Εμφάνιση μηνυμάτων - Rakendytos

Welcome to A33 Community - αρνάκι άσπρο και παχύ.....

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - Rakendytos

Σελίδες: 1 ... 623 624 [625]
9361
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / Μοίρες
« στις: Σεπτεμβρίου 05, 2006, 07:52:06 πμ »
Μοίρες

Τσανακλίδου Τάνια

Μουσική/Στίχοι: Κραουνάκης Σταμάτης/Νικολακοπούλου Λίνα
 
Την ώρα που γεννιόμουνα σχολάγανε οι μοίρες
μονάχη μου καθόμουνα κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα
κρατιόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες
Μονάχη μου καθόμουνα κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα
κι ονειρευόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες

9362
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός /
« στις: Σεπτεμβρίου 05, 2006, 07:50:24 πμ »
Τριάντα καλοκαίρια και χειμώνες
τις άγριες σου φέρνω ανεμώνες
και κοίτα ένα μυστήριο του κόσμου το κριτήριο
πως μοιάζουμε μου λέει σα δυο σταγόνες
 
Μαμά, πεινάω, μαμά...

9363
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός /
« στις: Σεπτεμβρίου 05, 2006, 07:49:48 πμ »
Μαμά, πεινάω, μαμά, φοβάμαι, μαμά, γερνάω
και τρέμω να ‘μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς
ωραία, νέα κι ατυχής
 
Τα χρόνια που μεγάλωνες για μένα
να ξέρεις πως σου τα ‘χω φυλαγμένα
και τέλειωσα με άριστα, αλλά δεν έχω ευχάριστα
μαμά, όλα στον κόσμο είναι γραμμένα

9364
Μουσική, Κινηματογράφος, Θέατρο, Χορός / Μαμά γερνάω
« στις: Σεπτεμβρίου 05, 2006, 07:48:42 πμ »
Μαμά γερνάω

Τσανακλίδου Τάνια

Μουσική/Στίχοι: Κραουνάκης Σταμάτης/Νικολακοπούλου Λίνα
 
Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένω
τα βάζω στη σακούλα και στα φέρνω
Ρωτάς για την καριέρα μου τη νύχτα και τη μέρα μου
κι εγώ να σου μιλάω καταφέρνω
 
Και σκέφτομαι που πίνω κόκα κόλα
για να ‘ναι πάντα ίδια αλλάζουν όλα
κι ανοίγω το ψυγείο σου το έλα και τ’ αντίο σου
ζητούσα στη ζωή μου, πάνω απ’ όλα

9365
Φιλοσοφία /
« στις: Αυγούστου 24, 2006, 08:13:41 πμ »
Εμαθες καλα τις αντωνιμιες.. δεν αντιλεγω.. παντα σ ακουω να λες:
Εγω,εσυ,αυτος,εσεις,αυτοι..
Ε!!! φιλε..υπαρχει κι ενα γαμημενο ΕΜΕΙΣ..
Γιατι μονιμως το ξεχνας???

(μηνυμα απο μια φιλη μου στο κινητο τηλεφωνο..)

9366
Καλλιτεχνικός καφενές /
« στις: Αυγούστου 24, 2006, 07:38:03 πμ »
Ησουν και δεν υπηρχες..μιλουσες και η σιωπη.
ποτε δεν ησουν τοσο ωραια οσο οταν ξερω πως εισαι εκεινη που δεν ειναι μαζι μου..
δεν βρισκω στην θυμηση ενα ονομα, μια στιγμη..
κατι που να με σταματαει ετσι οπως σε βλεπω καμωμενη απο την λεξη απουσια..
γι αυτο και η βροχη..
γι αυτο η σιωπη και το κενο που εισαι..
και η φυγη κι ο ιλιγγος που εισαι..
οταν η απουσια παιρνει την μορφη σου.

                                            Ν.Ο.

9367
Ο κύκλος των χαμένων ποιητών /
« στις: Αυγούστου 23, 2006, 08:18:23 πμ »
Έτσι  περνάει  η  ζωή.
Γυρίζοντας  έναν  αναπτήρα.
Κυκλώνοντας  τη  πότε  με  τη  φωτιά
και  πότε  με  το  τίποτα.

Κάπου  ενδιάμεσα  φουμάρουμε  καμιά  συνήθεια.
Χαρτί  και  χόρτο?
σε  θάλαμο  αερίων  να  πνίξουμε  το  γκρίζο.

Σκοινί  που  στάζει  απ'  τα  σύννεφα.
Σαπούνι  απ'  τη  βραδυνή  ομίχλη.

Κάτι  κόκκινα  ψόφια  αυγά?  αυστηρώς  παρατεταγμένα,
ένα  τάγμα  σφηνωμένο  με  το  ζόρι  στη  σειρά.
Ευθεία  κόκκινη  γραμμη,  ίσα  με  το  μπόι  μας,
χαμηλή.

Πεθαμένες  γλώσσες,  πατημένες,
γλύφουνε  το  δαχτυλάκι  μιας  μούμιας
κραταιής.

Κι  ένα  φίδι  σαν  διχάλα  στην  άκρη  του  ματιού.

Βάλε  φωτιά  στο  δρόμο  με  τις  λεύκες.

                                              Ν.Ο.

9368
Ποίηση Λογοτεχνία /
« στις: Αυγούστου 21, 2006, 09:00:32 πμ »
Η ΘΑΛΑΣΣΑ
Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις.
Πόσοι δεν έφαγαν τα νιάτα τους –
μοιραίες βουτιές, θανατερές καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια αθέατα,
ρουφήχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.
Αλίμονο αν κόψουμε τα μπάνια
Μόνο και μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
Αλίμονο αν προδώσουμε τη θάλασσα
Γιατί έχει τρόπους να μας καταπίνει.
Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
χίλιοι τη χαίρονται – ένας την πληρώνει.


Ντίνος Χριστιανόπουλος  ..ειναι απίστευτος!

9369
Ποίηση Λογοτεχνία /
« στις: Αυγούστου 21, 2006, 08:55:31 πμ »
ΕΡΩΤΑΣ
Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια –
η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή.
Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα.
Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών,
φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες,
συσκότιση παραπόνου,
παρηγοριά σπασμών.
Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας,
όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί

Ντίνος Χριστιανόπουλος

9370
Ποίηση Λογοτεχνία /
« στις: Αυγούστου 21, 2006, 08:53:54 πμ »
ΜΕ ΚΑΤΑΝΥΞΗ
'Ελα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά.
Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο,
να μου δώσεις δύναμη, να μην είμαι ράκος.
Να σου δώσω συντριβή, να μην είσαι μούτρο,
να μου δώσεις χόβολη, να μην ξεπαγιάσω.
Κι ύστερα να πέσω με κατάνυξη στα πόδια σου,
για να μάθεις πια να μην κλωτσάς.


Ντίνος Χριστιανόπουλος

Σελίδες: 1 ... 623 624 [625]