε φώς. Ήταν ο ουρανός; Δεν ξέρω.
Ενα μόνο ξέρω.
Πως έχασα τη γη.

Ήρθε.
Και ξοπίσω της έτρεχαν ξυπόλυτες
ένα κοπάδι ξέπλεκες ακτίνες.
Παίζοντας κρυφτούλι με τους ατμούς.


Ήρθε.
Κι έφυγε τρομαγμένη η πίσα
Σκορπώντας τα μαύρα της δάκρυα
Ενώ κάτι μεθυσμένοι κορυδαλοί
Ανεβοκατέβαιναν σα σαλτιμπάγκοι.

Ήρθε.
Κι ένα χελιδόνι
-Καθώς έφευγε για τόπους μακρινούς-
Σταμάτησε κι άπλωσε τις φτερούγες του
πάνω στο σταυρό της κοντινής μας εκκλησιάς.
Αγάπη!
Για να ζήσεις ήρθες
Ή για να σταυρωθείς.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

40
Καλλιτεχνικός καφενές /
« στις: Νοεμβρίου 26, 2004, 01:54:31 μμ »
Η αγαπημένη Kahlil Gibran

41
Φιλοσοφία /
« στις: Νοεμβρίου 26, 2004, 01:40:22 μμ »
Σαφώς και χειραγωγούμαστε και πρωτίστως απο τα πρέπει που έχουμε βάλει στην ζωή μας, κανείς δεν κάνει αυτό που πραγματικά θέλει,κανείς δεν λέει αυτό που πραγματικά σκέφτεται και πιστεύει, γιατί απλά φοβάται ότι θα απορριφθεί από το πλήθος, όλοι έχουμε μπει σ'εναν δρόμο τον όποιο έχουν χαράξει άλλοι για εμάς κι εμείς απλως ακολουθούμε μια προκαθορισμένη πορεία κι αν κάποια φορά τύχει να λοξοδρομήσουμε μας θάβει η ίδια μας η αλήθεια...

42
Cafe /
« στις: Νοεμβρίου 26, 2004, 01:30:31 μμ »
Θέλω να μην πάψω να θέλω και να ονειρεύομαι ποτέ!!!!

43
Σχέσεις /
« στις: Νοεμβρίου 26, 2004, 01:15:23 μμ »
Ειλικρινά minoraki μου εμένα δεν μου έχει τύχει για να το ξέρω.

44
Σχέσεις /
« στις: Νοεμβρίου 26, 2004, 12:13:13 μμ »
Μοναξιά... κάποιοι μας την επιβάλλουν και κάποτε την επιλέγουμε. Όταν μας την επιβάλλουν είναι φρικτή, όταν την επιλέγουμε είναι λύτρωση. Η μοναξιά παύει να είναι φρικτή όταν οι ίδιοι το θέλουμε κι όταν καταλάβουμε ότι η ζωή είναι χαρά, όσο πόνο κι αν μας δίνει κάποιες φορές, κανείς στην ουσία δεν είναι μόνος παρα μόνο όταν ο ίδιος το θέλει και παραιτείται απο την χαρά της ζωής.

45
Σχέσεις /
« στις: Νοεμβρίου 26, 2004, 12:02:20 μμ »
Πολύ απλά τα θέλουν όλα δικά τους... :D

Σελίδες: 1 2 [3] 4