Εμφάνιση μηνυμάτων - PoiSoN_GiRL

Welcome to A33 Community - αρνάκι άσπρο και παχύ.....

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - PoiSoN_GiRL

Σελίδες: 1 2 [3] 4 5 ... 7
31
λοιπον αγαπητα παιζακια ,
επειδη αρκετοι απο εσας μου εχουν ζητησει mp3 απο τις λιστες που εχω ποσταρει, θα ηθελα να οργανωθουμε λιγο για να μπορεσουμε να αλληλοβοηθηθουμε μεταξυ μας ωστε να βαλω κι εγω σε μια σειρα τα πραγματα και να μπορεσω να σας δωσω οτι μου ζητησατε.
Επειδη μου ειναι δυσκολο το να ψαχνω απο ποστ σε ποστ και φανταζομαι οτι ισως και για εσας να ειναι κουραστικη ή βαρετη η μεθοδος pm & email, αν συμφωνειτε κι εσεις μπορειτε εδω να μου αναφερετε τα mp3 που θελετε ωστε κι εγω να οργανωθω και να μην ψαχνομαι.
Αν θεωρειτε οτι υπαρχει καποιος τροπος πιο ευκολος θα σας παρακαλουσα να τον αναφερετε, η καποια προταση ωστε να μπορεσουμε να συντονιστουμε ! Αν παρ'ολα αυτα καποιος θελει να λειτουργησει με την μεθοδο pm θα τον παρακαλουσα να μου γραψει και την διευθυνση του ωστε να μου ειναι εφικτο να επικοινωνησω μαζι του  :lol:
Ευχαριστω για την κατανοηση .. τι να κανω ειμαι ξεχασιαρα και μπερδευομαι  :?
Οποιαδηποτε προταση / συμβουλη / υποδειξη ειναι καλοδεχουμενη !
σμουτςςςςςςς  :lol:

αν λοιπον δεν υπαρχει καποια διαφωνια ... ξεκινηστε να ποσταρετε  :P

32
Ετσι απλα


όλα τ' άστρα σε φωτίζουν πήραν κάτι από σένα
μια λάμψη σε τυφλώνει
μια θάλασσα χωρίζει δύο όχθες, δύο λέξεις
χθες μου είπες πως σ' αρέσει έτσι απλά
στο δικό σου ουρανό περπατάω και σκορπίζω
το φεγγάρι και τον ήλιο
ένα σύννεφο χωρίζει γη και ουρανό, δύο λέξεις
χθες μου είπες πως σ' αρέσει έτσι απλά

33
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / Παζλ
« στις: Μαΐου 27, 2005, 06:53:23 μμ »
Κάθε σου δάκρυ


Θέλεις ν'αγγίξει το πρόσωπο σου ο άνεμος
να περπατήσεις σ'ένα λιβάδι απάτητο
να το ποτίσεις με το δικό σου το δάκρυ
για νανιώσεις ξανά τ'άγγιγμα της αγάπης


Κάθε σου δάκρυ μία μέλωδία
για ανεκπλήρωτες του πόθου ευχές
κάθε σου δάκρυ μία μελωδία
για ότι έννιωσεςσε λάθος εποχές

Θέλεις νάφήσεις τη γνώση σου ελεύθερη
να κολυμπήσει γυμνή σε ένα ποτάμι
να παρασύρει η νύχτα τον έρωτα
να δείς μακριά μες το σκοτάδι

34
Σχέσεις / OLa aUTa pOU Den EipA ..
« στις: Μαΐου 25, 2005, 06:37:58 πμ »
Τι ειναι αυτο που δεν προλαβες να πεις σε εκεινη/εκεινον που εφυγε ?
Τι ειναι αυτο που θα ηθελες να της/του πεις εστω και αργοπορημενα αν ειχες την ευκαιρια ?

35
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / ΠΥΞ ΛΑΞ
« στις: Μαΐου 23, 2005, 08:19:48 μμ »
Της γοργόνας οι καημοί


Θα μου διαβάσεις ένα στίχο του Καβάφη
κι έτσι καθάρισες με όλη την ελίτ
έχεις τον τρόπο να καλύπτεις την απάτη
με ένα στυλ καταραμένου φοιτητή
 
Θα μου διαβάζεις Καζαντζάκη και Σεφέρη
μα δε με ψήνει η μουτσούνα που φοράς
στην επιφάνεια η γοργόνα υποφέρει
μέχρι να πάρει ό,τι απάντηση ζητά
 
Ζει ο αδερφός μου ο Αλέξανδρος
ζει και βασιλεύει μες στο πέλαγος
 
Θα μου διαβάσεις των κινέζων παροιμίες
είναι της μόδας τώρα η ανατολή
με μία κάρτα μπαινοβγαίνεις στις φατρίες
κι ας είσαι μόνο ο φτωχός ο συγγενής
 
Θα μου διαβάσεις του Ελύτη τις καντάδες
μα δροσουλίτες δεν θα βλέπεις πουθενά
δεν ξεψυχάνε στην καρδιά μας οι Ζορμπάδες
αν η γοργόνα έχει απάντηση ξανά
 
Ζει ο αδερφός μου...

36
ΒΑΣΙΣΟΥ  ΠΑΝΩ ΣΟΥ


Δεν με νοιάζει τι λες , δεν με νοιάζει τι κάνεις
μπορείς άμα θέλεις να φτάσεις ψηλά
ή να κρυφτείς να πεθάνεις
Δεν έχω καιρό , μαζί σου να χάσω
τα όνειρα , που για καιρό κυνηγώ
για’σενα δεν θα χαλάσω
Έτσι σκληρή ειν’η ζωή να το ξέρεις
μέσα σου ψάξε ,για να μην υποφέρεις
Βασίσου πάνω σου , βασίσου πάνω σου
Σταματά να κλαις , σταματά να σε λυπάσαι
ψάξε βαθιά την δύναμη σου να βρεις
να πάψεις πια να φοβάσαι
Στο λέω δεν έχω καιρό , μαζί σου να χάσω
τα όνειρα , που για καιρό κυνηγώ
για’σένα δεν θα χαλάσω
Έτσι σκληρή ειν’η ζωή να το ξέρεις
μέσα σου ψάξε ,για να μην υποφέρεις
Βασίσου πάνω σου , βασίσου πάνω σου
βασίσου πάνω σου , μην σταματάς πουθενά
Υπάρχει μέσα σου ,αυτός ο θεός που ζητάς
βασίσου πάνω σου

37
ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ

Μη λες πως δεν προσπαθήσαμε
μη κλαις για ό,τι κι αν συμβεί
δε φταίει κανείς που εδώ γυρίσαμε
δε φταίει κανείς, μόνο εμείς.

Η ιστορία μας κρυμμένος θησαυρός
Κι η αγωνία μας για ό,τι απλά γυαλίζει
Κι όμως το ξέρω θα περάσει ο καιρός
Κι εμείς ακόμη θα ζητάμε κάποια λύση.

38
Τετραγωνισμένα φύλλα

Τετραγωνισμένα φύλλα
φύλλα πουλημένης έκφρασης
φιγουράρουν αποβλακωτικά
πίσω από πάγκους
με χυμένα σκουπίδια
Έγινε το rock στίβες αποτσίγαρων
από πελάτες pub
που τραβολογιούνται
από χιλιοτυπωμένες φάτσες
λόγια και παραγγελιές
για κανάλια φυγής
Ταβέρνα , καφετέρια , pub
στρατόπεδο , σπίτι
Πάλι απ` την αρχή.
Κόλλησαν όλα στο μυαλό μου
σαν χυμένοι καφέδες
ξεραμένοι στα ίδια
λουστραρισμένα τραπεζάκια.
Έμποροι μεταπουλούν
την ευχαρίστηση
με δόσεις άφιλτρων χειμάρων κοροϊδίας
σ' αντάλλαγμα χρυσάφι
και πιοτό για παραλλαγή
Ο χοντρός με την κοιλιά
με λιγουρεύεται
πίσω απ` τον πάγκο
ασθμαίνοντας μια ανάγκη μου
κολλημένο κατοστλαρικο
στη γυαλιστερή καράφλα του.
Ένα τσιγαράκι ρε φίλε.
Ένα τσιγάρο ακόμη.
Να το κόψω.
Να κόψω τον πονοκέφαλο
που τσεκουρώνει ύπουλα
το κανάλι των σπερμάτων.
Φαντάρια με μπλουζάκια
παρελθοντολογικών νοήσεων
μηρυκάζουν χαμένες ανάσες
μέσα σε στενά μπλού-τζιν
που ξεβάφουν
αίμα και θειάφι.

Ξεράσματα ποτάσας
ζητούν κατοικία
ζάχαρες λύτρωσης
μιλώντας για κόσμους
γαλήνιους , μπατσοφορεμένους
με περιπολικά
σε περιπολίες στα στέκια
που αλήτες αλλάζουν
την πορεία στο αίμα τους.

Να θυμηθείς να παραβγούμε
στο τρέξιμο
σε μια έρημη αμμουδιά
με πεθαμένα κοχύλια,
να ξεφυσίσουμε
νικοτίνη και σιχαμάρα
στα σπλάχνα τους
να τα θάψουμε βαθιά
να ουρλιάξουμε
ματώνοντας το λαιμό μας
για όλα τα χαμένα βράδια μας
Νεκροκεφαλές σε μηχανάκια
ψάχνουν σάρκα
απ` τη σάρκα μας.
Ξεράθηκαν τα χείλη μας
μιλώντας για τα ίδια
και τα ίδια
και σύ κοριτσάκι
να μην έχεις καταλάβει τίποτα
Πάντα να φεύγεις
ξεπουλώντας , αυνανίζοντας
όλα τα βράδια που σου χάρισα
με το κορμί μου , με τα χέιλη μου
σ` όλες τις μασημένες σεμνότητες
των ιριδικών καταπιέσεων.
Να σε σεριανίσω σ`όλους τους τάφους
που λυτρώθηκαν
φτωχοί αυτόχειρες
στρατιώτες εικοσάχρονοι
με μελανιασμένες κατανοήσεις.

39
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / motivo 4
« στις: Μαΐου 22, 2005, 03:17:01 μμ »
ΠΑΓΙΔΑ

Μες τη βροχή θα συνηθίσεις κάποια μέρα
Θα 'ναι η ζωή σαν ψέμα
Πικρό χαμόγελο
Κανένας δε θα μιλάει... κανένας
Μόνο η σιωπή... μόνο...
Μες τη βροχή

Μια παγίδα που στα μάτια σου είδα
Mε τραβάει απ' το φως στο τίποτα
Μια παγίδα, μια στημένη παρτίδα
Στέλνει μήνυμα

Μην ξεχαστείς, μην ησυχάσεις μες τη νύχτα
Να θυμηθείς... μόνο...
Να θυμηθείς

Μια παγίδα που στα μάτια σου είδα
Mε τραβάει απ' το φως στο τίποτα
Μια παγίδα, μια στημένη παρτίδα
Στέλνει μήνυμα

40
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / Panx Romana
« στις: Μαΐου 22, 2005, 02:56:28 μμ »
BIRDY



Ξαναμίλησε μου Birdy
και θα φύγουμε μακριά
ανάσανε όπως πρώτα
απ' τη δική μου τη καρδιά.

Θα 'σαι η δική μου ανάσα
θα 'μαι η δική σου καρδιά
θα 'χεις το δικό μου τραγούδι
θα 'χω τα δικά σου φτερά

Ζήσε στο δικό μου σώμα
γίνε η δική μου ψυχή
στα χείλη μου η σκέψη σου
θα 'ναι τα πουλιά της αυγής.

Έλα μαζί να πετάξουμε
σαν ελεύθερα πουλιά
που ακολουθούν το ένστικτο
κανείς δε νοιάζεται γι αυτά.

Πήραν ότι καλύτερο είχες
κλέψαν και αυτή τη ζωή
το γεράκι ακολουθεί το θύμα
μέχρι να σωριαστεί στη γη.

Ξαναμίλησε μου Birdy.

41
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / ΑΡΝΑΚΙΑ
« στις: Μαΐου 22, 2005, 02:46:24 μμ »
ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ


Πολλοί που μ' απειλούνε μα κι άλλοι που με κλαίνε
θέλουν να με σώσουνε και ψάχνουνε ποιοί φταίνε
Μας τυραννούν με μηχανές της άγνοιας παγίδες
το χάπι σου χρυσώνουνε τις φρούδες σου ελπίδες

Και ο χρόνος γοργά κυλά και μανιασμένος
δίχως να κοιτάζει αν είσαι εδώ κρυμμένος
πέφτουν κι οι ήρωες στην ορμή του ανέμου
γιατί δρουν δυνάμεις δόλιες και παραμονεύουν.

Ανάμεσα μας πολεμούν για ανόητες ιδέες
κι έχουν τρόπους να σε βρουν με οθόνες και κεραίες.
Έρχεται το τέλος μας κανείς δεν θα γλιτώσει
μόνο όσοι ξέρουνε κι έχουνε την γνώση.

Έρχεται το τέλος
Έρχεται το τέλος, έρχεται το τέλος μας
Έρχεται το τέλος μας, έρxεται το τέλος σας
έρχεται το τέλος.

42
ΧΕΙΜΩΝΑΣ


Ο χειμώνας είν' αγόρι μ' ένα αδέξιο πανωφόρι
που γυρνάει τις νύχτες και μεθάει.
Ανταμώνει τις νυφάδες στων σπιτιών τις καμινάδες,
ξενιτεύεται μεσ' τα φιλιά.
Τις νυφάδες ξελογιάζει στο χορό τις δοκιμάζει,
ψάχνει εκείνη ήλιο που έχει, τον απρίλη που ν' αντέχει.
Ο χειμώνας είν' αγόρι, θέλει τη λευκή την κόρη
το γοβάκι να ταιριάξει, τη χιονάτη του ν' αρπάξει.
Ο χειμώνας ψάχνει φίλη, μα φοβάται τον απρίλη
και ζητάει απ' τις νεράϊδες
να του βρουν κι άλλες νυφάδες.
Μην του λέτε για αγάπη μόνο ψάξτε τη χιονάτη
που 'χει τατουάζ στην πλάτη
έναν ήλιο για προστάτη.
Μη μιλάτε του χειμώνα μόνο βρείτε του κρυψώνα,
η νυφάδα του θα λιώσει λίγο πριν να ξημερώσει.
Μη μιλάτε του χειμώνα.

43
Αδρεναλίνη



Θες να με κάνεις να πιστέψω
πως τελείωσαν όλα κι ήρθε ο καιρός
να τη ξεχάσω τη ζωή και να ξυπνάω
κάθε μέρα νεκρός

Όσο κι αν το θέλεις δε μπορείς
ταξίδι στο κέντρο της γης.

Ψάχνεις την άκρη τα μπερδεύεις και νομίζεις
ότι όλα μηδέν
φταίει η μαμά που σου πουλάει παραμύθι
όλα δήθεν και δεν

Πριν απ' τα μεσάνυχτα να' ρθεις
ταξίδι στο κέντρο της γης.

Το ξέρω κάποτε τελειώνουν όλα
κάποτε, μα πότε; Ποτέ!
Κάθε πρωί και κάθε βράδυ
Κάθε μέρα κάθε νύχτα, ποτέ

Αδρεναλίνη... και κανένας δε θα μείνει
μαύρη κατάρα, ανία, βαρεμάρα.
Η μέρα σβήνει, Αθήνα είναι καμίνι
ώσπου να φέξει να δούμε ποίος θ' αντέξει.

Θα πάρω φόρα να περάσω το μεγάλο
που 'χεις σκάψει γκρεμό
κι αν το ξεχάσεις μία φορά
χίλιες φορές θα στο πω, σ' αγαπώ.

44
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / ΜΑΣΚΕΣ
« στις: Μαΐου 22, 2005, 02:24:15 μμ »
Σαν όνειρο



Ψάξε
στο λαβύρινθο της σκέψης
πες μου, είδες;
την απάντηση στο που
και πως μας βρήκες
θα 'χουμε να λέμε πάντα για τις νύχτες
στα λιμάνια στους σταθμούς

Στα σύννεφα
πετάς και περιμένεις
Σαν κύμματα
μακρυά μακρυά μου φεύγεις
Σαν όνειρο
ματιά μεσ' το σκοτάδι
ένα όνειρο
φωτιά κοντά ανάβει

Νιώσε
έστω μια στιγμή
και πες μου, μήπως είδες;
πως περνούν και πως γελούν
μαζί τις νύχτες
ότι είχαν να πουν το είπαν
μη κλαίς
ετοιμάσου να χαθώ

Στα σύννεφα
πετάς και περιμένεις
Σαν κύμματα
μακρυά μακρυά μου φεύγεις
Σαν όνειρο
ματιά μεσ' το σκοτάδι
ένα όνειρο
φωτιά κοντά ανάβει

45
ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΙΑΣ


Ξέρω πως θα 'ρθει και δεν θα' μαι όπως είμαι
να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου
μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου
εκεί που υψώνομαι να μάθω οτι κείμαι.

Δεν θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει
δεν θα ρωτήσω αναιδώς που το κεντρί σου
γονιός δεν θα 'ναι να μου πει "σήκω και ντύσου
καιρός να ζήσουμε παιδί μου ξημερώνει"!

Θα 'ρθει την ώρα που σπαράσεται το φως μου
κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη
θα 'ρθει σαν πύρινο παράγγελμα που λύνει
όρους ζωής και την αδρή χαρά του κόσμου.

Δεν θα μαζεύει ουρανό για να με πλύνει
δεν θα κρατά βασιλικό ή φύλλα δυόσμου
θα 'ρθει την ώρα που σπαράσεται το φώς μου

Σελίδες: 1 2 [3] 4 5 ... 7